Leivadi
Εγγραφή Συχνές Ερωτήσεις Λίστα Μελών Ημερολόγιο Casino Αναζήτηση Σημερινά Μηνύματα Σημείωσε τα forums ως διαβασμένα
Επιστροφή   InOut > Κύρια 'Αρθρα > Παράξενα
Find All Thanked Posts
Απάντηση στο θέμα
 
Εργαλεία Θεμάτων Αξιολόγηση Θέματος Τρόποι εμφάνισης
Παλιά 24-12-07, 20:57   #1
g7
Υπεύθυνη Σελίδας




 
Το avatar του χρήστη g7
 
Εγγραφή: 12-01-2007
Περιοχή: Χαιδαρι
Ηλικία: 41
Μηνύματα: 23.307
Thanks: 5.434
Thanked 9.179 Times in 5.480 Posts
Ήθη & έθιμα,Ευχές από όλο τον κόσμο,Χριστουγεννιατικα Ρεκορ Guiness,και πολλα αλλα...

Στις σελίδες που ακολουθούν θα γνωρίσετε τον τρόπο που γιορτάζουν τα Χριστούγεννα σε περιοχές της Ελλάδας αλλά και του κόσμου, θα μάθετε Κάλαντα διαφορετικά από αυτά που συνήθως ακούγονται, θα μάθετε για τα χριστουγεννιάτικα σύμβολα των εορτών, θα εμβαθύνετε στο θρησκευτικό νόημα των εορτών ενώ αν τα πάτε καλά με τις ξένες γλώσσες θα μπορέσετε να πείτε «Καλά Χριστούγεννα» σε όλες τις γλώσσες του κόσμου.

Ευχές από τον κόσμο
Αναρωτηθήκατε ποτέ πώς εύχονται για τα Χριστούγεννα οι κάτοικοι της χώρας του Santa Claous; Οι κάτοικοι της Λιθουανίας; Του Λιβάνου; Ακολουθήστε μας σε ένα ταξίδι γύρω από τον πλανήτη για να ακούσουμε μαζί "Καλά Χριστούγεννα" σε όλες τις χώρες του κόσμου!
Ήθη & έθιμα. Όταν η Ελλάδα γιορτάζει...
Χριστουγεννιάτικα έθιμα του τόπου μας που έχουν ταξιδέψει στο χρόνο!
Σκυλοκρέμμυδο

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  kremyda.jpg Εμφανίσεις:  316 Μέγεθος:  18,6 KB 


Το σκυλοκρέμμυδο ή κρεμύδα (Scilla maritima) είναι συνηθισμένο φυτό στην Κρήτη.
Φυτρώνει άγριο και μοιάζει με μεγάλο κρεμμύδι.
Ακόμα και να το βγάλεις απ' τη γη και να το κρεμάσεις, δεν παύει να βγάζει νέα φύλλα και άνθη.
Ο λαός πιστεύει ότι αυτή τη μεγάλη ζωτική του δύναμη μπορεί να τη μεταδώσει σε έμψυχα και άψυχα, γι' αυτό την πρωτοχρονιά κρεμούν σκυλοκρέμμυδο στα σπίτια τους.


Το αναμένο πουρνάρι στην Ήπειρο

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  poyrnari.jpg Εμφανίσεις:  241 Μέγεθος:  11,5 KB 


Στην Ήπειρο έχουν μια ωραία συνήθεια που τη βασίζουν σε μια παλιά παράδοση. Όταν γεννήθηκε ο Χριστός και πήγαν, λέει, οι βοσκοί να προσκυνήσουν, ήτανε νύχτα σκοτεινή. Βρήκαν κάπου ένα ξερό πουρνάρι κι έκοψαν τα κλαδιά του. Πήρε ο καθένας από ένα κλαδί στο χέρι, του έβαλε φωτιά και γέμισε το σκοτεινό βουνό χαρούμενες φωτιές και τριξίματα και κρότους.

Από τότε, λοιπόν, έχουν τη συνήθεια στα χωριά της Άρτας, όποιος πάει στο σπίτι του γείτονα, για να πει τα χρόνια πολλά, καθώς και όλα τα παιδιά τα παντρεμένα, που θα πάνε στο πατρικό τους, για να φιλήσουν το χέρι του πατέρα και της μάνας τους, να κρατούν ένα κλαρί πουρνάρι, ή ό,τι άλλο δεντρικό που καίει τρίζοντας. Στο δρόμο το ανάβουν και το πηγαίνουν έτσι αναμμένο στο πατρικό τους σπίτι και γεμίζουν χαρούμενες φωτιές και κρότους τα σκοτεινά δρομάκια του χωριού.

Ακόμη και στα Γιάννενα το ίδιο κάνουν. Μόνο που εκεί δεν κρατούν ολόκληρο το κλαρί το πουρνάρι αναμμένο στο χέρι τους είναι μεγάλη πολιτεία τα Γιάννενα αλλά κρατούν στη χούφτα τους μια χεριά δαφνόφυλλα και πουρναρόφυλλα, που τα πετούν στο τζάκι, μόλις μπούνε και καλημερίζουν. Κι όταν τα φύλλα τα ξερά πιάσουν φωτιά κι αρχίσουν να τρίζουν και να πετάνε σπίθες, εύχονται:
«Αρνιά, κατσίκια, νύφες και γαμπρούς!»

Αυτή είναι η καλύτερη ευχή για κάθε νοικοκύρη. Να προκόβουν τα κοπάδια του, να πληθαίνει η φαμελιά του, να μεγαλώνουν τα κορίτσι
α και τα παλικάρια του, να του φέρνουν στο σπίτι νύφες και γαμπρούς, να του δώσουν εγγόνια που δε θ' αφήσουν τ' όνομα το πατρικό να σβήσει.


Το έθιμο της ζύμης στην Κρήτη

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  zimi kritis.JPG Εμφανίσεις:  179 Μέγεθος:  34,6 KB 


Σε χωριά της επαρχίας Αμαρίου, στην Κρήτη, τη νύχτα της παραμονής των Χριστουγέννων βάζανε λίγη κοινή ζύμη σ' ένα πιάτο και κάποια στιγμή, ενώ βεγγερίζανε (ξενυχτούσαν συζητώντας) περιμένοντας, η ζύμη ανέβαινε και γινόταν προζύμι.

Τότε, κατά την πίστη των ανθρώπων, ήταν η ώρα που γεννάται ο Χριστός (ο Χριστός γεννάται κι ανασταίνεται κάθε χρόνο, γιατί για την Εκκλησία ο χρόνος έχει άλλους συμβολισμούς).

Μπουμπουσιάρια ή ρουγκατσιάρια

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  roygkatsiara.jpg Εμφανίσεις:  167 Μέγεθος:  7,1 KB 

Μπουμπουσιάρια ή ρουγκατσιάρια ονομάζονται στη Δ. Μακεδονία τα καρναβάλια που γίνονται την Πρωτοχρονιά και τα Θεοφάνια.

Μπουμπουσιάρια τα λένε κυρίως στη Σιάτιστα και τα γύρω χωριά, καθώς και στα Βλαχοχώρια των Γρεβενών.
Ως ρουγκατσιάρια είναι γνωστά σ' ολόκληρο τον υπόλοιπο νομό Κοζάνης, στην Καστοριά κ.λπ. Στην τελευταία αυτή μάλιστα αποκαλούνται ειδικότερα ρογκουτσάρια και γίνονται στις 7 και 8 του Γενάρη, δηλ. τ' Αγιαννιού.

Στη Σιάτιστα τα μπουμπουσιάρια γίνονται την Πρωτοχρονιά και τα Θεοφάνια -κυρίως τα Θεοφάνια- ενώ σ' όλα τα άλλα χωριά του Βοΐου μόνο την Πρωτοχρονιά.
Εξαίρεση αποτελεί η Εράτυρα. Εκεί το ωραίο αυτό έθιμο το συναντούμε την επομένη της Πρωτοχρονιάς.

Κόλιντα Μπάμπω

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  kolinta mpampo.JPG Εμφανίσεις:  143 Μέγεθος:  9,7 KB 

Στην Πέλλα αναβιώνει το έθιμο της "Κόλιντα Μπάμπω" που έχει σχέση με τη σφαγή του Ηρώδη.

Οι κάτοικοι της περιοχής ανάβουν το βράδυ της 23ης Δεκεμβρίου φωτιές φωνάζοντας "κόλιντα μπάμπω" δηλαδή "σφάζουν, γιαγιά".

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  kolinta mpampo2.jpg Εμφανίσεις:  160 Μέγεθος:  5,5 KB 



Σύμφωνα με τους κατοίκους, αυτό το βράδυ ο βασιλιάς Ηρώδης διέταξε τη σφαγή όλων των αρσενικών νηπίων κάτω από την ηλικία των 2 χρονών, ώστε να μην κινδυνέψει από τον Ιησού.

Η φωτιά ενημερώνει τους κατοίκους να προφυλαχθούν όχι μόνο από το βασιλιά, αλλά και από το κακό που ίσως παραφυλάει για τον καινούριο χρόνο.

Οι Κολόνιες

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  kolonies.jpg Εμφανίσεις:  162 Μέγεθος:  11,3 KB 


Στην Κεφαλλονιά , καθώς και στα άλλα νησιά των Επτανήσων, Κέρκυρα , Ζάκυνθο κλπ. οι κάτοικοί τους χαίρονται με το δικό τους ξεχωριστό τρόπο , τις άγιες ημέρες του Δωδεκαήμερου.

Οι άνθρωποι γιορτάζουν πηγαίνοντας στην εκκλησία , τρώγοντας , πίνοντας, τραγουδώντας , αλλά και κάνοντας αστεία ο ένας στον άλλον.

Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς , το βράδυ , οι κάτοικοι του νησιού γεμάτοι χαρά για τον ερχομό του νέου χρόνου, κατεβαίνουν στους δρόμους κρατώντας μπουκάλια με κολώνιες και ραίνουν ο ένας τον άλλον τραγουδώντας:

"Ήρθαμε με ρόδα και με ανθούς να σας ειπούμε χρόνους πολλούς."

Και η τελευταία ευχή του χρόνου που ανταλάσσουν είναι: "Καλή Αποκοπή", δηλαδή με το καλό να αποχωριστούμε τον παλιό χρόνο.

Το πρωί της Πρωτοχρονιάς η μπάντα του δήμου περνάει από όλα τα σπίτια και τραγουδάει καντάδες και κάλαντα.

"Πάλιν ακούσατε άρχοντες πάλι να σας ειπούμε, ότι και αύριον εστί ανάγκη να χαρούμε και να πανηγυρίζουμε Περιτομήν Κυρίου, την εορτή του Μάκαρος Μεγάλου Βασιλείου".

Το φως των Χριστουγέννων

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  to fos.gif Εμφανίσεις:  132 Μέγεθος:  4,6 KB 

Άστρο λαμπρό τους οδηγεί...Το φως της Άγιας Νύχτας είναι ξεχωριστό. Ακόμα και αν είναι ο ουρανός συννεφιασμένος υπάρχει ένα φως γαλήνης, μία αχτίδα αισιοδοξίας που φωτίζει την κρύα χειμωνιάτικη νύχτα. Στη Χίο τα κορίτσια μαζεύονται σε ένα σπίτι.

Αψηφούν το κρύο, ανοίγουν τα παράθυρα και βάζουν ένα ξερό κλαράκι βασιλικού δίπλα σε μία εικόνα της Παναγίας. Αρχίζουν να τραγουδούν τους χριστουγεννιάτικους, παραδοσιακούς, τοπικούς ύμνους και πριν καλά ξημερώσει μια λάμψη φωτίζει τη νύχτα. Είναι η ώρα που κάθε κορίτσι, κάθε γυναίκα κάνει μία ευχή και αυτή η ευχή βγαίνει αληθινή.

Το πάντρεμα της φωτιάς

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  pantrema k.jpg Εμφανίσεις:  158 Μέγεθος:  18,4 KB 


Την παραμονή των Χριστουγέννων σε πολλά μέρη της Ελλάδας "παντρεύουν", τη φωτιά. Παίρνουν δηλαδή ένα ξύλο με θηλυκό όνομα π.χ. κερασιά και ένα με αρσενικό όνομα, συνήθως από αγκαθωτά δέντρα.

Τα αγκαθωτά δέντρα, κατά τη λαϊκή αντίληψη, απομακρύνουν τα δαιμονικά όντα, όπως τους καλικάντζαρους.

Στη Θεσσαλία, τα κορίτσια έβαζαν δίπλα στο αναμμένο τζάκι κλωνάρια κέδρου, ενώ τα αγόρια τοποθετούσαν κλαδιά αγριοκερασιάς.

Τα λυγερά αυτά κλωνάρια αντιπροσώπευαν προσωπικές τους επιθυμίες και μια καλότυχη γενικά ζωή. 'Οποιο κλωνάρι καιγόταν πρώτο σήμαινε ότι ήταν καλό σημάδι για το κορίτσι ή το αγόρι, καθώς και ποιο θα παντρευόταν πρώτο ανάλογα αν ήταν κέδρος ή αγριοκερασιά.

Η σφαγή του γουρουνιού στη Θεσσαλία

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  goyroynopoylo.jpg Εμφανίσεις:  212 Μέγεθος:  6,8 KB 


Σαν ιεροτελεστία γινόταν σε κάθε οικογένεια η σφαγή του γουρουνιού, το οποίο εξέτρεφαν για το σκοπό αυτό.

Το γουρούνι αναλάμβαναν να το σφάξουν οι άντρες του σπιτιού την παραμονή των Χριστουγέννων. Τα μέλη της οικογένειας αντάλλαζαν μεταξύ τους ευχές.

Το χοιρινό κρέας αποτελούσε το κύριο φαγητό στο χριστουγεννιάτικο γεύμα, όπως άλλωστε και σήμερα.

Επίσης, έφτιαχναν λουκάνικα από το γουρούνι, τα οποία κρεμούσαν μέχρι να στεγνώσουν, ενώ το λίπος του γουρουνιού το αποθήκευαν σε δοχεία και το χρησιμοποιούσαν στη μαγειρική.

(Από την εργασία του δάσκαλου κ. Βασίλη Μπούσιου «Χριστούγεννα Διαθεματική προσέγγιση με τη χρήση υπολογιστή»)

Το Χριστόξυλο

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  xristoksilo.jpg Εμφανίσεις:  168 Μέγεθος:  27,4 KB 


Στα χωριά της βόρειας Ελλάδας , από τις παραμονές των εορτών ο νοικοκύρης ψάχνει στα χωράφια και διαλέγει το πιο όμορφο, το πιο γερό , το πιο χοντρό ξύλο από πεύκο ή ελιά και το πάει σπίτι του. Αυτό ονομάζεται Χριστόξυλο και είναι το ξύλο που θα καίει για όλο το δωδεκαήμερο των εορτών (από τα Χριστούγεννα μέχρι και τα Φώτα) στο τζάκι του σπιτιού.

Πριν ο νοικοκύρης φέρει το Χριστόξυλο, κάθε νοικοκυρά φροντίζει να έχει καθαρίσει το σπίτι και με ιδιαίτερη προσοχή το τζάκι , ώστε να μη μείνει ούτε ίχνος από την παλιά στάχτη. Καθαρίζουν ακόμη και την καπνοδόχο , για να μή βρίσκουν πατήματα να κατέβουν οι καλικάντζαροι, τα κακά δαιμόνια, όπως λένε στα παραδοσιακά χριστουγεννιάτικα παραμύθια.

Έτσι το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων , όταν όλη η οικογένεια θα είναι μαζεμένη γύρω από το τζάκι , ο νοικοκύρης του σπιτιού ανάβει την καινούρια φωτιά και μπαίνει στην πυροστιά το Χριστόξυλο.

Ο λαός λέει ότι καθώς καίγεται το Χριστόξυλο , ζεσταίνεται ο Χριστός , εκεί στην κρύα σπηλιά της Βηθλεέμ.

Σε κάθε σπιτικό , οι νοικοκυραίοι προσπαθούν το Χριστόξυλο να καίει μέχρι τα Φώτα.

Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  dentro.jpg Εμφανίσεις:  2416 Μέγεθος:  109,0 KB 


Πότε, πώς και γιατί χρησιμοποιήθηκε το χριστουγεννιάτικο δέντρο σαν σύμβολο;

Σύμφωνα με μερικούς ερευνητές, οι χριστουγεννιάτικες γενικά δοξασίες και παραδόσεις, αποτελούν ένα μίγμα από κατάλοιπα της λατρείας του Σατούρνο (μιας θεότητας που ταυτίζεται με τον Κρόνο) κι άλλων δοξασιών που αναμίχθηκαν με τις χριστιανικές, για να ξεχαστεί στο πέρασμα των αιώνων η αρχική τους προέλευση.

Τον 4ο αιώνα μ.Χ. η 25η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε ως η μέρα της Γέννησης του Χριστού και ταυτόχρονα σαν η πρώτη μέρα του χρόνου. Ωστόσο υπάρχουν μαρτυρίες ότι τα Χριστούγεννα γιορτάζονταν στη Ρώμη στις 25 Δεκεμβρίου από το 336. Κι η ίδια αυτή μέρα ήταν κι η Πρωτοχρονιά.

Το δέντρο, σαν χριστουγεννιάτικο σύμβολο, χρησιμοποιήθηκε μετά τον 8ο αιώνα. Εκείνος που καθιέρωσε το έλατο σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο ήταν, σύμφωνα με την παράδοση, ο ΄Αγιος Βονιφάτιος, που για να σβήσει την ιερότητα που απέδιδαν οι ειδωλολάτρες στη δρυ, έβαλε στη θέση του το έλατο, σαν σύμβολο χριστιανικό και ειδικότερα σαν σύμβολο των Χριστουγέννων.

Φυσικά, στο πέρασμα των αιώνων, το νόημα του χριστουγεννιάτικου δέντρου πήρε αναρίθμητες μορφές. Κι αρχικά, για να συμβολίσει την ευτυχία που κρύβει για τον άνθρωπο η γέννηση του Χριστού, άρχισε να γεμίζει το δέντρο-σύμβολο με διάφορα χρήσιμα είδη, κυρίως φαγώσιμα κι αργότερα ρούχα κι άλλα είδη καθημερινής χρήσης, συμβολίζοντας έτσι πρακτικά την προσφορά των Θείων Δώρων, για να εξελιχτεί προοδευτικά σ' ένα απαραίτητο διακοσμητικό είδος της μέρας αυτής, που αργότερα πήρε και τη θέση της "Δωροθήκης"- του χώρου δηλαδή που σ'αυτόν τοποθετούσαν οι συγγενείς και φίλοι τα δώρα τους ο ένας για τον άλλο.

Για την Αγγλία ο Τσαρλς Ντίκενς, ο συγγραφέας εκείνης της εποχής, φρόντισε να ξαναπάρουν τα Χριστούγεννα την παλιά χαρούμενη γιορταστική μορφή τους, όσο κανένας άλλος. Κι αν σήμερα σ'ολόκληρο τον κόσμο το χριστουγεννιάτικο δέντρο θυμίζει αυτή τη μέρα, αυτό σίγουρα οφείλεται στον Ντίκενς, που σε διάφορα έργα του και πιο πολύ ακόμα στις χριστουγεννιάτικες ιστορίες του, και το πασίγνωστο Κρίστμας Κάρολ, το προβάλλει σαν βασικό χριστουγεννιάτικο σύμβολο.

Στην πατρίδα μας, το χριστουγεννιάτικο δέντρο το έφεραν για πρώτη φορά στην Αθήνα οι Βαυαροί.

(το άρθρο αυτό είναι αναδημοσίευση από την ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του Ελληνοαμερικανικού Εκπαιδευτικού ιδρύματος)

Το ζύμωμα του Χριστόψωμου

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  xristocvmo.jpg Εμφανίσεις:  228 Μέγεθος:  20,1 KB 


Από τις προετοιμασίες της παραμονής των Χριστουγέννων πιο χαρακτηριστική είναι εκείνη που αναφέρεται στο ζύμωμα του χριστόψωμου. Η συνήθεια αυτή είναι πολύ ριζωμένη στους αγρότες και τους τσοπάνηδες. Απλές και ταπεινές νοικοκυρές κάνουν τη ζύμη με ιδιαίτερη ευλάβεια. Θεωρείται το έργο αυτό θείο, είναι έθιμο καθαρά Χριστιανικό. Κατά τόπους φτιάχνεται σε διάφορες μορφές το Χριστόψωμο κι έχει διαφορετικές ονομασίες όπως: "το ψωμί του Χριστού", "Σταυροί", "βλάχες" κ.ά."

Την παραμονή των Χριστουγέννων "παντρεύουν", σε πολλά μέρη της Ελλάδας, τη φωτιά. Παίρνουν ξύλο με θηλυκό όνομα π.χ. κερασιά και ένα με αρσενικό όνομα, ας πούμε πλάτανος και ο νοικοκύρης λέγει: "Παντρεύω σε φωτιά για το καλό της νοικοκυράς".

Από τα Χριστούγεννα ως τα Φώτα έβαζαν άλλοτε στο τζάκι δώδεκα αδράχτια για να τα βλέπουν οι καλικάντζαροι να μη κατεβαίνουν από την καπνοδόχο. "Οι πιστοί στις παραδόσεις από την παραμονή των Χριστουγέννων μέχρι τα Θεοφάνεια που φεύγουν οι καλικάντζαροι, δεν τρώνε ελιές, φασόλια και σύκα για να μην κάνουν καλογήρους".

Στη Λήμνο την δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων σφάζουν γουρουνόπουλα και το βράδυ της ίδιας μέρας χορεύουν.

Η νηστεία των πιστών

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  nistia.jpg Εμφανίσεις:  137 Μέγεθος:  10,5 KB 


Σαράντα ημέρες πριν τα Χριστούγεννα ξεκινούσε η νηστεία των πιστών, για να εξαγνιστούν και να είναι ψυχικά έτοιμοι να δεχθούν το μήνυμα της γέννησης του Θεανθρώπου.
Τα μέλη της οικογένειας αντάλλαζαν μεταξύ τους ευχές. Το χοιρινό κρέας αποτελούσε λοιπόν το κύριο φαγητό στο χριστουγεννιάτικο γεύμα των κατοίκων των Προμάχων και της Σωσάνδρας, όπως άλλωστε και σήμερα.

Οι νοικοκυρές, συνήθως την παραμονή των Χριστουγέννων, άνοιγαν φύλλα για τον μπακλαβά και έφτιαχναν το πατροπαράδοτο αυτό γλυκό των Χριστουγέννων χρησιμοποιώντας σουσαμόλαδο. Ήταν μια διαδικασία στην οποία επιδίδονταν οι άξιες νοικοκυρές με κέφι και μεράκι. 'Eπειτα, περήφανες μοίραζαν κομμάτια από τον μπακλαβά σε φιλικά σπίτια.

Το βράδυ της παραμονής οι κάτοικοι των δυο χωριών κουβαλούσαν ξύλα από τα σπίτια τους και τα πήγαιναν στην πλατεία του χωριού τους, όπου άναβαν τη "μεγάλη φωτιά". Χαρούμενοι ξενυχτούσαν λοιπόν όλοι στη πλατεία αντικρίζοντας με θαυμασμό αυτή τη φωτιά, που συμβολίζει τη θεϊκή λάμψη που έφερε ο Χριστός με τον ερχομό του στη γη. Πρόκειται για ένα έθιμο που και σήμερα τηρούν οι κάτοικοι των χωριών αυτών με μεγάλη χαρά.

Ανυπόμονα και με διάχυτη στα πρόσωπά τους τη χαρά περίμεναν τα παιδιά να έρθουν τα μεσάνυχτα, για να χωριστούν σε παρέες και να τραγουδήσουν στα σπίτια του χωριού τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα.

Το έθιμο με τα κάρβουνα

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  karvoyno.jpg Εμφανίσεις:  137 Μέγεθος:  124,4 KB 


Και στους Προμάχους αλλά και στη Σωσάνδρα υπήρχε η συνήθεια να βάζει η γιαγιά στο τζάκι το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων πέντε κάρβουνα, που το καθένα ταυτίζονταν με κάποιο αγροτικό προϊόν. Το ένα κάρβουνο ταυτιζόταν με το σιτάρι, το άλλο με το καλαμπόκι, το άλλο με το κριθάρι. Αν γινόταν μέχρι το πρωί στάχτη όλα τα κάρβουνα, τότε θα υπήρχε καλή σοδειά τη νέα χρονιά σε όλα τα αγροτικά προϊόντα. Αν όμως γίνονταν στάχτη μερικά κάρβουνα, τότε θα υπήρχε καλή σοδειά μόνο στα προϊόντα που συμβόλιζαν τα αντίστοιχα κάρβουνα. Το έθιμο φανερώνει την ανησυχία του αγροτικού κόσμου για τη γεωργική παραγωγή της επόμενης χρονιάς.

Σύμφωνα με κάποιο άλλο έθιμο το βράδυ της παραμονής έβγαζε κάθε οικογένεια τρία κάρβουνα από το τζάκι. Το ένα αποσκοπούσε στην προστασία της οικογένειας από το Θεό, το δεύτερο στη πρόοδό της οικογένειας και το τρίτο ήταν για τα ζωντανά. Ο παππούς έκοβε ένα ξύλο ροδιάς ή τζιτζιφιάς και το έβαζε στη φωτιά, που έκαιγε μέσα στο τζάκι.

Εκεί το ξύλο καίγονταν λίγο-λίγο κατά την διάρκεια του βραδινού φαγητού, διαδικασία που γινόταν κάθε βράδυ από την παραμονή μέχρι τα Φώτα. 'Eπειτα ο παππούς έκοβε ένα κομματάκι από το ξύλο που δεν είχε καεί και το έδενε στο αλέτρι, για να είναι "γερό" το αλέτρι και να υπάρχει αφθονία στη γεωργική παραγωγή. Το καμένο ξύλο το έκρυβαν σε κάποιο σημείο του αμπελιού.

Την παραμονή των Χριστουγέννων η γιαγιά ζύμωνε ένα ψωμί με σόδα, όπου έβαζε μια τρύπια δεκάρα και στη συνέχεια το έψηνε "στη στάχτη". Το βράδυ της ίδιας μέρας, αφού μαζεύονταν όλη η οικογένεια στο τραπέζι, ο αρχηγός της οικογένειας έκοβε το χριστόψωμο. Το πρώτο κομμάτι ήταν αφιερωμένο στο Θεό, το δεύτερο στο σπίτι, για το "καλό", το επόμενο στα ζώα, για την παραγωγή τους. 'Eπειτα έπαιρνε ένα κομμάτι κάθε μέλος της οικογένειας. Είναι αξιοσημείωτο ότι το μοίρασμα του χριστόψωμου είναι έθιμο που παραπέμπει στις σπονδές των αρχαίων Ελλήνων.

Στη συνέχεια η δυναμική γιαγιά έδενε με μια κλωστή το φλουρί σ' ένα γκιούμι, όπου έμενε μέχρι το πρωί των Φώτων. Τότε τα εγγόνια πήγαιναν να γεμίσουν νερό στο γκιούμι, απ' όπου έπιναν τα μέλη της οικογένειας, για να υπάρχει υγεία. Και η γιαγιά φύλαγε την "τρύπια δεκάρα" του τυχερού μέχρι τα επόμενα Χριστούγεννα. Το πρωί των Χριστουγέννων, χαρούμενοι και καθαροί από τη νηστεία των σαράντα ημερών, οι πιστοί πήγαιναν στην εκκλησία, για να γιορτάσουν τη γέννηση του Χριστού.

Το μεσημέρι συγκεντρώνονταν όλη η οικογένεια στο σπίτι, όπου γίνονταν πλούσιο φαγοπότι με βασικό φαγητό το χοιρινό κρέας κι έπειτα ακολουθούσε χορός και τραγούδι. Μετά το χριστουγεννιάτικο δείπνο οι νοικοκυρές "δε σήκωναν το τραπέζι", γιατί κυριαρχούσε η δοξασία ότι θα καθόταν ο Χριστός, για να φάει. Το τραπέζι το μάζευαν το επόμενο πρωί.

Χαρακτηριστική είναι η απουσία του χριστουγεννιάτικου δένδρου, από τους Προμάχους και τη Σωσάνδρα τα παλιότερα χρόνια, όπως άλλωστε και από τα περισσότερα μέρη της Ελλάδας. Η καθιέρωση όμως και στα χωριά αυτά τα τελευταία χρόνια του εθίμου αυτού, που παραπέμπει στο αρχαίο ρωμαϊκό έθιμο του στολισμού των σπιτιών με κλαδιά δένδρων και που πέρασε σε μας από τις βόρειες χώρες δεν είναι κατακριτέα. Κι αυτό, γιατί το χριστουγεννιάτικο δένδρο, που συμβολίζει την αναπαραγωγή, την αναβλάστηση, το "οικογενειακό δένδρο" και την καινούρια ζωή, χαρίζει κέφι και χαρά σε μικρούς και μεγάλους, απομακρύνοντάς τους από την πεζή πραγματικότητα.

Πρωτοχρονιά στο σπήλαιο Κισσάμου Χανίων
Ο Ιησούς θα γεννηθεί και φέτος στο σπήλαιο του Αγίου Ιωάννου στην Κίσσαμο Χανίων! Οι κάτοικοι του χωριού Σπηλιά θα προσφέρουν ακόμα μια χρονιά τα ζώα τους και θα ντυθούν με τις φορεσιές των ανθρώπων πριν χρόνια, τότε που ο Θεάνθρωπος γεννήθηκε σε μιασπηλιά στη Βηθλεέμ. Η αναπαράσταση της Γέννησης του Κυρίου σε φυσική φάτνη γίνεται για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά φέτος στο Ιερό Σπήλαιο του Αγίου Ιωάννου. Οι πιστοί όχι μόνο παρακολουθούν, αλλά έχουν και τη μοναδική ευκαιρία να συμμετέχουν στη Γέννηση του Ιησού.

Λέγεται ότι ο Αγιος Ιωάννης ο ερημίτης, στον οποίο είναι αφιερωμένη η Εκκλησία μέσα στα βράχια, πέρασε από τη σπηλιά και αναζήτησε νερό να πιει. 'Eβαλε το μαχαίρι του βαθιά στο βράχο, απ' όπου αναπήδησε το αγίασμα που ρέει μέχρι και σήμερα.

Το τάισμα της βρύσης

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  vrisi.jpg Εμφανίσεις:  159 Μέγεθος:  105,6 KB 


Στην Κεντρική Ελλάδα τα μεσάνυχτα της παραμονής των Χριστουγέννων γίνεται το "τάισμα" της βρύσης. Πηγαίνουν τα μεσάνυχτα ή προς τα χαράματα οι κοπέλες στην πιο κοντινή βρύση και παίρνουν το αμίλητο νερό, αφού αφήσουν προηγουμένως εκεί βούτυρο, τυρί, ή ψημένο σιτάρι ή κλαδί ελιάς.

Οι κοπέλες, τα χαράματα των Χριστουγέννων (αλλού την παραμονή της Πρωτοχρονιάς), πηγαίνουν στην πιο κοντινή βρύση "για να κλέψουν το άκραντο νερό". Το λένε άκραντο, δηλαδή αμίλητο, γιατί δε βγάζουν λέξη σ' όλη τη διαδρομή.

'Oταν φτάνουν εκεί, την "ταϊζουν", με διάφορες λιχουδιές: βούτυρο, ψωμί, τυρί... Και λένε: "'Oπως τρέχει το νερό σ' βρυσούλα μ', έτσ' να τρέχ' και το βιο μ'". 'Eπειτα ρίχνουν στη στάμνα ένα βατόφυλλο και τρία χαλίκια, "κλέβουν νερό" και γυρίζουν στα σπίτια τους πάλι αμίλητες μέχρι να πιουν όλοι από τ' άκραντο νερό. Με το ίδο νερό ραντίζουν και τις τέσσερις γωνίες του σπιτιού, ενώ σκορπούν στο σπίτι και τα τρία χαλίκια.

Τα παιχνίδι με τα καρύδια

Όνομα: karydia.jpg Εμφανίσεις: 10956 Μέγεθος: 2,5 KB 


Την ημέρα των Χριστουγέννων , τα παιδιά , κορίτσια και αγόρια , παίζουν "τα καρύδια".

Το παιχνίδι είναι ομαδικό και παίζεται ως εξής:

Κάποιο παιδί χαράζει με ένα ξυλάκι στο χώμα μια ευθεία γραμμή. Πάνω σε αυτή την ευθεία γραμμή κάθε παίκτης βάζει κι από ένα καρύδι στη σειρά.

Μετά , ο κάθε παίκτης με τη σειρά του και από κάθετη απόσταση ενός με δύο μέτρα από τη γραμμή - σειρά των καρυδιών ,σκυφτός , με το μεγαλύτερο και το πιο στρογγυλό καρύδι του , σημαδεύει κάποιο από τη σειρά των καρυδιών. Όποιο καρύδι πετύχει και το βγάλει έξω από τη γραμμή το κερδίζει και δοκιμάζει ξανά σημαδεύοντας κάποιο άλλο καρύδι. Αν αστοχήσει , συνεχίζει ο επόμενος παίκτης.

Το παιχνίδι συνεχίζεται μέχρι να κερδιθούν όλα τα καρύδια...

Το έθιμο του ροδιού

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  rodi.jpg Εμφανίσεις:  173 Μέγεθος:  13,8 KB 


Το πρωί της Πρωτοχρονιάς , η οικογένεια πηγαίνει στην εκκλησία , ντυμένοι όλοι με τα καλά τους ρούχα για να παρακολουθήσουν τη λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου και να υποδεχτούν το νέο χρόνο , καλό κι ευλογημένο.

Ο νοικοκύρης κρατάει στην τσέπη του ένα ρόδι, για να το λειτουργήσει. Γυρνώντας σπίτι, πρέπει να χτυπήσει το κουδούνι της εξώπορτας και να του ανοίξουν, δεν κάνει να ανοίξει ο ίδιος με το κλειδί του. Έτσι θα είναι ο πρώτος που θα μπει στο σπίτι για να κάνει το καλό ποδαρικό, με το ρόδι στο χέρι.

Μπαίνοντας μέσα , με το δεξί ποδάρι, σπάζει το ρόδι πίσω από την εξώπορτα, το ρίχνει δηλαδή κάτω με δύναμη για να σπάσει και να πεταχτούν οι ρώγες του παντού και ταυτόχρονα λέει: "με υγεία , ευτυχία και χαρά το νέο έτος κι όσες ρώγες έχει το ρόδι , τόσες λίρες να έχει η τσέπη μας όλη τη χρονιά".

Τα παιδιά μαζεμένα γύρω-γύρω κοιτάζουν οι ρώγες να είναι τραγανές και κατακόκκινες. Όσο γερές κι όμορφες είναι οι ρώγες , τόσο χαρούμενες κι ευλογημένες θα είναι οι μέρες που φέρνει μαζί του ο νέος χρόνος.

Χριστούγεννα στον Κόσμο

Αυστρία
Στην Αυστρία όπως και στις άλλες χώρες η περίοδος των εορτών ξεκινάει την τελευταία Κυριακή του Νοεμβρίου ή την πρώτη του Δεκεμβρίου.

Στα παραδοσιακά στεφάνια που κατασκευάζονται τις ημέρες αυτές τοποθετούνται κεριά. Κάθε Κυριακή που ακολουθεί ανάβουν και ένα ακόμη κερί μέχρι και την 24 Δεκεμβρίου.Τα δώρα στα παιδιά τα μοιράζει ο Άγιος Νικόλαος με βοηθό του τον Krampus στις 6 Δεκεμβρίου.

Το χριστουγεννιάτικο τραγούδι «Silent Night, Holy Night» το οποίο μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες, στην Ελληνική «Άγια Νύκτα», τραγουδήθηκε για πρώτη φορά στην Αυστρία στις αρχές του 19ου αιώνα.

Η εορταστική περίοδος τελειώνει επίσημα στις 2 Φεβρουαρίου, αν και οι Αυστριακοί θεωρούν ως τέλος τη εορταστικής περιόδου τα Θεοφάνια, στις 6 Ιανουαρίου. Τα παιδιά ντυμένα σαν τους τρεις Μάγους γυρίζουν τα σπίτια και τραγουδούν τα κάλαντα, εύχονται ένα ειρηνικό και ευλογημένο νέο έτος, ενώ τα χρήματα που συγκεντρώνουν τα προσφέρουν για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Τα στεφάνια κατασκευάζονται κάθε χρόνο σε πολλές παραλλαγές. Ποικίλουν από κλασσικά στρογγυλά με σκουροπράσινα κλαδιά πεύκου, κουκουνάρια και κόκκινους φιόγκους μέχρι τα πιο μοντέρνα με πολύχρωμα αλεξανδριανά. Αμέσως μετά το κόψιμο των κλαδιών τα περνούν πάνω από φλόγα κεριού για να διατηρηθούν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Ελβετία
Στην Ελβετία οι τέσσερις εβδομάδες προ των Χριστουγέννων εορτάζονται με πλούσια παραδοσιακά έθιμα, όπως το γιορτινό στεφάνι και το χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο.Ο «Samichlaus» όπως ονομάζεται στη γερμανική πλευρά της Ελβετίας ο Άγιος Νικόλαος μοιράζει γλυκά και δώρα στα παιδιά στις 6 Δεκεμβρίου. Η παραμονή των Χριστουγέννων με όλα τα άλλα έθιμα του Δένδρου, τα κάλαντα, το γιορτινό τραπέζι και η λειτουργία των Χριστουγέννων χαρακτηρίζουν την ημέρα αυτή.

Βέλγιο
Το Βέλγιο μπαίνει στο πνεύμα των Χριστουγέννων από νωρίς, με την ημέρα του Sinterklaas και με τον πολύτιμο βοηθό του Zwarte Piet που μοιράζουν τα δώρα από σπίτι σε σπίτι. Τα παιδιά κρεμάνε τις κάλτσες των δώρων στο τζάκι και αφήνουν σανό και ζάχαρη για το άλογο του Sinterklaas. Ο Sinterklaas δεν είναι ο ίδιος με τον Santa Claus. Στο Βέλγιο, τα Χριστούγεννα εορτάζονται με πλήθος παραστάσεων που σχετίζονται με τη Θεία Γέννηση, με λιτανείες και υπαίθριες αγορές.

Τσεχία
Στην Τσεχία, η 4η Δεκεμβρίου, ημέρα της εορτής της Αγίας Βαρβάρας, είναι αφιερωμένη στη μάρτυρα της περιόδου των πρώτων διωγμών των Χριστιανών. Από άκρη σε άκρη της Χώρας κόβονται κλαδιά κερασιάς και διατηρούνται στο νερό. Εάν έχουν ανθίσει μέχρι τα Χριστούγεννα φέρνουν καλή τύχη και πιθανόν ευνοϊκές προοπτικές για γάμο μέσα στην επόμενη χρονιά.

Τα κλαδιά της κερασιάς μαζί με μικρά φυτά Αλεξανδρινών και άλλα γιορτινά στολίδια τοποθετούνται μέσα σε ψάθινα καλάθια, συνθέτοντας δημιουργίες παραδοσιακού και μοντέρνου στυλ που κοσμούν το γιορτινό τραπέζι.

Πολωνία
Στην Πολωνία, η περίοδος που προηγείται των Χριστουγέννων είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς μικροί και μεγάλοι απέχουν συνειδητά από πειρασμούς (κυρίως από γλυκά) στην προσπάθειά τους να έχουν εσωτερική γαλήνη και αρμονία.

Τα σπίτια και τα δωμάτιά τους φαντάζουν υπέροχα με πλούσιες χριστουγεννιάτικες διακοσμήσεις. Και εδώ κόκκινα ή μπλε αλεξανδριανά χρησιμοποιούνται στη παραδοσιακή διακόσμηση της Πολωνίας, σε συνδυασμό με κλαδιά από πεύκα.

Η παραμονή των Χριστουγέννων θεωρείται η πιο σημαντική ημέρα των εορτών. Μετά από μια ημέρα νηστείας η οικογένεια, από τους γηραιότερους μέχρι τα παιδιά, συγκεντρώνονται στο γιορτινό τραπέζι που ειδικά για τη περίσταση είναι περίτεχνα διακοσμημένο, ενώ το λευκό τραπεζομάντιλο θεωρείται πλέον απαραίτητο.

Μόλις το πρώτο αστέρι εμφανισθεί στον ουρανό η εορτή μπορεί να ξεκινήσει. Η έναρξη της εορτής γίνεται με το μοίρασμα του χριστουγεννιάτικου μπισκότου, ως ένδειξη αγάπης και συμφιλίωσης που συνοδεύεται με την ανταλλαγή θερμών ευχών.

Στο τραπέζι υπάρχει πάντα και ένα πιάτο άδειο σε περίπτωση που κάποιος επισκέπτης εμφανιστεί αναπάντεχα. Τα δώρα τοποθετούνται κάτω από το δένδρο των Χριστουγέννων και προσφέρονται από τον νεαρότερο σε ηλικία.

Σε αντίθεση με την αγγλοσαξονική παράδοση, τα δώρα δεν απευθύνονται σε καθορισμένα πρόσωπα. Έτσι, αυτά επιλέγονται να είναι γενικού ενδιαφέροντος ή χρήσης.

Κένυα
Στην Κένυα, λόγω του κλίματος, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά: το χριστουγεννιάτικο γεύμα θυμίζει καλοκαιρινή ημέρα χαλάρωσης αφού αντί να φάνε γαλοπούλα κάνουν μπάρμπεκιου στον κήπο. Μάλιστα, εκεί στολίζουν τις εκκλησίες με μπαλόνια, λουλούδια και κορδέλες.

Ουκρανία
Στην Ουκρανία ο Παγωμένος Πατέρας φθάνει με το έλκηθρο, το οποίο σέρνουν μόνο τρείς τάρανδοι, ενώ τον συνοδεύει και ένα κοριτσάκι, το Κορίτσι-Νιφάδα, που φορά ένα λαμπερό μπλε κοστούμι με λευκή γούνα και ένα στέμμα που έχει το σχήμα μιας νιφάδας χιονιού.

Βρετανία
Σε μερικές βρετανικές περιοχές το έθιμο του γλεντιού σε κήπους με μηλιές την παραμονή των Χριστουγέννων είναι μια παραλλαγή μιας ειδωλολατρικής τελετής. Αφού σκοτεινιάσει, οι αγρότες πηγαίνουν στα περιβόλια, σχηματίζουν παρέες γύρω από τα παλαιότερα δέντρα και πίνοντας μπύρα τραγουδούν τα κάλαντα. Πυροβολούν στα κλαριά για να διώξουν τα κακά πνεύματα, ενώ πριν από χρόνια άφηναν τριγύρω γλυκίσματα για να καλοπιάσουν τα πνεύματα και να εξασφαλίσουν καλή σοδειά.

Σαρδηνία
Στη Σαρδηνία πιστεύουν ότι όποιος γεννηθεί τη νύχτα των Χριστουγέννων και μάλιστα τα μεσάνυχτα, φέρει την ευλογία του Θεού όχι μόνο στους δικούς του αλλά και στους γείτονες των εφτά σπιτιών που βρίσκονται πιο κοντά στο δικό του.

Σικελία
Στη Σικελία οι χωρικοί βγάζουν τα μεσάνυχτα των Χριστουγέννων νερό από τα πηγάδια και ραντίζουν τα ζώα τους, γιατί πιστεύουν ότι το νερό αυτό είναι αγιασμένο, επειδή την ίδια ώρα γεννιέται και ο Σωτήρας του κόσμου.

Δανία
Στην Δανία, ο Αγιος Βασίλης είναι ο Julemonden, που μαζί με μια μυστηριώδη ύπαρξη, τον Νisse, φέρνουν τα δώρα στα παιδιά.

Πορτογαλία
Στην Πορτογαλία, τα Χριστούγεννα λέγονται Natal. Τα πάντα περιστρέφονται γύρω απο τον MENLNO JESUS, το μικρό Χριστό που είναι το σύμβολο της αγάπης, της ειρήνης και της ευτυχίας. Στην Πορτογαλία, αυτές τις άγιες μέρες, δεν πρέπει ποτέ να κλείνουν την πόρτα σε κάποιον δυστυχισμένο.

Ιταλία
Στην Ιταλία, παρ'ολο που υπάρχει Άγιος Βασίλης, ο Babbo Natale, τα δώρα φέρνει η Befana, στις 6 Ιανουαρίου. Πολλοί λένε οτι πρόκειται για μια γριά γυναίκα που ζούσε τον καιρό των Τριών Μάγων, αλλά δεν μπόρεσε να φέρει δώρα στο Χριστό. Από τότε, μοιράζει τα δώρα της στα παιδιά.

Στη Βενετία, τον Μεσαίωνα, ο Δόγης κι ο λαός πήγαιναν την νύχτα των Χριστουγέννων στο γειτονικό νησάκι του Αγίου Γεωργίου να προσκυνήσουν το λείψανο του Αγίου Στεφάνου. Στην παραλία του νησιού περίμεναν βενετσιάνικες αρχόντισσες ντυμένες στα μαύρα και στολισμένες με κοσμήματα, για να υποδεχτούν τον Δόγη και να τον συνοδέψουν μέχρι το ναό.

Μετά το τέλος της λειτουργίας όλη η λαμπρή συνοδεία έμπαινε στις γόνδολες και διασχίζοντας τα νερά ξαναγύριζαν στην πλατεία του Αγίου Μάρκου, όπου άρχιζε μεγάλο γλέντι, που συνεχιζόταν μέχρι το πρωί.

Μεξικό
Στο Μεξικό, οι άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους και πάνε όλοι μαζί στην εκκλησία τραγουδώντας χριστουγεννιάτικα τραγούδια και κρατώντας καμπάνες και κεριά

Γερμανία
Στην Γερμανία τα παιδιά φτιάχνουν τις χριστουγεννιάτικες λίστες τους με μικρές φωτογραφίες των δώρων που θέλουν και τις αφήνουν στο παράθυρο μαζί με λίγη ζάχαρη για τον Άγιο Βασίλη.

Επίσης στην Γερμανία φυτρώνει ένα λουλούδι, το χριστουγεννιάτικο τριαντάφυλλο, που φυτρώνει ακόμα και πάνω στον πάγο.

Νορβηγία
Στην Νορβηγία στολίζουν το δέντρο φτιάχνοντας χειροποίητα μικρά καλαθάκια από πολύχρωμο χαρτί.

Το παραδοσιακό Χριστουγεννιάτικο φαγητό τους λέγεται Pinnekjψtt και έχει ως βάση το αρνίσιο κρέας. Ο Νορβηγικός Άγιος Βασίλης λέγεται Nisse και η ονομασία του προέρχεται από τις προχριστιανικές παραδόσεις της Νορβηγίας.

Τα Nisse ήταν μικρά γενειοφόρα ξωτικά που πείραζαν τους αγρότες και με τον καιρό εντάχθηκαν στην Χριστουγεννιάτικη παράδοση με τη μορφή του Άγιου Βασίλη.

Επίσης στην Νορβηγία συνηθίζουν να λένε τοπικά Χριστουγεννιάτικα παραμύθια.

Ιρλανδία
Στην Ιρλανδία τα παιδιά αφήνουν μεγάλους σάκους το βραδύ της παραμονής κοντά στο τζάκι και είναι παράδοση να αφήνουν μέντες και ένα ποτήρι Guinness για να δροσιστεί ο Άγιος Βασίλης

Αγγλία
Σε μερικές βρετανικές περιοχές, υπάρχει ένα έθιμο του γλεντιού σε κήπους με μηλιές την παραμονή των Χριστουγέννων. Αυτό είναι μια παραλλαγή μιας ειδωλολατρικής τελετής. Αφού σκοτεινιάσει, οι αγρότες πηγαίνουν στα περιβόλια, σχηματίζουν παρέες γύρω από τα παλαιότερα δέντρα και πίνοντας μπύρα τραγουδούν τα κάλαντα.

Αξιόλογο είναι και το ότι πυροβολούν στα κλαριά για να διώξουν δήθεν τα κακά πνεύματα. Επίσης, πριν από χρόνια άφηναν τριγύρω γλυκίσματα για να καλοπιάσουν τα πνεύματα και να εξασφαλίσουν καλή σοδειά.

Σουηδία
Στην Σουηδία κατά την αυγή της 13ης Δεκεμβρίου η "Λουτσία" -σύμβολο του φωτός- συνήθως το μεγαλύτερο κορίτσι του σπιτιού, φορώντας ένα μακρύ λευκό χιτώνα και ένα στεφάνι από αναμμένα κεριά στα μαλλιά, πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι, προσφέροντας ζεστό καφέ και κουλουράκια, ενώ τραγουδά παλιά κάλαντα με τον σκοπό του λαϊκού ναπολιτάνικου τραγουδιού "Σάντα Λουτσία".

Οι θρύλοι της Λουτσίας γεννήθηκαν στις Συρακούσες της Σικελίας περίπου κατά το έτος 300 μ.Χ. Σε μερικές επαρχίες της Σουηδίας οι κάτοικοι των χωριών συνηθίζουν ανήμερα τα Χριστούγεννα να ρίχνουν έξω από τα σπίτια και τα χωράφια τους σιτάρι, για να γιορτάσουν μαζί τους και τα πουλιά.

Γιουγκοσλαβία
Οι Γιουγκοσλάβες νοικοκυρές έχουν ένα ευγενικό αλλά βρώμικο έθιμο: Ραντίζουν τα τραπεζομάντιλα τους με κρασί για να μη ντραπούν οι φιλοξενούμενοί τους αν λερώσουν κάποιο, μιας και θεωρείται ντροπή για το σαβουάρ βιβρ τους να λερώσει κάποιος προσκεκλημένος το τραπεζομάντιλο της οικοδέσποινας.

Ρωσία
Στην Ρωσία είχαν τη συνήθεια, τη νύχτα των Χριστουγέννων, να ντύνουν στα λευκά μια κοπέλα του σπιτιού και να τη βάζουν να παριστάνει την Παναγία.

Ισπανία
Στη Βαρκελώνη τον Μεσαίωνα είχαν ένα ωραίο χριστουγεννιάτικο έθιμο: την τελετή του παγωνιού. Τη μέρα των Χριστουγέννων ο βασιλιάς έπαιρνε μέσα σε μια χρυσή πιατέλα ένα ψητό παγώνι, που θεωρείται ένα από τα πιο σπάνια φαγητά, και το μετέφερε στην τραπεζαρία. Τον ακολουθούσε σ' αυτήν την πομπή ένα πλήθος από ευγενείς, υπηρέτες και σωματοφύλακες.

Στην τραπεζαρία μέσα βρισκόταν η βασίλισσα. Ο βασιλιάς της πρόσφερε το παγώνι για να το μοιράσει σε όλους τους παρευρισκόμενους. 'Oσοι δέχονταν την εξαιρετική αυτή τιμή, ήταν υποχρεωμένοι να ορκιστούν μπροστά στην ομήγυρη ότι
θα προσπαθήσουν ν' ανδραγαθήσουν στον πόλεμο.

πηγη : pathfinder.gr



__________________
Το λαθος που αγαπησα.... ειναι για τους αλλους λαθος
για μενα ειναι της ζωης .......και της καρδιας το παθος.....!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



GATE 7

Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη g7 : 24-12-07 στις 21:19.
g7 is offline   Απάντηση με παράθεση Share on facebook
The Following 3 Users Say Thank You to g7 For This Useful Post:
andrew (28-12-07), greca (28-12-07), rey619 (25-12-07)
Παλιά 24-12-07, 21:43   #2
g7
Υπεύθυνη Σελίδας




 
Το avatar του χρήστη g7
 
Εγγραφή: 12-01-2007
Περιοχή: Χαιδαρι
Ηλικία: 41
Μηνύματα: 23.307
Thanks: 5.434
Thanked 9.179 Times in 5.480 Posts
Θρησκευτικό νόημα Χριστουγέννων

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  icon_whole.jpg Εμφανίσεις:  108 Μέγεθος:  108,1 KB 


Εκτός από την διασκέδαση και την απόλαυση των Χριστουγέννων, η γνώση του θρησκευτικού περιεχομένου των γιορτινών ημερών είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα. Σε γενικές γραμμές, δεν υπάρχουν κάποιοι κανονισμοί ή συγκεκριμένες διαδικασίες που θα πρέπει να ακολουθηθούν για τον εορτασμό των Χριστουγέννων. Παρόλα αυτά, υπάρχει ένας τεράστιος κατάλογος με έθιμα, τα οποία σχετίζονται με τα Χριστούγεννα και ποικίλουν από χώρα σε χώρα.

Αρκετά έθιμα, όπως το Χριστουγεννιάτικο δέντρο και η ανταλλαγή δώρων, είναι δανεισμένα από τα πρώιμα ειδωλολατρικά θρησκευτικά σύμβολα. Στις περισσότερες δυτικές χώρες, ο εορτασμός των Χριστουγέννων έχει τόσο θρησκευτικές όσο και κοσμικές όψεις.

Λόγω της έλλειψης πληροφοριών, η χριστουγεννιάτικη τελετουργία έχει λάβει τη σημερινή της μορφή, δανειζόμενη στοιχεία από τις διάφορες παραδόσεις πολιτισμών. Παραδοσιακά, η εποχή των Χριστουγέννων ξεκινά με τη νηστεία από τις 15 Νοεμβρίου και συνεχίζεται μέχρι και την ημέρα των Χριστουγέννων. Οι ημέρες των εορτών τελειώνουν στις 6 Ιανουαρίου του νέου έτους, την ημέρα των Θεοφανείων.

Πριν από τα Χριστούγεννα
Κατά τη διάρκεια της περιόδου πριν από την ημέρα των Χριστουγέννων, οι Χριστιανοί προετοιμάζονται για τον εορτασμό της γέννησης του Ιησού στις 25 Δεκεμβρίου. Κάθε μια από τις τέσσερεις εβδομάδες συμβολίζει το διαφορετικό τρόπο με τον οποίο οι πιστοί αντιλαμβάνονται το Χριστιανισμό, μέσω της σάρκας, του αγίου πνεύματος, του θανάτου και της κρίσης του θανάτου του Ιησού.

Η παράδοση του χριστουγεννιάτικου στεφανιού, το οποίο αποτελείται από τέσσερα κεριά καρφωμένα σε έναν κύκλο με κλαδιά λουλουδιών, προέρχεται από τους Γερμανούς λουθηρανούς, και έχει υιοθετηθεί από πολλές εκκλησίες και οικογένειες. Κατά το ξεκίνημα κάθε μιας από τις τέσσερεις εβδομάδες, οι χριστιανοί ανάβουν και από ένα κερί καθώς λένε μια προσευχή.

Παραμονή των Χριστουγέννων
Την παραμονή των Χριστουγέννων, οι εκκλησίες σε όλο τον κόσμο τελούν το Μεγάλο Απόδειπνο. Τα μεσάνυχτα, οι περισσότερες Καθολικές και Προτεσταντικές εκκλησίες διατηρούν ιδιαίτερες παραδόσεις με το άναμμα των κεριών. Η καθολική «Μεταμεσονύκτια λειτουργία των Χριστουγέννων» εισήχθη για πρώτη φορά από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία τον 5ο αιώνα.

Οι λειτουργίες αυτές κάποιες φορές είναι ιδιαίτερα σοβαρές και κάποιες άλλες πιο ανάλαφρες, εξαρτώμενες πάντα από τον κάθε πολιτισμό. Αυτή τη μέρα, οι προσκυνητές μπαίνουν στην εκκλησία σκυμμένοι.

Η μεγάλη ημέρα
Στους ιερατικούς κανόνες των Χριστουγέννων έχουν επίσης ενσωματωθεί και κάποια στοιχεία αρχαίων ιεροτελεστιών, όπως το έθιμο των κούτσουρων που συμβολίζουν την νίκη του φωτός κατά του σκότους του χειμώνα. Ακόμα, στις ευρωπαϊκές οικογένειες παρατηρείται το έθιμο της καύσης του στεφανιού.
Η ανταλλαγή των δώρων

Οι χριστιανοί, κατά παράδοση, ανταλλάσουν δώρα ως ένδειξη ενθύμησης του δώρου του θεού προς την ανθρωπότητα. Επίσης, η ανταλλαγή δώρων συμβολίζει το αρχαίο ρωμαϊκό έθιμο της ανταλλαγής δώρων με σκοπό την καλοτυχία για το νέο έτος. Στις περισσότερες χώρες όπου γιορτάζονται τα Χριστούγεννα, ένα μυθικό πλάσμα παραδίδει δώρα στα παιδιά. Από τον 19ο αιώνα, ο Άγιος Βασίλης και άλλα μυθικές φιγούρες έχουν αποκτήσει τεράστια φήμη ως τα πιο ευγενικά, γενναιόδωρα και φιλεύσπλαχνα πλάσματα.

Χριστουγενιάτικα σύμβολα

Το στεφάνι

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  stefani.jpg Εμφανίσεις:  142 Μέγεθος:  59,5 KB 


Το χριστουγεννιάτικο στεφάνι, αποτελούμενο κυρίως από γκι, κουκουνάρια και έναν τεράστιο κόκκινο φιόγκο, συνηθίζει να στολίζει τα σπίτια μας τα Χριστούγεννα. Πρόκειται για κυκλικές κατασκευές, αποτελούμενες από λουλούδια, φύλλα και πολλές φορές φρούτα, που χρησιμοποιούνται ως στολίδια, κρεμιούνται στον τοίχο ή στην πόρτα και άλλοτε τοποθετείται στο γιορτινό τραπέζι.

Όπως είναι γνωστό, τα έθιμα των Χριστουγέννων προέρχονται από τον παραδοσιακό εορτασμό της Γέννησης του Χριστού, που μετέπειτα συνδυάστηκε και με τους εορτασμούς του χειμερινού ηλιοστασίου στην Αρχαία Ρώμη.

Από την αρχαιότητα, συνηθίζονταν να ανταλλάσσουν δώρα και να στολίζουν τα σπίτια με γκι σε μορφή στεφάνου ως επί το πλείστον.

Τα στεφάνια, με τα οποία στολίζουμε τα σπίτια μας σήμερα, έχουν κυκλική μορφή γιατί συμβολίζουν την αιωνιότητα. Πιστεύεται ότι φέρνουν ευτυχία για τη νέα χρονιά που έρχεται. Πολλές φορές, επάνω τους τοποθετούνται και κεριά, που συμβολίζουν τον ήλιο στο χειμερινό ηλιοστάσιο, ενώ το γκι, οι κόκκινοι καρποί του και τα κουκουνάρια συμβολίζουν το θέρο.

Τα χριστουγεννιάτικα στεφάνια κοσμούν διάφορα μέρη του σπιτιού, τόσο στο εσωτερικό του όσο και στο εξωτερικό του. Σε πολλά σπίτια μάλιστα συναντάμε αυτό το σύμβολο της γονιμότητας και της αιωνιότητας και μέσα και έξω.

Στις μέρες μας, πολλοί έχουμε ξεχάσει το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων. Το στεφάνι πάνω από το τζάκι ή σε οποιοδήποτε άλλο χώρο του σπιτιού έρχεται να ζεστάνει τις καρδιές των ανθρώπων και να τους υπενθυμίσει το πραγματικό νόημα αυτών των ιδιαίτερων εορταστικών ημερών.

Η χριστουγεννιάτικη κάλτσα

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  ctxmascheerstocking.jpg Εμφανίσεις:  122 Μέγεθος:  13,7 KB 


Η Χριστουγεννιάτικη κάλτσα είναι μία άδεια κάλτσα ή ένας σάκος σε σχήμα κάλτσας που συνηθίζουν να κρεμάνε τα παιδιά την παραμονή των Χριστουγέννων για να τη βρει ο Άγιος Βασίλης και να τη γεμίσει με μικρά παιχνίδια, γλυκίσματα, φρούτα και λεφτά όταν έρθει να τους επισκεφτεί.

Η παράδοση θέλει τα παιδιά που δεν ήταν φρόνιμα καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς να βρίσκουν μόνο ένα κομμάτι κάρβουνο μέσα στην κάλτσα τους.

Τα παιδιά σε κάθε γωνιά του κόσμου διατηρούν αυτή την παράδοση της Χριστουγεννιάτικης κάλτσας μέχρι και τις μέρες μας. Σε μερικές χώρες, υπάρχουν παρόμοια έθιμα. Στη Γαλλία, για παράδειγμα, τα παιδιά βάζουν τα παπούτσια τους δίπλα στο τζάκι, ένα έθιμο που χρονολογείται από τότε που τα παιδιά φορούσαν ακόμα ξύλινα φτωχικά παπούτσια.

Παραδοσιακά, η κάλτσα συνηθίζεται να κρεμάται στο τζάκι, αλλά στα σύγχρονα σπίτια που δεν υπάρχει τζάκι, κρεμιέται σε ένα μέρος όπου μπορεί να έχει εύκολη πρόσβαση ο Άγιος Βασίλης.

Παλιότερα, τα παιδιά κρέμαγαν μία από τις κάλτσες που φορούσαν καθημερινά, αλλά με το πέρασμα των χρόνων, φτιάχτηκαν ιδιαίτερες κάλτσες, ειδικά για αυτό το σκοπό. Σήμερα, τα καταστήματα με χριστουγεννιάτικα είδη διαθέτουν μία τεράστια γκάμα από σχέδια και μεγέθη, από πολύ μικρές και συντηρητικές, μέχρι μακριές ή γιγάντιες και ελαστικές.

Πολλές οικογένειες φτιάχνουν από μόνες τους τις χριστουγεννιάτικες κάλτσες και γράφουν επάνω το όνομα του κάθε μέλους ώστε να μην μπερδεύεται ο Άγιος Βασίλης και να ξέρει ποιανού είναι η κάθε κάλτσα.

Στην Ολλανδία τα παιδιά γεμίζουν τις κάλτσες τους με άχυρα και καρότα για τα ελάφια του Άγιου Βασίλη. Στην Ουγγαρία γυαλίζουν τα παπούτσια τους πριν τα βάλουν δίπλα στην πόρτα ή στο περβάζι του παραθύρου. Στην Ιταλία, τα παιδιά αφήνουν τα παπούτσια τους έξω από το σπίτι την παραμονή των Επιφανίων, στις 5 του Γενάρη για να τα βρει η Μπεφάνα, η καλή μάγισσα, ενώ στο Πουέρτο Ρίκο βάζουν γρασίδι και λουλούδια σε μικρά κουτάκια και τα τοποθετούν κάτω από τα κρεβάτια τους για τις καμήλες των τριών Μάγων.

Το αστέρι

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  asteri.jpg Εμφανίσεις:  118 Μέγεθος:  6,9 KB 


"Με οδηγό τους το φως αστέρος ον είδον εν τη Ανατολή" αναγράφεται στα ιερά βιβλία. "Άστρο λαμπρό τους οδηγεί" τραγουδάει ο λαός μας.

Για αιώνες, επιστήμονες και απλοί άνθρωποι προσπαθούσαν να λύσουν το γρίφο σχετικά με τη φύση του Άστρου, που οδήγησε τους τρεις Μάγους από την Ανατολή στη Βηθλεέμ και τον Ιησού. Το Χριστουγεννιάτικο Αστέρι συνδέθηκε παραδοσιακά με το εορταστικό πνεύμα, ενώ η σπουδαιότητά του απαντάται σε όλες τις ιστορίες που σχετίζονται με τη γέννηση του Ιησού Χριστού.

Μία χειμωνιάτικη νύχτα, ένα νέο αστέρι ήρθε να επισκεφτεί τα άλλα άστρα στον ουρανό. Ήταν τόσο φωτεινό, που η λάμψη του έπεφτε στους γκρίζους λόφους και έκανε τη νύχτα μέρα. Οι βοσκοί είδαν το άστρο και τρομοκρατήθηκαν από την έντονη λάμψη του. Ένας άγγελος, όμως, εμφανίστηκε μπροστά τους και τους είπε: «Μην φοβάστε. Το αστέρι εμφανίστηκε για να σας φέρει χαρμόσυνα νέα, να σας γεμίσει με χαρά και να σας οδηγήσει στο μέρος όπου γεννήθηκε ένα βρέφος, ο Ιησούς, που θα φέρει επί γης ειρήνη και χαρά σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.»

Όταν ο άγγελος επέστρεψε στους ουρανούς, οι βοσκοί είπαν: «Ας πάμε να βρούμε αυτό το βρέφος.» Έτσι, άφησαν τα κοπάδια με τα ζώα τους να κοιμούνται στους λόφους και αφού πήραν τις γκλίτσες τους ακολούθησαν το λαμπερό Άστρο. Το Άστρο τους οδήγησε σε έναν μικρό στάβλο στη Βηθλεέμ, όπου ο μικρός Ιησούς βρίσκονταν μέσα σε μία φάτνη. Τότε, το άστρο μετακινήθηκε και πήγε σε μία χώρα, πολύ μακριά, για να συναντήσει τρεις καλούς Μάγους. Όταν οι Μάγοι είδαν το Άστρο, παρατήρησαν ότι κινείται συνέχεια, σαν να τους έδειχνε το δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσουν. Έτσι, και αυτοί με τη σειρά τους, ακολούθησαν το Άστρο μέχρι που αυτό σταμάτησε πάνω από το στάβλο όπου γεννήθηκε ο Ιησούς.

Το Άστρο παρέμενε από πάνω τους, ρίχνοντας τριγύρω ένα γαλήνιο φως. Όταν, επιτέλους, ήρθε η Ανατολή, το Άστρο εξαφανίστηκε και επέστρεψε πίσω στους βαθυγάλανους ουρανούς για να διηγηθεί στα υπόλοιπα αστέρια την ιστορία των Χριστουγέννων.

Όπως όλα τα σύμβολα των Χριστουγέννων, έτσι και το Αστέρι της Γέννησης έχει έναν συμβολισμό στις μέρες μας. Συμβολίζει την ελπίδα και τα υψηλά ιδανικά - την ελπίδα για καλή τύχη και την ελπίδα για κοινωνική καταξίωση.

Τα δώρα

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  dora.jpg Εμφανίσεις:  96 Μέγεθος:  16,3 KB 


Τα δώρα των Χριστουγέννων έχουν αναμφισβήτητα συμβολική σημασία. Συμβολίζουν τα δώρα που προσέφεραν οι τρεις Μάγοι στο Χριστό.

Το έθιμο της ανταλλαγής δώρων τις μέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς μας έρχεται από την αρχαιότητα. Κατά τη διάρκεια των Σατουρναλίων, οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να ανταλλάσουν δώρα μεταξύ τους.

Και το Μεσαίωνα, όμως, μαθαίνουμε ότι ήταν της μόδας τότε, στα σπίτια της καλής κοινωνίας, να στολίζονται τα αριστοκρατικά σαλόνια με ξυλόγλυπτες θρησκευτικές παραστάσεις, που έφερναν μαζί τους οι καλεσμένοι στο εορταστικό δείπνο. Για τους συγγενείς που βρίσκονταν σε άλλες πόλεις, οι παραγγελίες για τα ξυλόγλυπτα έργα συνοδεύονταν πάντα με διεύθυνση αποστολής, για να ταχυδρομηθούν εγκαίρως. Περίτεχνες παραστάσεις με ευχές για τύχη και καλή υγεία στην οικογένεια του παραλήπτη συνόδευαν το δέμα με τα δώρα του αποστολέα.

Τον 18ο και 19ο αι. το έθιμο αυτό αρχίζει να εξαπλώνεται σε όλον τον κόσμο.

Τα χρόνια της βασιλείας του Καίσαρα, οι αυλικοί του προσέφεραν δώρα στο λαό. Ακόμα και οι σκλάβοι συνήθιζαν να παίρνουν δώρα από τα αφεντικά τους.

Πριν από τη γέννηση του Χριστού, κάθε σπίτι συνήθιζε να κάνει θυσίες στους θεούς κατά τη διάρκεια του εορτασμού του χειμερινού ηλιοστασίου, προκειμένου οι θεοί να προστατεύουν τα σπίτια τους από τα κακά πνεύματα και να είναι γόνιμα τα χωράφια τους.

Οι γιορτές πριν από τα Χριστούγεννα έδιναν την ευκαιρία στα παιδιά να γυρίζουν από χωριό σε χωριό και να φιλεύονται διάφορες λιχουδιές, από φρούτα μέχρι γλυκά και πίτες. Χτυπούσαν μία-μία τις πόρτες και τραγουδούσαν κάλαντα. Οι νοικοκυραίοι συνήθιζαν να τους δίνουν ως δώρα διάφορα καλούδια, που τους εξασφάλιζαν μία άνετη χρονιά.

Οι πρόγονοί μας συνήθιζαν να παίρνουν ως δώρα πορτοκάλια, ένα αγαθό που εκείνη την εποχή ήταν πολύτιμο. Με το πέρασμα των χρόνων, τα πορτοκάλια μετατράπηκαν σε ζαχαρωτά και στη συνέχεια σε παιχνίδια, μικρά στην αρχή, πιο μεγάλα και πιο εξεζητημένα μετέπειτα.

Το καραβάκι

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  karavaki.jpg Εμφανίσεις:  125 Μέγεθος:  17,6 KB 


Έθιμο πανάρχαιο της ναυτικής πατρίδας μας μαζί με τα κάλαντα, τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια, τα γλυκίσματα, τα δώρα και την λειτουργία στην εκκλησία, το καραβάκι σηματοδοτεί κι αυτό τις γιορτινές μέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.

Το ελληνικό παραδοσιακό καραβάκι αποτελεί παράδοση των παλαιών εποχών της χώρας μας, που τα παιδιά με αγάπη, χαρά και δημιουργικό νου κατασκεύαζαν τα παιχνίδια τους.

Αποτελούσε, όμως, και ένα είδος τιμής και καλωσορίσματος στους ναυτικούς, που επέστρεφαν από τα ταξίδια τους.

Πριν από 50 χρόνια, δηλαδή έως και την πρώτη μεταπολεμική δεκαετία, συναντούσαμε το καραβάκι σε πολλά ελληνικά σπίτια και στα χέρια των παιδιών που έλεγαν τα κάλαντα.

Σήμερα, η παράδοση αυτή τείνει να εξαφανιστεί, μιας και έχει αντικατασταθεί από το ξενόφερτο έλατο.

Εντούτοις, η Χίος, ένα κατά κύριο λόγο ναυτικό νησί, συνεχίζει να τηρεί το παλαιό αυτό έθιμο, αποτίνοντας φόρο τιμής στους ναυτικούς της και κρατώντας ζωντανή τη λαϊκή μας παράδοση. Κάθε χρόνο την Πρωτοχρονιά αναβιώνει το έθιμο με τα πρωτοχρονιάτικα καραβάκια. Ομάδες ατόμων που εκπροσωπούν συνοικίες της πρωτεύουσας του νησιού κατασκευάζουν απομιμήσεις εμπορικών και πολεμικών πλοίων, φτιαγμένα με ιδιαίτερη προσοχή. Το μέγεθος των πλοίων είναι μέχρι 5,5 μέτρα όπως ορίζουν οι κανονισμοί. Σημασία για τα περισσότερα πληρώματα έχει η συμμετοχή και όχι τα χρηματικά βραβεία που έχουν καθιερωθεί για την καλύτερη παρουσία, που όμως δεν εξαρτάται μόνο από την τελειότητα του πλοίου αλλά και από τα παινέματα.

Στον ξεχωριστό, τον λαμπρό διάκοσμο της γιορτινής ατμόσφαιρας των ημερών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, που έρχονται, το παραδοσιακό καραβάκι θα χαρίσει ένα ξεχασμένο άρωμα ελληνικότητας και θα κυριαρχήσει με τα χαρούμενα και ζωηρά χρώματά του στο ελληνικό σπίτι.

Τα λαμπάκια

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  lampakia.jpg Εμφανίσεις:  108 Μέγεθος:  19,2 KB 


Τα Χριστούγεννα συνηθίζουμε να στολίζουμε το σπίτι μας και το χριστουγεννιάτικο δέντρο με λαμπάκια. Τα λαμπάκια και η φωτιά στο τζάκι, που ανάβουμε αυτές τις μέρες, συμβολίζουν τη ζωή και τη ζεστασιά καταμεσής του κρύου και σκοτεινού χειμώνα. Τι πιο όμορφο θέαμα από ένα λαμπερό και πολύχρωμο χριστουγεννιάτικο έλατο!

Το στόλισμα του Χριστουγεννιάτικου δέντρου είναι ένα οικογενειακό γεγονός. Τα λαμπάκια, τα στολίδια και το άστρο στην κορυφή του δέντρου εξυμνούν την ομορφιά του έλατου και γεμίζουν την ατμόσφαιρα με ζεστασιά, αγάπη και ευτυχία, τρεις συμβολικές έννοιες για τις γιορτινές αυτές μέρες.

Εκτός από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, όμως, και το εσωτερικό του σπιτιού, τα λαμπάκια στολίζονται και φέγγουν παντού. Από τα μπαλκόνια μας, μέχρι τους δρόμους, τις βιτρίνες των καταστημάτων, τα εστιατόρια και τα εμπορικά κέντρα.
Από πού, όμως, προέρχεται το έθιμο του στολισμού;

Ο στολισμός του χριστουγεννιάτικου δέντρου έχει τις ρίζες του στις παλιές παραδόσεις. Οι μπάλες συμβολίζουν το μήλο του προπατορικού αμαρτήματος, τα λαμπάκια και τα κεριά είναι αρχαία σύμβολα του θριάμβου της άνοιξης επί του σκότους του χειμώνα αλλά και του φωτός που έφερε ο Χριστός στις ζωές των ανθρώπων.

Τα πρώτα χριστουγεννιάτικα δέντρα στολίζονταν με κεριά. Με το πέρασμα των χρόνων τη θέση των κεριών πήραν λάμπες που έπαιρναν μέσα κερί ή μεταλλικά φανάρια με μικρά φυτίλια που κρεμόντουσαν από τα κλαδιά σαν στολίδια. Με την ανακάλυψη του ηλεκτρικού ρεύματος, όμως, οι άνθρωποι χρησιμοποίησαν κόκκινα, άσπρα και μπλε λαμπάκια που αναβόσβηναν και φώτιζαν τις χριστουγεννιάτικες γιορτές τους.

Η φάτνη

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  fatni.jpg Εμφανίσεις:  119 Μέγεθος:  22,4 KB 


Στο Ευαγγέλιο του Λουκά, το μέρος όπου τοποθετήθηκε ο Χριστός αμέσως μετά τη γέννησή του αναφέρεται ως φάτνη. Κατ' επέκταση, ο όρος φάτνη αποδίδεται σε ολόκληρο το στάβλο της γέννησης του Θεανθρώπου.

Σε ανάμνηση της φάτνης στην οποία γεννήθηκε ο Χριστός, οι χριστιανοί συνηθίζουν να κατασκευάζουν κατά τη περίοδο των "εορτών των Χριστουγέννων" ομοίωμα της φάτνης της Γεννήσεως με τα κύρια πρόσωπα των σχετικών ευαγγελικών περικοπών δηλαδή της Παναγίας, του Χριστού, του Ιωσήφ, των τριών Μάγων, των τριών βοσκών, αγγέλων καθώς και κάποιων ζώων.

Το 1224 μ.Χ. ο Ιταλός Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης έστησε μία φάτνη στο ιταλικό χωριό Greccio. Για την κατασκευή της χρησιμοποίησε ξύλα και άχυρα ενώ αξιοσημείωτο είναι ότι τα ζώα ήταν πραγματικά.

Το 1562 μ.Χ. και κυρίως στην Πράγα, γνωρίζοντας τη δύναμη που έχει ο συμβολισμός της φάτνης στον θρησκευόμενο λαό, οι Ιησουίτες κατασκευάζουν φάτνες μέσα στις εκκλησίες, ενώ οι εν λόγω φάτνες θεωρούνται από τις παλαιότερες που υπάρχουν μέχρι και σήμερα.

Με την πάροδο των χρόνων, οι φάτνες μπαίνουν στα σπίτια. Στην αρχή ήταν μικρές κατασκευές από γυαλί, πορσελάνη, κερί, ψίχα ψωμιού ή ξύλο.

Στη Γαλλία, κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, η απαγόρευση της αναπαράστασης θρησκευτικών σκηνών σε δημόσιους χώρους ευνοεί τη δημιουργία φατνών μέσα στα σπίτια και το εμπόριο μικρών φιγούρων, μεταξύ των οποίων βοσκοί με κατακόκκινα μάγουλα και ενδυμασίες του 18ου αι.

Η παράδοση της φάτνης αρχίζει σιγά-σιγά να εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο και να παίρνει διάφορες μορφές: αφρικανική φάτνη από ξύλο, ασιατική φάτνη με τον Χριστό να έχει σχιστά μάτια, ακόμα και φάτνη από ασήμι στη Ρουμανία.

Στη Λατινική Αμερική, οι φάτνες είναι όσες σχεδόν και τα χωριά. Άλλες από ξύλο, άλλες από πυλό ή ζυμάρι, ακόμα και από ζάχαρη.

Η εκλέπτυνση της φάτνης φτάνει στο απόγειό της με τις ναπολιτάνικες φάτνες, όπου όλες οι φιγούρες είναι πλούσια στολισμένες.

Η φάτνη, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, προέρχεται από την Ιταλία μεταξύ του 15ου και του 16ου αι. Αποτελείται από έγχρωμες φιγούρες, που πολλές φορές φτάνουν ακόμα και το φυσικό μέγεθος του ανθρώπου. Η Νάπολη φημίζεται για τις φάτνες αυτές που έχουν διάφορα μεγέθη και μια μεγάλη ποικιλία σε φιγούρες. Τα πρόσωπα είναι από ζωγραφισμένο πυλό, έχουν γυάλινα μάτια, ο σκελετός είναι από στουπί ενισχυμένο με σύρμα, ενώ τα ρούχα είναι φτιαγμένα από πλούσια υφάσματα.

Σήμερα, συνηθίζουμε να τοποθετούμε τις φάτνες στη βάση του χριστουγεννιάτικου δέντρου, αλλά τις συναντάμε και σε υπαίθριους χώρους πλατειών, δήμων, οργανισμών και ιδιωτικών εταιρειών.

Μια από τις μεγαλύτερες Χριστουγεννιάτικες φάτνες που έχουν κατασκευαστεί ποτέ, φιλοξενείται στην Αυστρία, στο μουσείο της πόλης Στάιερ. Φτιάχτηκε το 1930 και οι φιγούρες που την αποτελούν ανέρχονται στον εκπληκτικό αριθμό των 778!

Η κρεμμύδα για γούρι

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  kremyda.jpg Εμφανίσεις:  114 Μέγεθος:  18,6 KB 


Η προσέλκυση της τύχης αποτελεί ευσεβή πόθο των ανθρώπων σε όλες τις εποχές. Χρησιμοποιούσαν και εξακολουθούν να χρησιμοποιούν πολλαπλούς τρόπους, προκειμένου να κερδίσουν την εύνοιά της.

Ειδικά οι ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς είναι γεμάτες δοξασίες για την προσέλκυση της καλής τύχης. Ένα από τα γούρια που έχει επικρατήσει να θεωρείται ότι ξορκίζει την κακοδαιμονία και προσελκύει την καλή τύχη είναι η γνωστή μας Πρωτοχρονιάτικη κρεμμύδα (Scilla Maritima).

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι τους προστάτευε από κάθε κακό, από καταστροφές, αρρώστιες ή βασκανίες. Ήδη, τον 6ο π.χ. αιώνα, κρέμαγε ο Πυθαγόρας την κρεμμύδα πάνω από την πόρτα του σαν σύμβολο καλής υγείας και αναγέννησης. Η Χρυσοβασιλίτσα, όπως αλλιώς τη λένε, ακόμα και ξεχασμένη σε κάποια γωνιά του σπιτιού, βγάζει φύλλα τέτοια εποχή, και ξαναρχίζει τον κύκλο της ζωής της. Ο λαός πιστεύει ότι αυτή τη μεγάλη ζωτική της δύναμη μπορεί να τη μεταδώσει σε έμψυχα και άψυχα.

Λογικά, λοιπόν, συνδέθηκε με την Πρωτοχρονιά και το ξεκίνημα μιας καινούριας χρονιάς, γεμάτης ελπίδες και προσδοκίες.

Στις μέρες μας σε πολλές περιοχές της Ελλάδας τοποθετείται η κρεμμύδα έξω από το σπίτι την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Ανήμερα της Πρωτοχρονιάς ο πατέρας ή η μητέρα της οικογένειας την παίρνει στα χέρια και χτυπώντας ελαφρά με την κρεμμύδια τα κεφάλια, ξυπνά τα μέλη της οικογένειας για να πάνε στην Θεία Λειτουργία του Αγίου Βασιλείου. Στην συνέχεια, η κρεμμύδα κρεμιέται σε κάποιο σημείο του σπιτιού για να φέρει υγεία και τύχη στην οικογένεια.

Σαν το φως που ξαναγεννιέται στο χειμερινό ηλιοστάσιο, μας εύχεται καλές γιορτές και υγεία για την καινούργια χρονιά.

Οι τρεις Μάγοι

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  magoi.jpg Εμφανίσεις:  297 Μέγεθος:  20,6 KB 


Η ιστορία των Μάγων, όπως τη μάθαμε στα παιδικά μας χρόνια, ξεκινά πολλά χρόνια πριν την γέννηση του Χριστού.

Τότε, ένας Πέρσης προφήτης, ο Βαλαάμ, είπε ότι: «Θα ανατείλει άστρο από τον Ιακώβ και θα παρουσιαστεί άνθρωπος από τον Ισραήλ, που θα συντρίψει τους εχθρούς Μωαβίτες». Η προφητεία αυτή πέρασε από γενιά σε γενιά ως σημάδι για την γέννηση ενός μεγάλου Βασιλιά που θα εξουσιάσει όλες τις φυλές της γης.

Πολλά χρόνια πέρασαν και το «Άστρο της Βηθλεέμ» εμφανίστηκε στον ουρανό. Οι απόγονοι του Βαλαάμ το πρόσεξαν και κατάλαβαν ότι είχε έρθει το πλήρωμα του χρόνου. Έτσι ξεκίνησε από τα βάθη της Ανατολής μια τριμελής αποστολή που θα μετέφερε δώρα στον νέο βασιλιά. Αυτοί ήταν οι γνωστοί μας τρεις Μάγοι, Μελχιόρ, ο Γκασπάρ και ο Βαλτάσαρ. Μετά από ένα κοπιαστικό ταξίδι και ακολουθώντας πάντα το φωτεινό αστέρι της Βηθλεέμ, φτάνουν στον στάβλο όπου βρίσκουν τον Ιησού, τον «Νέο Βασιλιά των Ιουδαίων», που μόλις είχε γεννηθεί.

Μόλις οι τρεις Μάγοι έφτασαν στο στάβλο, μπήκαν και είδαν το βρέφος σε μία φάτνη, δίπλα στους γονείς του, τη Μαρία και τον Ιωσήφ και υποκλίθηκαν μπροστά του σε ένδειξη σεβασμού, φέρνοντάς του ως δώρα χρυσάφι, σμύρνα και λιβάνι. Η Παναγία θέλοντας να ανταποδώσει τα δώρα των Μάγων, έδωσε στον καθένα από αυτούς ένα κομμάτι από τα σπάργανα του Ιησού.

Οι τρεις Μάγοι ήταν από τα πιο μυστήρια πρόσωπα του αρχαίου κόσμου. Σύμφωνα με μια εκδοχή, λέγεται ότι ο Γκασπάρ ερχόταν από την Ταρσό, ο Μελχιόρ από τη Βαβυλωνία και ο Βαλτάσαρ από την Αφρική. Τα δώρα που πρόσφεραν στο νεογέννητο Χριστό, δείχνουν ότι ήταν πλούσιοι άνθρωποι, ικανοί να εξοπλίσουν ένα στρατό για να τους συνοδέψει στο μακρινό ταξίδι τους. Αυτή την δυνατότητα σπάνια την είχαν απλοί άνθρωποι ακόμα κι αν ήταν σοφοί. Ο χρυσός ήταν και εξακολουθεί να είναι το πολυτιμότερο μέταλλο, ενώ το λιβάνι και τα σμύρνα ήταν τα ακριβότερα αρώματα εκείνης της εποχής. Μόνο βασιλείς μπορούσαν να προσφέρουν παρόμοια δώρα. Μάγοι; Σοφοί; Βασιλείς; Το μυστήριο παραμένει.

Τα δώρα που προσέφεραν οι τρεις Μάγοι στον νεογέννητο Χριστό έχουν έναν ιδιαίτερο συμβολισμό. Το χρυσάφι του Μελχιόρ συμβολίζει τη βασιλική καταγωγή του Χριστού, το λιβάνι του Βαλτάσαρ συμβολίζει τη θεϊκή Του καταγωγή και η σμύρνα του Γκασπάρ συμβολίζει τη θνητή Του καταγωγή.

Υπάρχει, όμως, και ένα μυστήριο σχετικό με τον αριθμό των Μάγων. Πόσοι ήταν τελικά; Η παράδοση αναφέρει άλλοτε δύο και άλλοτε περισσότερους. Τον αριθμό «τρεις» τον ανέφερε ο Πάπας Λέων τον 5ο αιώνα, ο οποίος, όπως και ο Ωριγένης, τον καθόρισε από τα τρία δώρα που προσφέρθηκαν στον Ιησού Χριστό, το χρυσό, το λιβάνι, και τη σμύρνα. Στις απεικονίσεις των Μάγων, ο Γκασπάρ, ο γεροντότερος και σχεδόν πάντοτε με γενειάδα, είναι ο πρώτος, ο Μελχιόρ, πάντα νέος και χωρίς γενειάδα, είναι δεύτερος, ενώ ο Βαλτάσαρ απεικονίζεται πάντα πολύ μελαχρινός ή μαύρος και έρχεται τρίτος κατά σειρά.

Ο Ματθαίος αναφέρει ότι όταν γεννήθηκε ο Ιησούς, μάγοι από την Ανατολή κατέφθασαν στην Ιερουσαλήμ και ζητούσαν να μάθουν πού βρισκόταν ο νέος βασιλιάς για να τον προσκυνήσουν. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν αναφέρει πουθενά τον αριθμό και τα ονόματα των Μάγων.

Η άφιξή τους θορύβησε τον βασιλιά Ηρώδη (73-4 π.Χ), ο οποίος συγκάλεσε τους αρχιερείς του για να πληροφορηθεί τον τόπο της γέννησης. Οι αρχιερείς γνώριζαν τη σωστή απάντηση και έτσι ο Ηρώδης έστειλε τους μάγους στη Βηθλεέμ με την εντολή να τον ενημερώσουν μόλις εντοπίσουν τον Ιησού, ώστε και ο ίδιος να υποβάλει τα σέβη του. Οι μάγοι προσκύνησαν το νεογέννητο, του προσέφεραν χρυσό, λίβανο και σμύρνα.

Συγκεκριμένα στο εδάφιο 11 του δεύτερου κεφαλαίου γράφει: «και ελθόντες εις την οικίαν είδον το παιδίον μετά Μαρίας της μητρός αυτού, και πεσόντες προσεκύνησαν αυτώ, και ανοίξαντες τους θησαυρούς αυτών προσήνεγκαν αυτώ δώρα, χρυσόν και λίβανον και σμύρναν.»

Επέστρεψαν στον τόπο τους, αποφεύγοντας επιμελώς τον Ηρώδη, καθώς είχαν ειδοποιηθεί από όνειρο για τις μη αγαθές του προθέσεις. Ο Ηρώδης εξοργίστηκε από τον εμπαιγμό και διέταξε τη σφαγή των νηπίων ηλικίας έως δύο ετών. O Ιωσήφ, η Μαρία και ο Ιησούς είχαν ήδη διαφύγει στην Αίγυπτο.

Το ρόδι

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  rodi.jpg Εμφανίσεις:  106 Μέγεθος:  13,8 KB 


Άλλο ένα πανάρχαιο έθιμο του λαού μας είναι το «σπάσιμο του ροδιού». Το έθιμο αυτό ξεκίνησε από την Πελοπόννησο.

Το πρωί της Πρωτοχρονιάς , η οικογένεια πηγαίνει στην εκκλησία , ντυμένοι όλοι με τα καλά τους ρούχα για να παρακολουθήσουν τη Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου και να υποδεχτούν το νέο χρόνο, καλό κι ευλογημένο. Στην επιστροφή, ο νοικοκύρης του σπιτιού έχει στην τσέπη του ένα λειτουργημένο ρόδι, που στην Μικρά Ασία το φυλούσαν στα εικονίσματα από τις 14 Σεπτέμβρη, δηλαδή τη μέρα του Σταυρού. Είναι αυτός που κάνει το ποδαρικό και σπάει το ρόδι. Πρέπει να χτυπήσει το κουδούνι της εξώπορτας και να του ανοίξουν. Δεν κάνει να ανοίξει ο ίδιος με το κλειδί του. Έτσι είναι ο πρώτος που μπαίνει στο σπίτι για να κάνει το ποδαρικό με το ρόδι στο χέρι.

Μπαίνοντας μέσα , με το δεξί πόδι, σπάει το ρόδι πίσω από την εξώπορτα για να πεταχτούν οι ρώγες του παντού και ταυτόχρονα λέει: «με υγεία, ευτυχία και χαρά το νέο έτος κι όσες ρώγες έχει το ρόδι , τόσες λίρες να έχει η τσέπη μας όλη τη χρονιά.»

Τα παιδιά μαζεμένα γύρω-γύρω κοιτάζουν οι ρώγες να είναι τραγανές και κατακόκκινες. Όσο γερές κι όμορφες είναι οι ρώγες , τόσο χαρούμενες κι ευλογημένες θα είναι οι μέρες που φέρνει μαζί του ο νέος χρόνος.

Άλλη ευχή που συνηθίζεται να λέγεται κατά το σπάσιμο του ροδιού είναι: «Όσο βαρύ είναι το ρόδι, τόσο βαρύ να είναι το πορτοφόλι μας, όσο γεμάτο καρπούς είναι το ρόδι, να είναι γεμάτο το σπίτι μας με καλά και όσο κόκκινο είναι το ρόδι, τόσο κόκκινη να είναι και η καρδιά μας!»

Στην Αράχωβα, μαζί με το ρόδι κρατούν κι ένα λιθάρι που το «ξαστρίζουν» αποβραδίς, δηλαδή τ' αφήνουν τη νύχτα κάτω από τα άστρα. « Σαν το λιθάρι γεροί και σαν το ρόδι γεμάτοι» φωνάζουν πετώντας τα.

Η δύναμη του ροδιού πίστευαν στην αρχαία Ελλάδα πως ήταν οι κόκκοι του που είναι πολλοί και συμβολίζουν την αφθονία και τη γονιμότητα, αλλά και το χρώμα του που επειδή είναι κόκκινο πίστευαν ότι φέρνει καλή τύχη.

Όλα αυτά ξεκινούν από την ελληνική μυθολογία και προστάτιδες θεές της ροδιάς ήταν η θεά Ήρα και η Αφροδίτη. Η Ήρα ήταν θεά του γάμου και η Αφροδίτη του πάθους. Επομένως το ρόδι βοηθούσε στην οικογενειακή ευτυχία και τον έρωτα. Γι' αυτό ακόμη και οι νεόνυμφοι σπάζουν το ρόδι στο κατώφλι του νέου σπιτιού τους, συνήθεια που κρατάει από τα ομηρικά χρόνια.

Το ποδαρικό
Το έθιμο του ποδαρικού είναι ένα έθιμο που δεν ξεκίνησε μέσα από τα χριστιανικά περιβάλλοντα αλλά έχει συμβολική σημασία.

Οι νοικοκυραίοι πιστεύουν ότι αν ένας τυχερός και γουρλής άνθρωπος μπει στο σπίτι τους μόλις αλλάξει ο χρόνος και ευχηθεί όλα τα αγαθά, τότε θα πάει καλά όλη η χρονιά, η οικογένεια θα έχει υγεία, ευτυχία, αγάπη και όλες τις οικονομικές ανέσεις.

Πολλές φορές, από την παραμονή κιόλας, λένε σε κάποιο δικό τους άνθρωπο να έρθει αμέσως μετά την αλλαγή του χρόνου να τους κάνει ποδαρικό. Συνήθως προτιμούν ένα μικρό παιδί (αγόρι, αν το σπίτι έχει πολλά κορίτσια, αλλιώς κορίτσι), επειδή τα παιδιά είναι αθώα και αγνά και στην καρδιά τους δεν υπάρχει η ζήλια κι η κακία.

Μόλις μπει στο σπίτι με το δεξί πόδι, ώστε ο καινούργιος χρόνος να τα φέρει όλα δεξιά και καλότυχα, τον βάζουν να πατήσει ένα σίδερο για να είναι όλοι σιδερένιοι και γεροί μέσα στο σπίτι στη διάρκεια του νέου χρόνου.

Η νοικοκυρά φιλεύει τον άνθρωπο που κάνει ποδαρικό για το καλό του χρόνου. Συνήθως του δίνει μήλα ή καρύδια και μια κουταλιά γλυκό κυδώνι ή ότι άλλο γλυκό έχει φτιάξει για τις γιορτές. Αν ανήμερα της Πρωτοχρονιάς έχει λιακάδα, πιστεύουν πως ο καιρός θα είναι ο ίδιος σαράντα μέρες.

Λένε: "Τ' άλιασε η αρκούδα τα αρκουδάκια της, δε θα 'χουμε χειμώνα βαρύ".

Αν όμως ο καιρός είναι άσχημος την Πρωτοχρονιά θα συμβεί το αντίθετο, δηλαδή σαράντα μέρες θα έχουμε βαρυχειμωνιά.

Το έθιμο αυτό είναι πολύ παλιό. Υπήρχε στους αρχαίους Έλληνες, τους Ρωμαίους αλλά και τους Ιουδαίους. Οι βυζαντινοί ονόμαζαν τους τυχερούς ανθρώπους «καλόποδες» και τους έβαζαν στο σπιτικό τους την Πρωτοχρονιά.

Στις αγροτικές περιοχές της πατρίδας μας το ποδαρικό συνδέθηκε με την καλή σοδειά και την ευκαρπία της γης. Σε μερικά χωριά (Ρούμελη) ο καλοπόδαρος σκόρπιζε και ρύζι για να ριζώσει το καλό. Η συνήθεια αυτή συναντάται και σε ευρωπαϊκές χώρες, όπως για παράδειγμα στην Αγγλία.

Οι πατέρες στο Βυζάντιο κατέκριναν το έθιμο αυτό, και ιδιαίτερα ο Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης, αδελφός του Μεγάλου Βασιλείου.
Το ποδαρικό σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας

Σε πολλά μέρη της Ελλάδας μας το ποδαρικό το κάνει ο ίδιος ο νοικοκύρης ή ο πρωτότοκος γιός ή ένα τυχερό παιδί.

Κρήτη: Το πρωί της Πρωτοχρονιάς κάθε μέλος της οικογένειας βγαίνει έξω, παίρνει μια πέτρα και τη βάζει μέσα στο σπίτι και αφού κάτσει πάνω σ' αυτή λέει μια ευχή κάνοντας το σταυρό του και λέγοντας:

«Κλου-κλου στα ορνίθια μας, καλοχρονιά στο σπίτι μας,
αρνιά και ρίφια θηλυκά και κοπέλια αρσενικά.»

Μετά οι γονείς κάνουν τη καλή χέρα στα παιδιά. Το ίδιο κάνει και κάθε επισκέπτης, επαναλαμβάνοντας το παραπάνω δίστιχο ή λέγοντας «Σιδερένιο και στέρεο το σπίτι σας» ή «Καλημέρα στην αφεντιά σας καλή Αγία Αρχιμηνιά. Όσο βάρος έχει τούτη εδώ η πέτρα, τόσο χρυσάφι να μπαίνει στο σπιτικό σας.»

Αμοργό: Το ποδαρικό το κάνει ένας του σπιτιού, καθώς γυρίζει από την εκκλησία
με ένα εικονισματάκι στο χέρι . Μπαίνει δύο βήματα στο σπίτι λέγοντας: «Μέσα καλό.» Γυρίζει πάλι δύο, τρία βήματα πίσω και ξαναλέει «Κι όξω το κακό.»

Τούτο το κάνει τρείς φορές. Ρίχνει έπειτα ένα ρόδι να σπάσει μέσα στο σπίτι. Κατόπιν βάζουν όλοι το δάχτυλο μέσα στο μέλι για να είναι γλυκιά η ζωή τους όλο το χρόνο, και αμέσως μετά βάζουνε και τρώνε καλούδια για χάρη του Άγιου Βασίλη.

Καστοριά: Στη περιοχή της Καστοριάς φωνάζουν ένα παιδί που έχει καλό ποδαρικό και το βάζουνε με την «τζουμάγια» (ξύλο με κόμπο κάτω) και ανακατώνει την φωτιά και λέει «Αρσενικά παιδιά, θηλυκά αρνιά.»

Κάρπαθο: Στην Κάρπαθο, του Αγίου Βασιλείου βάζουν άσπρο σκύλο πρωί-πρωί μες το σπίτι για το καλό και του δίνουνε να φάει μπακλαβά . Τούτο το κάνουν για να σκυλιάσει το σπίτι και να θεριέψουν οι άνθρωποί του.

Λήμνο: Στη Λήμνο, βάζουν στο τραπέζι ρόδι, για να' ναι όπως το ρόδι γεμάτο. Βάζουν γλυκίσματα και μέλι απαραιτήτως καθώς και τηγανόπιτες. Έτσι όπως είναι το τραπέζι στολισμένο το αφήνουν όλη μέρα.

Κορώνη: Στην Κορώνη, του Αγίου Βασιλείου δεν σφάζουν κότα, γιατί η κότα , καθώς σκάβει το χώμα διώχνει τα καλά του σπιτιού κατά πίσω. Σφάζουν γουρούνι που τα σπρώχνει μπρος του, ή κατσίκι που τρώει όλα όσα του ρίχνουν.

Η γαλοπούλα

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  turkey.jpg Εμφανίσεις:  93 Μέγεθος:  99,7 KB 


Η γεμιστή γαλοπούλα έχει πάντα μια ξεχωριστή θέση στο γιορτινό μας τραπέζι.

Πρόκειται για ένα έθιμο που έχουν υιοθετήσει πολλές χώρες του κόσμου, ενώ λέγεται ότι το έθιμο έφεραν πρώτοι στην Ευρώπη οι Ισπανοί το 1824 μ.Χ από το Μεξικό και εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την Ισπανία, τη Γαλλία και την Αγγλία.

Από πολύ παλιά υπήρχε το έθιμο να σερβίρεται στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι πουλερικό και κυρίως χήνα. Πίστευαν πως η χήνα είναι πτηνό του Ήλιου και όποιος την έτρωγε εξασφάλιζε την προστασία του.

Η γαλοπούλα καθιερώθηκε ως το κατεξοχήν γιορτινό φαγητό γιατί θεωρείτο ένα ασυνήθιστο πουλερικό και μαγειρευόταν μόνο σε μεγάλες γιορτές.

Στην Ελλάδα, η γαλοπούλα μαγειρεύεται την Πρωτοχρονιά. Παλιότερα, η συνήθεια ήταν να φτιάχνουν κότα ή "κούρκο" (γαλοπούλα) γεμιστό με κάστανα, καρύδια, σταφίδες, κιμά, κρεμμύδι πιπέρι και μαϊντανό, όλα καβουρδισμένα.

Ωστόσο, σε αρκετές περιοχές της χώρας μας διατηρείται το έθιμο της κοτόσουπας, ιδιαίτερα στη Θεσσαλία και στην Κρήτη. Παλαιότερα η κοτόσουπα αποτελούσε το κυρίως πιάτο που έτρωγαν οι Έλληνες όταν επέστρεφαν από την εκκλησία.

Το γκί

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  gki.jpg Εμφανίσεις:  405 Μέγεθος:  15,2 KB 


Μήνας γιορτών ο Δεκέμβρης και τα κλαδιά ελάτου και γκι έκαναν την εμφάνισή τους στα σπίτια μας. Ένα εντυπωσιακό χριστουγεννιάτικο στεφάνι από γκι, στολισμένο με κόκκινη κορδέλα από κεντημένο τούλι καλωσορίζει τους επισκέπτες στην εξώπορτα με τον πιο ζεστό τρόπο αυτές τις ημέρες. Ένα στεφάνι που θα έχει ξεχωριστή αξία αν το φτιάξουμε μόνοι μας, αγοράζοντας κλαδιά γκι από τις υπαίθριες αγορές.

Λίγοι είναι εκείνοι που γνωρίζουν ότι οι ρίζες της ιστορίας του γκι βρίσκονται στα αρχαία χρόνια. Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε μονάχα πως για να έχουμε μια χρονιά ευημερίας και ευτυχίας με τον αγαπημένο ή την αγαπημένη μας, αρκεί να ανταλλάξουμε μαζί του φιλιά κάτω από ένα κλαδί γκι την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.

Ένας παλιός μύθος λέει ότι το γκι φύτρωσε για πρώτη φορά στις πατημασιές του Χριστού όταν βάδιζε στη γη και τα αγκαθωτά φύλλα του αλλά και οι κόκκινοι καρποί του συμβολίζουν τα μαρτύρια του Σωτήρα και τις σταγόνες από το αίμα του, λόγος για τον οποίο το γκι λέγεται και «αγκάθι του Χριστού» σε πολλές γλώσσες της Βόρειας Ευρώπης. Πιθανότατα, η σχέση με αυτούς τους μύθους ήταν ο λόγος που το γκι ονομάστηκε και «Άγιο Δέντρο», όπως αναφέρεται από τους παλιότερους συγγραφείς.

Στην πραγματικότητα, ο ιξός, όπως είναι η ελληνική ονομασία του φυτού, είναι μία από τις χριστιανικές παραδόσεις, ειδωλολατρικής όμως προέλευσης, και δεν έχει κανένα χριστιανικό συμβολισμό.

Έλκει την καταγωγή του από τις παγανιστικές τελετές. Λέγεται ότι οι χριστουγεννιάτικες διακοσμήσεις προέρχονται από ένα έθιμο των Ρωμαίων, οι οποίοι συνήθιζαν να στέλνουν κλαδιά δέντρων μαζί με άλλα δώρα στους φίλους τους, κατά τη διάρκεια του εορτασμού της Saturnalia. Το έθιμο αυτό υιοθετήθηκε και από τους πρώτους χριστιανούς. Η άποψη αυτή επιβεβαιώνεται με την απαγόρευση της Εκκλησίας, αρκετά νωρίς, να διακοσμούνται τα σπίτια με κλαδιά δέντρων την ίδια εποχή με τους ειδωλολάτρες, καθώς η Saturnalia ξεκινούσε περίπου μία εβδομάδα πριν από τα Χριστούγεννα.

Το γκι, όμως, υπάρχει ήδη από τα αρχαία χρόνια. Ο Πλίνιος αναφέρει ότι αν το γκι φυτευτεί κοντά σε ένα σπίτι ή αγρόκτημα διώχνει μακριά το δηλητήριο, το προστατεύει από τους κεραυνούς και τη μαγεία, ενώ τα λουλούδια του κάνουν το νερό να παγώνει. Λέγεται ακόμα πως, αν πετάξει κανείς κομμάτι ξύλου από τον κορμό του σε οποιοδήποτε ζώο (ακόμα και χωρίς να το αγγίξει), έχει την ιδιότητα να κάνει τα ζώα να γυρίσουν πίσω και να ξαπλώσουν δίπλα του.

Σίγουρα, όμως, πιο ξεχωριστή θα είναι η στιγμή που θα δοθεί το πολυαναμενόμενο φιλί με το αγαπημένο μας πρόσωπο κάτω από το γιορτινό αυτο φυτό.

Η προέλευση των διακοσμήσεων με το συγκεκριμένο φυτό φαίνεται να συνδέεται και με τους Δρυίδες, οι οποίοι διακοσμούσαν τις καλύβες τους με αειθαλή δέντρα κατά τη διάρκεια του χειμώνα, για να τα χρησιμοποιούν τα πνεύματα του δάσους ως κατοικία τους.

Όποια όμως και να είναι η προέλευση του γκι, το σίγουρο είναι ότι σε πολλά εκκλησιαστικά ημερολόγια βρίσκουμε την παραμονή των Χριστουγέννων να αναφέρεται ως η ημέρα που οι εκκλησίες είναι δαφνοστόλιστες και το έθιμο του στολισμού είναι ριζωμένο το ίδιο βαθιά στη σύγχρονη εποχή όπως και στους ειδωλολάτρες ή τους πρώτους Χριστιανούς.

Η παράδοση του φιλιού

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  bxp58052.jpg Εμφανίσεις:  89 Μέγεθος:  51,3 KB 


Οι βόρειοι λαοί, και κυρίως οι Άγγλοι, πιστεύουν ότι το γκι είναι το σύμβολο της αγάπης, της ειρήνης και της ευημερίας, γι' αυτό άλλωστε και το επιλέγουν για να στολίσουν μ' αυτό τα σπίτια τους τα Χριστούγεννα και το νέο έτος.

Σε ό,τι αφορά στις παραδόσεις που σχετίζονται με το φιλί κάτω από τον ιξό, αυτές προέρχονται από τον ρωμαϊκό εορτασμό της Saturnalia, οπότε και οι άνθρωποι πίστευαν ότι το φιλί κάτω από το γκι προήγε τη γονιμότητα. Σε πολλούς άλλους πολιτισμούς, όπως οι Κέλτες, αναφέρεται ότι ο ιξός είχε μαγικές ιδιότητες και χρησιμοποιούνταν ως αντίδοτο του δηλητηρίου, ενώ θεωρείτο ιερό φυτό και μάλιστα χρησιμοποιείτο στις τελετές των Δρυίδων.

Αυτό που πιθανότατα προσέθετε στη γοητεία και το μυστήριο του φυτού είναι ο τρόπος πολλαπλασιασμού του. Οι καρποί του, που μοιάζουν με κερασάκια, τρώγονται από τα πουλιά και οι σπόροι τους μπορούν να γονιμοποιηθούν μόνο αφού περάσουν από το πεπτικό σύστημα των πουλιών.

Σύμφωνα, τέλος, με τη μυθολογία των Σκανδιναβών, η θεά της αγάπης, Frigga συνδέεται με το γκι. Ο γιος της Frigga, Balder δεν μπορούσα να πληγωθεί από τίποτα πάνω ή κάτω από τη γη. Ένας εχθρός, όμως του Balder, ο Loki, θεός του κακού, ήξερε πως μόνο ένα φυτό δεν φυτρώνει ούτε πάνω ούτε κάτω στη γη και αυτό ήταν το γκι, που φυτρώνει μόνο πάνω στον κορμό της μηλιάς και της βελανιδιάς. Έφτιαξε, λοιπόν, ένα βέλος από γκι και σκότωσε τον Balder. Για τρεις μέρες, όλα τα στοιχεία του σύμπαντος προσπαθούσαν να επαναφέρουν τον Balder στη ζωή. Τελικά, η μητέρα του Frigga κατάφερε να τον επαναφέρει. Η παράδοση λέει ότι τα δάκρυα που έχυσε για τον γιο της μεταμορφώθηκαν σε κόκκινους καρπούς πάνω στο γκι και από τη χαρά της η Frigga φιλούσε όποιον πέρναγε κάτω από το φυτό.

Η ιστορία αυτή μπορεί να αποτέλεσε και την απαρχή του εθίμου να φιλιούνται οι ερωτευμένοι κάτω από το γκι στην είσοδο του σπιτιού.

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  dentro.jpg Εμφανίσεις:  97 Μέγεθος:  109,0 KB 


Το χριστουγεννιάτικο δέντρο αποτελεί μια από τις πιο γνωστές παραδόσεις των Χριστουγέννων.

Στην ουσία το χριστουγεννιάτικο δέντρο είναι ένα αειθαλές κωνοφόρο δέντρο το οποίο τοποθετείται στο εσωτερικό ενός σπιτιού ή στην αυλή και στολίζεται με χριστουγεννιάτικα φωτάκια και χρωματιστά στολίδια κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων.

Σύμφωνα με την παράδοση, το χριστουγεννιάτικο δέντρο δεν διακοσμείται έως την παραμονή των Χριστουγέννων (24 Δεκεμβρίου) και δεν πρέπει να παραμείνει στολισμένο αργότερα από τις 6 Ιανουαρίου.

Ο στολισμός και η παραμονή του δέντρου στο σπίτι τις παραπάνω μέρες θεωρείται κακοτυχία. Σήμερα λόγω της ευρείας εμπορευματοποίησης της γιορτής των Χριστουγέννων τα δέντρα στολίζονται πολύ νωρίτερα και ειδικά τα μαγαζιά στολίζουν από τον Οκτώβριο.

Στην Αμερική, το δέντρο στολίζεται συνήθως αμέσως μετά από την γιορτή των Ευχαριστιών (τέταρτη εβδομάδα του Νοεμβρίου) και φυλάσσεται μέχρι τον ερχομό του νέου έτους.

Στην Ευρώπη, τα χριστουγεννιάτικα δέντρα δεν στολίζονται έως τα μέσα Δεκεμβρίου ενώ φυλάσσονται μέχρι τις αρχές του επόμενου έτους (6 Ιανουαρίου).

Τέλος, οι καθολικοί φυλάσσουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο μέχρι τις αρχές Φεβρουαρίου.

Η κάρτα

Όνομα: kartes.jpg Εμφανίσεις: 10574 Μέγεθος: 5,2 KB 


Οι Χριστουγεννιάτικες και Πρωτοχρονιάτικες κάρτες, αγγελιοφόροι ευχών και μηνυμάτων, αποτελούν αναπόσπαστο συμπλήρωμα των Εορτών.

Στις κάρτες απεικονίζονται κατά κύριο λόγο η γέννηση του Χριστού με τη φάτνη, οι τρεις μάγοι με τα δώρα, άγγελοι και αστέρια. Το στερεότυπο κείμενο ευχών στις κάρτες είναι το "Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένος ο Καινούριος Χρόνος".

Το έθιμο της αποστολή δώρων και άλλων γουριών τις άγιες μέρες των Χριστουγέννων συνηθιζόταν στην καλή κοινωνία από την εποχή του Μεσαίωνα. Μαθαίνουμε ότι ήταν της μόδας τότε να στολίζονται τα αριστοκρατικά σαλόνια με ξυλόγλυπτες θρησκευτικές παραστάσεις που έφερναν μαζί τους οι καλεσμένοι στο εορταστικό δείπνο. Για τους συγγενείς που βρίσκονταν σε άλλες πόλεις, οι παραγγελίες για τα ξυλόγλυπτα έργα συνοδεύονταν πάντα με διεύθυνση αποστολής, για να ταχυδρομηθούν εγκαίρως.

Περίτεχνες παραστάσεις με ευχές για τύχη και καλή υγεία στην οικογένεια του παραλήπτη συνόδευαν το δέμα με τα δώρα του αποστολέα.

Έτσι, σιγά-σιγά φτάσαμε μέχρι το 1843, όταν ο Callcott Horsley από την Αγγλία, έλαβε εντολή από τον Sir Henry Cole για να σχεδιάσει μια πρωτότυπη παράσταση επάνω σε εύχρηστο υλικό, σε 1.000 αντίτυπα. Η εικόνα περιλάμβανε ένα σκηνικό βικτωριανού χαρακτήρα που έδειχνε μια οικογένεια γύρω από το γιορτινό τραπέζι, ενώ γύρω υπήρχαν μικρότερες παραστάσεις, όπως μια άμαξα φορτωμένη με δώρα και άλλα σχετικά, μαζί με ένα κείμενο που έγραφε «Χαρούμενα Χριστούγεννα και Ευτυχισμένο το Νέο Έτος».

Η εικόνα αυτή, φτιάχτηκε με τη μέθοδο της λιθογραφίας, σε σκούρα σέπια, επάνω σε χοντρό χαρτόνι και οι λεπτομέρειές της ζωγραφίστηκαν με το χέρι, ενώ στο κάτω μέρος έφερε την υπογραφή του ίδιου του Sir Henry Cole, ο οποίος στη συνέχεια ανέλαβε να πουλήσει την κάρτα, και να αφιερώσει τα έσοδα για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Την πατρότητά της, όμως, διεκδικεί και ο William Endley, ο οποίος φέρεται ως ο σχεδιαστής της πρώτης κάρτας το 1842, που βρίσκεται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο.

Στις ΗΠΑ, ο κύριος Pease, ιδιοκτήτης ενός καταστήματος στο Albany της Ν. Υόρκης, κατασκεύασε στα μέσα του 19ου αιώνα μία κάρτα με «Χριστουγεννιάτικες ευχές από το μεγάλο κατάστημα του Pease, το ναό της μόδας».

Η Δανία θεωρείται ότι είναι η χώρα με τις μεγαλύτερες πωλήσεις καρτών. Διακινεί κάθε χρόνο 50.000.000 κάρτες. Στην Ελλάδα οι κάρτες παρουσιάστηκαν στις αρχές του 20ού αιώνα από Έλληνες μετανάστες στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και στην Αυστραλία.

Στις μέρες μας, οι ηλεκτρονικές διαδικτυακές κάρτες έχουν αντικαταστήσει τις παραδοσιακές χάρτινες κάρτες, ενώ επιτρέπουν την άμεση και χωρίς τη γνωστή καθυστέρηση του συμβατικού ταχυδρομείου αποστολή των γιορτινών ευχών σας στα αγαπημένα σας πρόσωπα.

Οι καλικάντζαροι

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  kalikantzar.gif Εμφανίσεις:  102 Μέγεθος:  5,0 KB 


Λέγανε οι γιαγιάδες τα παλιά χρόνια στα εγγονάκια τους για να κάθονται ήσυχα ότι κάθε νύχτα του Δωδεκαήμερου στους δρόμους του χωριού και στα χαλάσματα κυκλοφορούν οι τρομεροί Καλικάντζαροι!

Μα τι ήταν αυτοί οι καλικάντζαροι; Όπως λοιπόν έλεγαν οι παλιές γιαγιάδες, ήταν αερικά, ξωτικά.

Η πιο δημοφιλής κατηγορία όντων της λαϊκής μας παράδοσης είναι αναμφίβολα οι καλικάντζαροι. Η φαντασία του λαού μας σχετικά με το πώς είναι αυτά τα όντα οργιάζει.

Η αρχή των μύθων που είναι σχετικοί με τους καλικάντζαρους βρίσκεται στα πολύ παλιά χρόνια. Οι Αρχαίοι πίστευαν πως όταν οι ψυχές έβρισκαν την πόρτα του Άδη ανοιχτή, ανέβαιναν στον απάνω κόσμο και τριγύριζαν παντού, χωρίς έλεγχο και περιορισμούς.

Πολύ αργότερα, οι Βυζαντινοί γιόρταζαν το Δωδεκαήμερο με μουσικές, τραγούδια και μασκαρέματα. Οι άνθρωποι, έχοντας κρυμμένα τα πρόσωπά τους, έκαναν με πολύ θάρρος και χωρίς ντροπή ό,τι ήθελαν. Πείραζαν τους ανθρώπους στους δρόμους, έμπαιναν απρόσκλητοι σε ξένα σπίτια κι αναστάτωναν τους νοικοκύρηδες. Ζητούσαν λουκάνικα και γλυκά και για να γλιτώσουν απ' αυτούς έκλειναν πόρτες και παράθυρα. Οι μασκαρεμένοι, όμως, έβρισκαν πάντα κάποιους τρόπους να εισβάλλουν στα ξένα σπίτια, ακόμα κι από τις καμινάδες. Κι όλα αυτά για δώδεκα μέρες, ως την παραμονή των Φώτων, οπότε με τον Μεγάλο Αγιασμό όλα σταματούσαν κι οι άνθρωποι ησύχαζαν.

Με το πέρασμα του χρόνου όλα αυτά τα παράξενα φερσίματα, τα μασκαρέματα και οι φόβοι των ανθρώπων έμειναν ζωντανά στη μνήμη του λαού μας κι η πλούσια φαντασία του γέννησε σιγά-σιγά τα μικρά, αλαφροΐσκιωτα πλάσματα που τα ονόμασε καλικάντζαρους.

Τι είναι, όμως τελικά οι καλικάντζαροι; Οι γιαγιάδες μας παλιά έλεγαν πως είναι αερικά, ξωτικά. Σύμφωνα με σύγχρονη δοξασία, πρόκειται για «δαιμόνια» που εμφανίζονται κατά το Δωδεκαήμερο (25 Δεκεμβρίου 6 Ιανουαρίου). Επειδή από τα Χριστούγεννα μέχρι τα Φώτα ο Χριστός είναι ακόμη αβάφτιστος, είναι και «τα νερά αβάφτιστα». Έτσι βρίσκουν ευκαιρία οι καλικάντζαροι ν' αλωνίσουν τον κόσμο.

Κάποιοι πιστεύουν πως οι καλικάντζαροι είναι μαυριδεροί, ασχημομούριδες, ψηλοί και ξερακιανοί. Άλλοι λένε ότι φοράνε σιδεροπάπουτσα. Για άλλους, έχουν κόκκινα μάτια, πόδια τράγου και τριχωτό σώμα. Καθένας τους έχει κι από ένα κουσούρι. Άλλος κουτσός, άλλος στραβός ή μονόφθαλμος, άλλος μονοπόδαρος ή στραβοπόδαρος, άλλοι στραβοχέρηδες, στραβοπρόσωποι, με καμπούρα ή ουρά.

Είναι διχόγνωμα όντα και φιλόνικοι και έτσι δεν μπορούν να κάνουν μέχρι το τέλος μία δουλειά και όλα τα αφήνουν στη μέση. Γι' αυτό και δεν μπορούν να κάνουν κακό και στους ανθρώπους, παρόλο που αυτή είναι η μεγάλη τους επιθυμία. Όσο, όμως, και αν διαφωνεί ο λαός για το πώς μοιάζουν οι καλικάντζαροι, όλοι συμφωνούν σε ένα πράγμα: στην ατελείωτη βλακεία και κουταμάρα τους.

Καθώς η παράδοση ρίζωνε, οι καλικάντζαροι απέκτησαν και άλλα ονόματα όπως: καλιοντζήδες, καλκάνια, καλιτσάντεροι, καρκάντζαροι, σκαλικαντζέρια, σκαντζάρια, τζόγιες, βερβελούδες, καλλισπούρδοι, καρκαλάτζαροι, καρκατσέλια, καρκαντζόλοι, καψιούρηδες, κολοβελόνηδες, λυκοκάντζαροι, μνημοράτοι, παγανοί, παρωρίτες, πλανητάροι, σιφιώτες, τσιλικρωτά, σταχτοπάτηδες κ.α.

Ολόκληρο το χρόνο οι καλικάντζαροι ζουν κάτω από τη γη, προσπαθώντας άλλος με τσεκούρι, άλλος με πριόνι ή μπαλτά και άλλοι με τα νύχια και τα σουβλερά τους δόντια να κόψουν το δέντρο που βαστάει τη γη. Κόβουν-κόβουν, μέχρι που έχει απομείνει πολύ λίγο ακόμα, αλλά τότε έρχονται τα Χριστούγεννα και, επειδή φοβούνται μην πέσει η γη και τους πλακώσει, λένε "αφήστε το να πάμε πάνω στη γη και θα πέσει μοναχό του". Ανεβαίνουν λοιπόν πάνω στη γη για να τυραννήσουν τους ανθρώπους και τα Θεοφάνεια που γυρίζουν, βλέπουν το δέντρο ολάκερο, ακέραιο, άκοπο. Και πάλι κόβουν και πάλι έρχονται τα Χριστούγεννα, και όλο απ' την αρχή.

Και τι δεν κάνουν οι καλικάντζαροι ξεπροβάλλοντας ένας-ένας από τις τρύπες τους πάνω στη γη. Την παραμονή των Χριστουγέννων ανεβαίνουν στη γη και περιμένουν να σμίξει η μέρα με τη νύχτα για να μπουν μέσα στα σπίτια. Αν και είναι κακά και πονηρά όντα, δεν μπορούν να βλάψουν τους ανθρώπους, γι' αυτό και οι γυναίκες ακόμα τα περιπαίζουν και τα βρίζουν και τα λεν σταχτοπόδηδες, σταχτιάδες, κατουρλήδες κ.λ.π.

Αλλοίμονο σε κείνον που θα πρέπει να βγει τη νύχτα και να πάει σε μακρινή δουλειά. Παρουσιάζονται μπροστά του οι καλικάντζαροι με διάφορες μορφές για να τον εκφοβίσουν ή να τον βλάψουν. Τον τραβολογούν, τον πειράζουν, τον καβαλικεύουν και χορεύουν γύρω του, εμποδίζοντάς τον να γυρίσει σπίτι. Η μανία τους, όμως, είναι να πειράζουν προπάντων τις κακόμοιρες τις γριές.

Είναι πολύ ευκίνητοι ανεβαίνουν στα δένδρα πηδούν από στέγη σε στέγη σπάζοντας κεραμίδια και κάνοντας μεγάλη φασαρία. Τις νύχτες του Δωδεκαήμερου μπαίνουν στα σπίτια από τις καπνοδόχους, γι' αυτό και τα τζάκια είναι αναμμένα όλο το δωδεκαήμερο και έχουν πολύ φωτιά, γιατί τη φοβούνται πολύ.

Αν καταφέρουν και μπουν σε κάποιο σπίτι, αρχίζουν να ανακατεύουν ό,τι βρουν μπροστά τους και να κάνουν ζημιές, μα πιο πολύ θέλουν να μαγαρίσουν τα φαγητά. Ό,τι βρουν απλωμένα τα ποδοπατούν. Τους αρέσει να πλατσουρίζουν μέσα στα δοχεία που έχουν οι νοικοκυρές το λάδι, στα τηγάνια, στα τσουκάλια, στα πιάτα, στους λύχνους που παλαιότερα χρησιμοποιούσαν για το φωτισμό στα χωριά. Λερώνουν τα φαγητά με τα ακάθαρτα νύχια τους και αφήνουν τις ακαθαρσίες τους όπου βρουν. Τίποτε βέβαια δεν κλέβουν, αλλά αναστατώνουν τόσο πολύ το σπίτι που το κάνουν αγνώριστο.

Όταν οι νοικοκυρές ψήνουν τηγανίτες ή άλλα σκευάσματα στο τηγάνι από αλεύρι (πλαστά), οι καλικάντζαροι ανεβαίνουν στην καπνοδόχο και απλώνουν το χέρι τους ως κάτω στην εστία (γιατί μπορούν να απλώνουν και να μακραίνουν τα χέρια τους και τα πόδια τους όσο θέλουν) και ζητούν ή βουτούν ότι υπάρχει στο τηγάνι ή στη θράκα. Η πιο αγαπημένη τροφή, όμως, των καλικαντζάρων είναι το χοιρινό κρέας και κυρίως το παστό του (το πάχος), το οποίο όταν ψήνεται και πέφτει στη θράκα, σκορπάει μια πολύ ευώδη και πολύ ευάρεστη μυρωδιά.

Γι' αυτό οι νοικοκυραίοι για να γλιτώσουν από δαύτους σκεπάζουν το χοιρινό με σπαράγγια. Το σπαράγγι όταν είναι χλωρό είναι πολύ νόστιμο και τρώγεται, όταν όμως παλιώσει γίνεται πολύ σκληρός αγκαθωτός θάμνος και γι' αυτό σκεπάζουν μ' αυτές το χοιρινό για να μην πλησιάζουν οι καλικάντζαροι. Με σπαράγγια επίσης σκεπάζουν και τα λουκάνικα και οτιδήποτε έχουν ετοιμάσει που έχει σαν πρώτη ύλη το χοιρινό.

Επίσης, οι νοικοκυρές μαζεύουν μέσα στο σπίτι ό,τι αγγεία βρίσκονται έξω και βάζουν στο άνοιγμα της καπνοδόχου ή πίσω από την πόρτα ένα κόσκινο. Οι καλικάντζαροι, ως περίεργοι που είναι και πάρα πολύ βλάκες αρχίζουν να μετρούν τις τρύπες: «ένα-δύο, ένα-δύο, ένα-δύο&» Παρακάτω δεν ξέρουν να μετρήσουν γιατί μπερδεύονται. Έτσι, χάνουν την ώρα τους, έχει πια ξημερώσει και οι καλικάντζαροι πρέπει να εξαφανιστούν.

Άλλοι κρεμούν το κατωσάγωνο ενός χοίρου στην καπνοδόχο, ή ένα δερμάτινο παλιοπάπουτσο ή ρίχνουν αλάτι στη φωτιά. Η απαίσια μυρωδιά του καμένου δέρματος και ο κρότος από το αλάτι κρατάει τους καλικάντζαρους μακριά.

Άλλοι πάλι, κρεμούν στο χερούλι της πόρτας μία τούφα λινάρι. Μέχρι να μετρήσουν οι καλικάντζαροι τις τρίχες του λιναριού φτάνει το ξημέρωμα και όπου φύγει φύγει.

Ένα ακόμα όπλο εναντίων των καλικαντζάρων είναι το λιβάνι. Το σιχαίνονται και γι' αυτό οι νοικοκυρές θυμιατίζουν το σπίτι κάθε απόγευμα και αφήνουν το θυμιατήρι να λιβανίζει δίπλα στο τζάκι καθ΄ όλη τη διάρκεια του Δωδεκαημέρου.

Του "Σταυρού" που περνάει ο Παπάς και αγιάζει τα σπίτια οι καλικάντζαροι, όπου φύγει-φύγει.

«Φεύγετε να φεύγουμε
τι έρχεται ο τουρλόπαπας
με την αγιαστούρα του
και με τη βρεχτούρα του.
Μας άγιασε μας έβρεξε
και μας εκατέκαψε!» ή «και θα μας μαγαρίσει»

Υπάρχουν, όμως, και φυτά που διώχνουν τους καλικάντζαρους και ταυτόχρονα φέρνουν καλή τύχη για τον καινούργιο χρόνο. Ένα τέτοιο φυτό, που βάζουμε ακόμα και σήμερα στα σπίτια μας τέτοιες μέρες είναι η κρεμμύδα. Η Χρυσοβασιλίτσα, όπως αλλιώς τη λένε, ακόμα και ξεχασμένη σε κάποια γωνιά του σπιτιού, βγάζει φύλλα τέτοια εποχή, και ξαναρχίζει τον κύκλο της ζωής της. Σαν το φως που ξαναγεννιέται στο χειμερινό ηλιοστάσιο, μας εύχεται καλές γιορτές και υγεία για την καινούργια χρονιά.

Άλλοι τρόποι για να αποφύγουν οι νοικοκυραίοι τους καλικάντζαρους είναι το σημείο του Σταυρού στη πόρτα, στα παράθυρα, στις καμινάδες, τους στάβλους και στα αγγεία λαδιού και κρασιού, ο Αγιασμός των σπιτιών και μάλιστα τη παραμονή των Φώτων καθώς και η απαγγελία του «Πάτερ ημών&»

Υπάρχουν, όμως, και εκείνοι που θέλουν να τους καλοπιάσουν και τους πετούν γλυκά και τηγανίτες στην καπνοδόχο ή στις στέγες των σπιτιών.

Ο πιο γνωστός καλικάντζαρος είναι ο «Μανδρακούκος ο αρχηγός». Ο «Μανδρακούκος ο Ζυμαρομύτης» κρατάει για σκύπτρο την ποιμαντορική του γκλίτσα και συχνάζει στα μαντριά και τα βοσκοτόπια. Η σκούφια του, που την έχει υφάνει μόνος του από γουρουνότριχες, δεν φτάνει να σκεπάσει τα αυτιά του, που είναι μεγάλα σαν του γαϊδάρου. Έχει και μία τεράστια μύτη που του κρέμεται σαν μαλακό ζυμάρι. Ο Μανδρακούκος ρίχνει γάντζο από την καμινάδα και κλέβει λουκάνικα από την φωτιά και πειράζει τα πρόβατα στα βοσκοτόπια.

Με την αναχώρηση των καλικάντζαρων την ημέρα των Φώτων, η στάχτη από το τζάκι μαζεύεται και το τζάκι καθαρίζεται. Η στάχτη πετιέται σε μέρος που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κανένα λόγο (αλυσίβα, λίπασμα κ.λ.π.).

Επίσης, καθαρίζονται και οι κοπριές των ζώων από τα κατώγια και οι άνθρωποι πλένονται, το εικονοστάσι καθαρίζεται, αλλάζει το νερό στο καντήλι κ.λ.π. γιατί οι σταχτοπάτηδες πέρα από τα προβλήματα που έχουν προξενήσει στους νοικοκυραίους έχουν μαγαρίσει και όλους τους χώρους, γι' αυτό τους λέμε και κατουρλήδες.

Δεν ξέρω αν οι Καλικάντζαροι τρόμαζαν ποτέ στ' αλήθεια τους ανθρώπους, μιας και η μορφή που τους έδιναν και τα πράγματα που έκαναν ήταν πιο πολύ διασκεδαστικά, παρά τρομακτικά.

Η βασιλόπιτα
Η ιστορία της Βασιλόπιτας, είναι μια ιστορία που συνέβη πριν από 1500 χρόνια περίπου, στην πόλη Καισαρεία της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία.

Το κόψιμο της Βασιλόπιτας είναι από τα ελάχιστα αρχέγονα έθιμα που επιβιώνουν. Στην αρχαιότητα υπήρχε το έθιμο του εορταστικού άρτου, τον οποίο σε μεγάλες αγροτικές γιορτές οι αρχαίοι 'Ελληνες πρόσφεραν στους θεούς. Τέτοιες γιορτές ήταν τα Θαλύσια και τα Θεσμοφόρια. Στα Κρόνια (εορτή του θεού Κ(Χ)ρόνου, που λατρεύονταν στην Ελλάδα και στα Σατουρνάλια (Saturnalia) της Ρώμης, έφτιαχναν γλυκά και πίττες, μέσα στα οποία έβαζαν νομίσματα και σε όποιον τύχαινε το κομμάτι, ήταν ο τυχερός της παρέας...

Η ορθόδοξη παράδοση συνέδεσε το έθιμο με τη Βασιλόπιτα.

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  kopi vasilo.jpg Εμφανίσεις:  147 Μέγεθος:  11,0 KB 


Στην πλειοψηφία τους οι Έλληνες κόβουν την Βασιλόπιτα αμέσως μετά την αλλαγή του χρόνου. Σε μερικές όμως, περιοχές της Ελλάδας η Βασιλόπιτα κόβεται στο μεσημεριανό τραπέζι, ανήμερα του Αγίου Βασιλείου την 1η μέρα του χρόνου. Το εθιμοτυπικό, εντούτοις παραμένει το ίδιο. Ο νοικοκύρης την σταυρώνει τρεις φορές με ένα μαχαίρι και μετά αρχίζει να κόβει τα κομμάτια. Το πρώτο είναι του Χριστού, το δεύτερο της Παναγίας, το τρίτο του Αγίου Βασιλείου, το τέταρτο του σπιτιού και ακολουθούν τα κομμάτια των μελών της οικογένειας με σειρά ηλικίας.

Κατόπιν ακολουθεί ένα τελευταίο κομμάτι, αυτό του φτωχού. Σε κάποιες περιοχές, κυρίως αγροτικές, κόβονται και δύο κομμάτια επιπλέον. Ένα για τα ζώα και ένα για τα σπαρτά. Όποιος βρει στο κομμάτι του το κρυμμένο φλουρί θεωρείται ο τυχερός της χρονιάς και συνήθως μαζί με το φλουρί ο νοικοκύρης του δίνει ένα δώρο ή ένα χρηματικό ποσό. Αν το φλουρί πέσει στα κομμάτια του Χριστού, της Παναγίας ή του Αγίου Βασιλείου, το ποσό αυτό δίνεται στην εκκλησία, ενώ αν πέσει στο κομμάτι του φτωχού το ποσό δίνεται σε κάποιον ζητιάνο.

Ας δούμε όμως ποια είναι η καταγωγή του εθίμου της Βασιλόπιτας. Βρισκόμαστε στον 4ο αιώνα μ.Χ. στην Καισάρεια της Μικράς Ασίας. Πρεσβύτερος των χριστιανών της περιοχής εκείνο τον καιρό, ήταν ένας από τους σημαντικότερους Αγίους της εκκλησίας μας, ο Μέγας Βασίλειος. Την ίδια εποχή αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν ο Ιουλιανός, που έμεινε στην ιστορία γνωστός με το όνομα Ιουλιανός ο Παραβάτης.

Σε μια από τις εκστρατείες του κατά των Περσών, ο Ιουλιανός πέρασε από την Καισάρεια. Εκεί έγινε δεκτός από τον Μέγα Βασίλειο, ο οποίος του πρόσφερε τρία κριθαρένια ψωμιά. Σημειωτέον ότι οι κάτοικοι της Καισάρειας ήταν στην πλειοψηφία τους φτωχοί άνθρωποι και ότι ο Ιουλιανός είχε ζητήσει να του προσφέρουν ό,τι έχουν, εννοώντας όμως και περιμένοντας χρυσάφι και πολύτιμα δώρα. Θυμωμένος από τα τρία κριθαρένια ψωμιά έστειλε, μετά την αναχώρηση του, ως ανταπόδοση τρεις μπάλες σανό. Ο Μέγας Βασίλειος τότε του απάντησε τα εξής: «Όπως μας ζήτησες, εμείς σου προσφέραμε αυτό που έχουμε και τρώμε. Το ίδιο πιστεύουμε έκανες και εσύ. Σε ευχαριστούμε».

Η απάντηση του Αγίου Βασιλείου θύμωσε περισσότερο τον Ιουλιανό, ο οποίος ορκίστηκε ότι γυρνώντας από την εκστρατεία θα καταστρέψει την Καισάρεια. Πέρασε ο καιρός και τα νέα ότι ο Ιουλιανός επιστρέφει έφτασαν στον Μέγα Βασίλειο. Εκείνος προσπαθώντας να σώσει το ποίμνιο του, κάλεσε όλους τους πιστούς να προσφέρουν ό,τι πολύτιμο είχαν, ώστε να δοθεί στον Ιουλιανό και να κατευναστεί έτσι ο θυμός του. Ο λαός έκανε όπως του είπε ο ποιμενάρχης του και συγκεντρώθηκαν τα πολύτιμα αντικείμενα. Κατόπιν ο Μέγας Βασίλειος και ο λαός έκαναν αγρυπνία και προσεύχονταν για την σωτηρία τους.

Στην διάρκεια της αγρυπνίας αυτής, ο Μέγας Βασίλειος είδε ένα όραμα. Στο όραμα αυτό η Παναγία έστειλε τον Άγιο Μερκούριο και στρατιά Αγγέλων κατά του Ιουλιανού. Το όραμα όμως απλά φανέρωσε στον Άγιο τα πραγματικά γεγονότα που έλαβαν χώρα λίγο έξω από την Καισάρεια. Έτσι, ο κίνδυνος εξέλειψε και τα πολύτιμα αντικείμενα έπρεπε να επιστραφούν στους κατόχους τους.

Για να μην μπουν στον πειρασμό να πάρουν κάτι που δεν τους ανήκε, ο Μέγας Βασίλειος έδωσε εντολή να ζυμωθούν μικρές πίτες και μέσα σε αυτές να τοποθετηθούν τα πολύτιμα αντικείμενα που έπρεπε να μοιραστούν. Οι πίτες αυτές μοιράστηκαν στους πιστούς και ως εκ θαύματος, ο καθένας βρήκε στην πίτα που πήρε ό,τι είχε προσφέρει για την σωτηρία από τον Ιουλιανό.

Από τότε φτιάχνουμε κι εμείς τη Βασιλόπιτα με το φλουρί μέσα, την πρώτη μέρα του χρόνου, τη μέρα του Αγίου Βασιλείου. Η Βασιλόπιτα, αγιοβασιλιάτικο έθιμο πολλών αιώνων, μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, για να μας θυμίζει την αγάπη και την καλοσύνη αυτού του Άγιου ανθρώπου.

Πρωτοχρονιά

Η Βασιλόπιτα

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  vasilo.jpg Εμφανίσεις:  105 Μέγεθος:  37,3 KB 


Το κατεξοχήν Πρωτοχρονιάτικο έθιμο είναι η Βασιλόπιτα. Είναι ένα έθιμο που το συναντάμε σε ολόκληρο τον Ελλαδικό χώρο με αρκετές βέβαια παραλλαγές. Οι παραλλαγές αυτές έχουν να κάνουν κυρίως με την σύσταση της.

Έτσι σε κάποια μέρη είναι κέικ ή τσουρέκι, σε άλλα αλμυρή ή γλυκιά πίτα με φύλλα ενώ σε κάποια άλλα είναι ψωμί σαν το Χριστόψωμο. Διαφορές στις Βασιλόπιτες συναντάμε και στην διακόσμηση που φέρουν. Κοινό στοιχείο πάντως της διακόσμησης είναι ένας σταυρός και η αναγραφή του έτους. Σε όλες πάντως τις περιπτώσεις Βασιλόπιτα είναι στρογγυλή και μέσα της κρύβει ένα φλουρί.

Η βασιλόπιτα είναι συνδυασμός του «εορταστικού άρτου» και του «μελιπήκτου» των αρχαίων προσφορών, τόσο προς τους θεούς όσο και προς τους νεκρούς ή τους κακούς δαίμονες για την εξασφάλιση της υγείας, της καλής τύχης και της ευλογίας του Αγίου Βασιλείου.

Χαρτοπαιξία

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  markes-1.jpg Εμφανίσεις:  90 Μέγεθος:  8,2 KB 


Αγαπημένο έθιμο των Ελλήνων τις μέρες της Πρωτοχρονιάς είναι να δοκιμάζουν την τύχη τους. Εκτός από το κρατικό Λαχείο που κληρώνει 10.000.000 τη Πρωτοχρονιά, υπάρχει επίσης η χαρτοπαιξία και τα ζάρια σε καφενεία, λέσχες και σπίτια.

Στα σπίτια είναι έθιμο να παίζονται χαρτιά το βράδυ της Παραμονής της Πρωτοχρονιάς περιμένοντας την αλλαγή του χρόνου. Τα ποσά συνήθως είναι χαμηλά, τέτοια που να προσφέρουν απλά μια φιλική διασκέδαση χωρίς να στενοχωρούν τους χαμένους.

Πυροτεχνήματα

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  pirotexnimata.jpg Εμφανίσεις:  221 Μέγεθος:  63,6 KB 


Τα τελευταία χρόνια έχουν καθιερωθεί τα πυροτεχνήματα στις κεντρικές πλατείες των πόλεων. Είναι με ευθύνη και διοργάνωση των δημοτικών αρχών που επίσης φροντίζουν για τον εορταστικό στολισμό των πόλεων, αλλά και τη διοργάνωση μουσικών εκδηλώσεων για την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.
Το Ποδαρικό

Πολλοί άνθρωποι είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί ακόμα και σήμερα σχετικά με το ποιος θα κάνει ποδαρικό στο σπίτι τους, δηλαδή ποιος θα μπει πρώτος στο σπίτι τους τον καινούριο χρόνο.

'Έτσι, από την παραμονή λένε σε κάποιο δικό τους άνθρωπο, που τον θεωρούν καλότυχο και γουρλή, να έρθει την Πρωτοχρονιά να τους κάνει ποδαρικό. Πολλές φορές προτιμούν ένα μικρό παιδί για να κάνει ποδαρικό, γιατί τα παιδιά είναι αθώα και στην καρδιά τους δεν υπάρχει η ζήλια κι η κακία.
Η Καλή Χέρα

Συνηθίζεται να δίνεται ένα χρηματικό ποσό σαν δώρο σε παιδιά που θα επισκεφτούν κάποιο σπίτι την Πρωτοχρονιά. Συνήθως πρόκειται για τα εγγόνια ή τα ανίψια.
Μερικές δεκαετίες παλιότερα, η «καλή χέρα» ήταν το μόνο δώρο που έπαιρναν τα παιδιά την Πρωτοχρονιά και σε πολλές περιπτώσεις ήταν απλά ένα κέρασμα μιας κι ούτε χρήματα υπήρχαν πολλά, αλλά ούτε μαγαζιά με παιγνίδια.

Στα όμορφα Επτάνησα, ανάμεσα στο Ιόνιο πέλαγος και την Αδριατική θάλασσα, χαίρονται με ξεχωριστό τρόπο τις ημέρες του Δωδεκαημέρου. Οι άνθρωποι γιορτάζουν πηγαίνοντας στην εκκλησία, τρώγοντας, πίνοντας, τραγουδώντας αλλά και κάνοντας αστεία ο ένας στον άλλο.

Οι Κολώνιες

Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς το βράδυ, οι κάτοικοι της πόλης γεμάτοι χαρά για τον ερχομό του Νέου Χρόνου κατεβαίνουν στο δρόμο κρατώντας μπουκάλια με κολώνια και ραίνουν ο ένας τον άλλο τραγουδώντας:" Ήρθαμε με ρόδα και με ανθούς να σας ειπούμε Χρόνους Πολλούς." Και η τελευταία ευχή του χρόνου που ανταλλάσσουν είναι "Καλή Αποκοπή" δηλαδή "με το καλό να αποχωριστούμε τον παλιό το χρόνο". "Πάλιν ακούσατε άρχοντες πάλι να σας ειπούμε 'Oτι και αύριο εστί ανάγκη να χαρούμε και να πανηγυρίζομεν περιτομήν Κυρίου, την εορτήν του Μάκαρος Μεγάλου Βασιλείου''.
[Από το βιβλίο της Αγγελικής Θ. Μαστρομιχαλάκη, Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Φώτα]

Οι παλιοί Αθηναίοι περίμεναν τον 'Aη Βασίλη από το βράδυ της παραμονής με ολάνοιχτες τις πόρτες των σπιτιών τους και επειδή σύμφωνα με την παράδοση, θα ήταν... κουρασμένος και πεινασμένος από το μακρινό ταξίδι του, έστρωναν ένα μεγάλο τραπέζι και το φόρτωναν με τα πιο εκλεκτά γλυκίσματα και φαγητά για να τον φιλοξενήσουν... γύρω από το τραπέζι αυτό μαζευόταν το βράδυ της παραμονής όλη η οικογένεια και περίμενε για ν' αρχίσει το φαγοπότι. ...

Τα μεσάνυχτα έσβηναν τις λάμπες τους κι έδιωχναν με γιουχαίσματα τον παλιό χρόνο, πετώντας πίσω του (!) στο δρόμο ένα παλιοπάπουτσο.
Τα παιδιά κρεμούν, την παραμονή της πρωτοχρονιάς, τα παπούτσια και τις κάλτσες τους στα παράθυρα ή στο τζάκι περιμένοντας να περάσει ο 'Aη Βασίλης να τα γεμίσει δώρα.

Στις Κυκλάδες θεωρούν καλό οιωνό να φυσάει βοριάς την πρωτοχρονιά. Επίσης θεωρούν καλό σημάδι αν έρθει στην αυλή τους περιστέρι τη μέρα αυτή. Αν όμως πετάξει πάνω από το σπιτικό τους κοράκι τους βάζει σε σκέψεις μελαγχολικές ότι τάχα τους περιμένουν συμφορές...
[Μιχ. Κ. Τσώλης, Γιορτές της Ρωμιοσύνης]

Σε μερικά χωριά όταν πλένονται το πρωί της Πρωτοχρονιάς αγγίζουν το πρόσωπό τους μ' ένα κομμάτι σίδερο, για να είναι όλο το χρόνο... "σιδερένιοι". Με την Πρωτοχρονιά είναι συνδεδεμένες και πολλές προλήψεις. Τη μέρα αυτή αποφεύγουν να πληρώνουν χρέος, να δανείσουν λεφτά, να δουλέψουν ή να δώσουν φωτιά. 'Oλα αυτά ξεκινούν από την προληπτική σκέψη: ό,τι κάνει και πάθει κανείς αυτή τη μέρα θα εξακολουθεί να συμβαίνει όλο το χρόνο !

Κρεμύδα για Γούρι
Το σκυλοκρέμμυδο ή κρεμύδα (Scilla maritima) είναι συνηθισμένο φυτό στην Κρήτη. Φυτρώνει άγριο και μοιάζει με μεγάλο κρεμμύδι. Τα ζώα δεν το τρώνε γιατί έχει δηλητήριο, που μπορεί να προκαλέσει δερματικό ερεθισμό από επαφή. Ακόμα και να το βγάλεις απ' τη γη και να το κρεμάσεις, δεν παύει να βγάζει νέα φύλλα και άνθη. Ο λαός πιστεύει ότι αυτή τη μεγάλη ζωτική του δύναμη μπορεί να τη μεταδώσει σε έμψυχα και άψυχα, γι' αυτό την πρωτοχρονιά κρεμούν σκυλοκρέμμυδο στα σπίτια τους. Πρόκειται για αρχαίο έθιμο καλοτυχίας που αναφέρεται ήδη από τον 6 ο αιώνα π.Χ. Σήμερα τείνει να εγκαταλειφθεί.

Το ρόδι
"Χίλιοι μύριοι καλογέροι σ' ένα ράσο τυλιγμένοι". Τι είναι;
Το ρόδι είναι σύμβολο αφθονίας, γονιμότητας και καλής τύχης. Σε πολλά μέρη της Ελλάδας κρεμούσαν στο κάθε σπίτι, από το φθινόπωρο, ένα ρόδι. Μετά τη Μεγάλη Λειτουργία της Πρωτοχρονιάς το πετούσαν με δύναμη στο κατώφλι για να σπάσει σε χίλια κομμάτια κι έλεγαν: "Χρόνια Πολλά! Ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος!" Το έθιμο του ροδιού της πρωτοχρονιάς διατηρείται και σήμερα. Την ώρα που αλλάζει ο χρόνος στην εξώπορτα του σπιτιού πετάνε και σπάνε ένα ρόδι και μπαίνουν μέσα στο σπίτι με το δεξί πόδι κάνοντας το ποδαρικό, ώστε ο καινούργιος χρόνος να τα φέρει όλα δεξιά, καλότυχα.
[Μιχ. Κ. Τσώλης, Γιορτές της Ρωμιοσύνης]

Το σφάξιμο του χοίρου
Ένα παλιό έθιμο, που η πρόοδος και οι σύγχρονες ευκολίες το έχουν σβήσει, είναι το σφάξιμο του χοίρου. Κάθε οικογένεια μεγαλώνει στην αυλή του σπιτιού ένα χοίρο για να το σφάξει τις μέρες των γιορτών. Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς η νοικοκυρά έβραζε σ' ένα καζάνι πολύ νερό.

Ο χασάπης με τη βοήθεια και άλλων αντρών έσφαζε το χοίρο. Μετά το σφάξιμο και το καθάρισμα του από τις τρίχες με κοχλαστό νερό, έσχιζαν το χοίρο και τον χώριζαν σε κομμάτια: κεφάλι, πόδια, έντερα, χοιρομέρια κλπ.

Την ουροδόχο κύστη, τη «φούσκα» του χοίρου την καθάριζαν, τη φούσκωναν και την έδιναν στα παιδιά για να παίξουν. Τα έντερα τα έπλεναν καλά και τα έβαζαν στο ξύδι. Ψιλοκομμένα κομμάτια κρέας χοίρου τα έβαζαν για οχτώ μέρες στο κρασί και στη συνέχεια γέμιζαν μ' αυτά τα έντερα φτιάχνοντας τα λουκάνικα.

Τα λουκάνικα και τα κρέατα του χοίρου αφού τα κρέμαγαν σ'ένα κοντάρι, τα κάπνιζαν σε φωτιά από σχοινιές, μερσινιές και ξισταρκές για να στεγνώσουν. Μετά τα κρεμούσαν στον ήλιο για να ξεραθούν καλά. Από το κρέας του χοίρου έτρωγαν όλο το χρόνο.

Διασκέδαση
Όλη την περίοδο των γιορτών ο κόσμος βγαίνει περισσότερο τα βράδια κι η κίνηση στα μπαρ και τα κλαμπ είναι αυξημένη. Ειδικά το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς γίνεται το αδιαχώρητο μετά τα μεσάνυκτα κι η κίνηση στους δρόμους είναι τέτοια που τα αυτοκίνητα προχωρούν σημειωτόν. Η διασκέδαση συνεχίζεται μέχρι την ανατολή του ήλιου.

Η Πρωτοχρονιά
«Ευτυχισμένο το νέο έτος!» Η ευχή αυτή σε λίγες μέρες θα ηχεί στα αυτιά όλων μας, ωστόσο θα πρέπει να ξέρουμε ότι η 1 Ιανουαρίου δεν είναι η ημερομηνία κατά την οποία γιορτάζονταν πάντα ο ερχομός του νέου έτους.
Αρχαία χρόνια

Ο εορτασμός του νέου έτους είναι μια από τις αρχαιότερες γιορτές. Ο εορτασμός του παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στην αρχαία Βαβυλώνα πριν από περίπου 4000 χρόνια. Γύρω στο 2000 π.Χ. το Βαβυλώνιο νέο έτος ξεκινούσε με την εμφάνιση του πρώτου φεγγαριού (στην ουσία της πρώτης ορατής ημισελήνου) μετά από την εαρινή ισημερία (πρώτη μέρα της άνοιξης).

Το ξεκίνημα της άνοιξης είναι μια λογική χρονική στιγμή για την έναρξη ενός νέου έτους. Εξάλλου είναι η εποχή της αναγέννησης, της σποράς και της ανθοφορίας. Η πρώτη Ιανουαρίου από την άλλη μεριά, δεν διαθέτει κάποια αστρονομική ή φυσική σημασία.

Ο εορτασμός του νέου έτους από τους Βαβυλώνιους διαρκούσε σχεδόν 11 μέρες. Κάθε μέρα είχε το δικό της μοναδικό στυλ εορτασμού, αυτό που θα μπορούσαμε να πούμε με σιγουριά είναι ότι ο σύγχρονος τρόπος εορτασμών δείχνει εντελώς ωχρός μπροστά στο μεγαλείο των αρχαίων εορτασμών.

Οι Ρωμαίοι συνέχισαν να υποδέχονται το νέο έτος στα τέλη Μαρτίου, όμως το ημερολόγιο τους άλλαζε συνέχεια σύμφωνα με τις διαταγές κάθε αυτοκράτορα ώστε πολύ σύντομα αφανίστηκε κάθε ίχνος συγχρονισμού με το ήλιο.

Με σκοπό την επιδιόρθωση του ημερολογίου, η Ρωμαϊκή γερουσία κήρυξε την πρώτη Ιανουαρίου ως το ξεκίνημα του νέου έτους, το 153 π.Χ. Ωστόσο η αναδιάρθρωση του ημερολογίου συνεχίστηκε έως τον Ιούλιο Καίσαρα, το 46 π.Χ. ο οποίος και καθιέρωσε το γνωστό σε όλους Ιουλιανό ημερολόγιο, το οποίο όριζε την 1 Ιανουαρίου ως την ημερομηνία έναρξης του νέου έτους. Ο Ιούλιος Καίσαρας όμως για να καταφέρει να επιτύχει έναν συγχρονισμό αναγκάστηκε να αφήσει το προηγούμενο έτος για επιπλέον 445 μέρες.

Η άποψη της εκκλησίας
Αν και τις πρώτες δεκαετίες οι Ρωμαίοι συνέχιζαν να γιορτάζουν το νέο έτος, η πρώιμη Καθολική εκκλησία καταδίκασε το εορτασμό ως μέρος παγανιστικών δραστηριοτήτων. Όμως καθώς ο Χριστιανισμός άρχισε να εξαπλώνεται, η εκκλησία άρχισε να αποκτά τους δικούς της θρησκευτικούς νόμους, παράλληλα με πολλές από τις παγανιστικές εκδηλώσεις.
Κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα, η εκκλησία παρέμενε αντίθετη με το εορτασμό της πρωτοχρονιάς. Η πρώτη Ιανουαρίου γιορτάζεται από τα δυτικά έθνη μόνο τα τελευταία 400 χρόνια.

Οι παραδόσεις
Κάποιες άλλες παραδόσεις της εποχής συμπεριλαμβάνουν την δημιουργία νέων υποσχέσεων. Η παράδοση αυτή έχει τις ρίζες της στα χρόνια των Βαβυλωνίων. Σύγχρονες υποσχέσεις συμπεριλαμβάνουν την υπόσχεση για χάσιμο βάρους ή τη διακοπή του καπνίσματος. Η πιο γνωστή υπόσχεση κατά τη Βαβυλωνιακή εποχή ήταν η επιστροφή των δανεικών εργαλείων.

Η παράδοση της χρήσης ενός μωρού το οποίο συμβόλιζε τον ερχομό του νέου έτους ξεκίνησε από την Ελλάδα γύρω στο 600π.Χ. Εκείνη την εποχή αποτελούσε παράδοση ο εορτασμός του θεού του κρασιού, Διόνυσου, μέσω της επίδειξης ενός μωρού μέσα σε ένα καλάθι, το οποίο συμβόλιζε την αναγέννηση του θεού. Οι αρχαίοι αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν επίσης ως σύμβολο το μωρό.

Αν και οι πρώτοι χριστιανοί χαρακτήρισαν την παραπάνω παράδοση παγανιστική, η δημοτικότητα του συμβόλου αυτού ώθησε την εκκλησία να αναθεωρήσει τις απόψεις της. Η εκκλησία τελικά επέτρεψε στα μέλη της να γιορτάσουν το νέο έτος με ένα μωρό, το οποίο συμβόλιζε τη γέννηση του Ιησού.

Η καλοτυχία
Σύμφωνα με τις παραδόσεις, θεωρείτο ότι η τύχη που θα είχε μια οικογένεια για όλο τον επόμενο χρόνο θα μπορούσε να επηρεαστεί από όλα αυτά που θα έκαναν ή θα έτρωγαν την πρώτη μέρα του χρόνου. Για αυτό το λόγο, είναι ευρέως διαδεδομένος ο εορτασμός των πρώτων λεπτών του νέου έτους τόσο σε οικογενειακές αλλά και επαγγελματικές συναθροίσεις.

Οι εορτασμοί συχνά διαρκούν έως και τα ξημερώματα της ίδιας νύχτα. Πολλοί πιστεύουν ότι ο πρώτος επισκέπτης ενός σπιτιού την ημέρα της πρωτοχρονιάς θα μπορούσε να φέρει τόσο καλή ή κακή τύχη για όλο το υπόλοιπο έτος.

Επίσης τα παραδοσιακά φαγητά της πρωτοχρονιάς θεωρείται ότι φέρνουν καλοτυχία. Σύμφωνα με τις παραδόσεις αρκετών πολιτισμών το σχήμα του δαχτυλιδιού μπορεί να φέρει καλοτυχία, επειδή συμβολίζει την ολοκλήρωση του κύκλου του έτους. Για αυτό το λόγο, οι Ολλανδοί πιστεύουν ότι η κατανάλωση ντόνατς εκείνη την ημέρα μπορεί να φέρει ευτυχία.

Έθιμα των Θεοφανείων

Φώτα και εικόνες

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  theofania.jpg Εμφανίσεις:  100 Μέγεθος:  55,7 KB 


Μετά την ρίψη του σταυρού, ανήμερα των Φώτων, υπάρχει ένα έθιμο όπου οι Χριστιανοί παίρνουν τις εικόνες που έχουν στα σπίτια τους και τις πλένουν στα ποτάμια (στις λίμνες ή στη θάλασσα). Το όμορφο αυτό έθιμο ονομάζεται πλύσιμο των εικόνων.
Φώτα και περιστέρια

Σε μερικά μέρη της Ελλάδας, ανήμερα των Φώτων, αφήνουν τρία άσπρα περιστέρια ελεύθερα να πετάξουν μόλις ρίξουν το σταυρό, που συμβολίζουν την Αγία Τριάδα (τρία περιστέρια), και το Άγιο Πνεύμα που φανερώθηκε "εν είδη περιστεράς" όταν ο Ιησούς βαφτιζόταν στον Ιορδάνη Ποταμό.
Φώτα και σταυρός

Ανήμερα των Φώτων, μετά την λειτουργία των Μεγάλων Ωρών, γίνεται η Κατάδυση του Σταυρού στη θάλασσα, (ή λίμνη, ή ποτάμι). Ο ιερέας πετάει ένα σταυρό μέσα στο νερό, (συνήθως ο σταυρός είναι δεμένος πάνω σε σκοινί για να μη χαθεί), και πολλοί νέοι βουτούν για να πιάσουν τον σταυρό. Είναι εξαιρετική τιμή για όποιον βρει και πιάσει τον σταυρό.

Φώτα και φωτίτσα
Ένα έθιμο που επικρατεί μέχρι και σήμερα, είναι ότι ανήμερα των Φώτων σε κάθε σπίτι οι νοικοκυρές ζυμώνουν ψωμί το οποίο ονομάζεται φωτίτσα.
Ξεροτήγανα και Φώτα

Το γλύκισμα της ημέρας των Φώτων, που ετοιμάζουν οι νοικοκυρές είναι τα ξεροτήγανα (τύπος λουκουμάδων). Κατά το έθιμο, τα παιδιά όχι μόνο τρώνε αλλά ρίχνουν και στη στέγη του σπιτιού ξεροτήγανα για να τα βρει ο Καλικάντζαρος να φάει και να φύγει.
Φώτα και ουράνια

Υπάρχει μια δοξασία του λαού μας που αναφέρει ότι το βράδυ της παραμονής των Φώτων στις 12 τα μεσάνυκτα, ανοίγουν τα ουράνια και πραγματοποιούνται όλες οι ευχές των ανθρώπων.

Βράδυ παραμονής Φώτων και προσευχή
Το βράδυ της παραμονής των Φώτων στρώνεται το νηστίσιμο τραπέζι, όπως την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και την παραμονή των Χριστουγέννων. Στο τραπέζι κάθονται όλοι με τη σειρά από τον πιο μικρό της οικογένειας έως τον πιο μεγάλο. Ο πατέρας της οικογένειας έχει θυμίαμα πάνω σε ένα υνί και με αυτό θυμιατίζει το σπίτι για να φύγουν τα δαιμόνια. Ο μικρότερος της οικογένειας λέει την προσευχή και μετά όλοι κάθονται για το φαγητό στο τραπέζι.

Αγιασμός και στάχτη
Την παραμονή των Φώτων, αφού περάσει ο παπάς από το σπίτι και το αγιάσει, έρχεται η ώρα να μαζευτεί η στάχτη από την φωτιά που έκαιγε στο τζάκι το Δωδεκαήμερο, η φωτιά δηλαδή που ξεκίνησε με το Χριστόξυλο. Η στάχτη αυτή θα σκορπιστεί γύρω από το σπίτι, στους στάβλους, ακόμα και στα χωράφια, αφού πιστεύεται ότι διώχνει το κακό.
Παραμονή Φώτων και παπάς

Την Παραμονή των Φώτων, ο παπάς επισκέπτεται όλα τα σπίτια, με τον σταυρό και με αγιασμό μέσα στο σικλί, ένα χάλκινο συνήθως δοχείο, που κουβαλάει ο βοηθός του. Έπειτα αρχίζει να ραντίζει με το άγιασμα όλους τους χώρους του σπιτιού ή του καταστήματος, για να φύγουν τα δαιμόνια από το σπίτι.
Παραμονή των Φώτων και κάλαντα

Έπειτα τον εκκλησιασμό της παραμονής των Φώτων τα παιδιά θα ξεχυθούν στους δρόμους, πηγαίνοντας σε όλα τα σπίτια και τα καταστήματα, γνωστά και μη, για να ψάλλουν τα κάλαντα των Θεοφανείων.

Παραμονή των Φώτων και εκκλησιασμός
Το τριήμερο των φώτων ξεκινά με τον εκκλησιασμό των Χριστιανών το πρωί της παραμονής των Θεοφανίων. Στους ιερούς ναούς ψάλλετε η ακολουθία των Μεγάλων Ωρών και κατόπιν λαμβάνεται ο Μεγάλος Αγιασμός που την ημέρα αυτή τελείται μέσα στο ναό. Οι πιστοί αφού πάρουν τον αγιασμό και λάβουν το αντίδωρο θα γυρίσουν στα σπίτια τους.

Ο εορτασμός των Θεοφανείων

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  theofania.jpg Εμφανίσεις:  100 Μέγεθος:  55,7 KB 


Η γιορτή των Θεοφανίων είναι μία από τις λαμπρότερες του έτους, καθώς γιορτάζεται στην αρχή της νέας χρονιάς. Τη μέρα αυτή ολοκληρώνεται το Δωδεκαήμερο.

Στα Θεοφάνεια ή Φώτα, που εορτάζονται στις 6 Ιανουαρίου, τιμούμε και θυμόμαστε την Βάπτιση του Ιησού Χριστού. Η λέξη Θεοφάνεια σημαίνει φανέρωση/αποκάλυψη του Θεού και αναφέρεται στην φανέρωση της Αγίας Τριάδας, που έγινε κατά τη Βάπτιση του Χριστού.

Η αρχαιότερη αναφορά στη γιορτή των Θεοφανείων που έχει διασωθεί είναι από τον Κλήμη Αλεξάνδρειας στις αρχές των μεταχριστιανικών χρόνων. Στην αρχαία Ελλάδα γιορτάζονται τα "Θεοφάνια" στην αρχή της άνοιξης, στους Δελφούς. Στην Πρωτοχριστιανική Εκκλησία και μέχρι τον 4ο αιώνα μ.Χ. οι Χριστιανοί γιόρταζαν την ίδια μέρα τα Χριστούγεννα και τα Θεοφάνεια, τιμώντας επίσης την ίδια μέρα την προσκύνηση του Χριστού από τους Ποιμένες και τους Τρεις Μάγους. Μετά τον 4ο αιώνα μ.Χ. καθιερώθηκε ξεχωριστή γιορτή για την γέννηση του Χριστού στις 25 Δεκεμβρίου, ενώ τα Θεοφάνεια εορτάζονταν στις 6 Ιανουαρίου.

Ο λαός ονομάζει τα Θεοφάνια και "φώτα ολόφωτα", "ξέφωτα", και "φωτόγεννα", επειδή τότε φωτίζεται ο κόσμος και αγιάζονται τα νερά. Στις εκκλησίες ψάλλεται το "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου ...". Κατόπιν οι πιστοί παρακολουθούν τη ρίψη του σταυρού στη θάλασσα, στον ποταμό ή σε δεξαμενή, όταν δεν βρίσκονται κοντά σε παραθαλάσσιο ή παραποτάμιο μέρος. Έπειτα οι κολυμβητές πέφτουν στα νερά για να πιάσουν τον σταυρό, τον οποίο παλαιότερα περιέφεραν στα σπίτια.

Λίγο καιρό πριν ξεκινήσει ο Ιησούς Χριστός τη διδασκαλία του, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος εγκαταλείπει την έρημο και εγκαθίσταται στις όχθες του Ιορδάνη Ποταμού. Εκεί συνεχίζει το κήρυγμα για την έλευση του Σωτήρα, καλεί τους ανθρώπους προς μετάνοια και συγχρόνως βαφτίζει πολλούς από αυτούς που έρχονταν να τον ακούσουν. Στον Ιορδάνη πήγε και τον συνάντησε ο Χριστός και τότε είπε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής «Ιδέ ο αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου».

Ο Ιησούς Χριστός ζήτησε από τον Ιωάννη να Τον βαφτίσει, αλλά εκείνος, γνωρίζοντας ποιον είχε απέναντί του, αρνήθηκε λέγοντας ότι ο ίδιος έχει ανάγκη να τον βαφτίσει ο Ιησούς Χριστός και ότι δεν τολμά αυτόν να Τον βαφτίσει. Τότε, ο Ιησούς Χριστός του λέει ότι έτσι πρέπει να γίνει για να εκπληρώσει κάθε εντολή του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου.

Έτσι, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος βάφτισε τον Ιησού Χριστό στα νερά του Ιορδάνη Ποταμού. Όσους βάφτιζε ο Ιωάννης ο Πρόδρομος στα νερά του Ιορδάνη, τους έβαζε όσο βρισκόντουσαν μέσα στο νερό να εξομολογούνται τις αμαρτίες τους.

Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος γράφει ότι ο Ιησούς Χριστός, όταν βαφτίστηκε, βγήκε αμέσως από το νερό του Ιορδάνη, για να μας θυμίσει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο μόνος αναμάρτητος και, σε αντίθεση με τους άλλους που βάφτιζε ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, ο Χριστός δεν είχε καμία αμαρτία να εξομολογηθεί και έτσι βγήκε κατευθείαν.

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  theofania2.jpg Εμφανίσεις:  98 Μέγεθος:  18,2 KB 


Άνοιξαν οι ουρανοί και κατέβηκε το Άγιο Πνεύμα με μορφή περιστεράς και ακούστηκε φωνή από τους ουρανούς να λέει «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός» με τον οποίο θα πραγματοποιηθεί η σωτηρία των ανθρώπων. Και έτσι ο Πατήρ δίνει μαρτυρία για τον Υιό του.

Φανερώνονται, λοιπόν, τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος και με την εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος πάνω από τον Ιησού δεν αφήνονται περιθώρια σε κάποιον από τους παρευρισκόμενους να θεωρήσει λανθασμένα ότι ο Μεσσίας είναι ο Ιωάννης ο Πρόδρομος και όχι ο Ιησούς Χριστός.

Ακόμα, ο Άγιος Δαμασκηνός αναφέρει ότι το Άγιο Πνεύμα εμφανίστηκε με μορφή περιστεράς επειδή όπως ένα περιστέρι είχε δείξει στον Νώε το τέλος του κατακλυσμού, έτσι τώρα με τη Βάπτιση του Χριστού και την εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος «εν είδει Περιστεράς» μπαίνει τέλος στον κατακλυσμό των αμαρτιών.

Για τα Φώτα ο λαός πιστεύει πως είναι ο καιρός, η γιορτή που φεύγουν οι καλικάντζαροι γιατί φοβούνται την αγιαστούρα του παπά. Ο τρόμος τους αρχίζει από την παραμονή των Φώτων που γίνεται ο μικρός αγιασμός των παπάδων. Γι αυτό και το έθιμο του λαού λέει:

Στις πέντε του Γενάρη
Φεύγουν οι καλικαντζάροι

Αλλά ο μεγάλος τους τρόμος είναι τα Φώτα. Εκείνα τους αποδιώχνουν ολότελα.

Φεύγουν τότε λέγοντας:

Φεύγετε να φεύγουμε
κι έφτασε ο τουρλόπαπας
με την αγιαστούρα του
και με τη βρεχτούρα του...

Γιορτή των παιδιών

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  paidia.jpg Εμφανίσεις:  136 Μέγεθος:  16,2 KB 


Μπορεί τα Χριστούγεννα να ξεχνάμε την ηλικία μας και να γινόμαστε όλοι παιδιά, όμως η γιορτή αυτή είναι αφιερωμένη στους μικρούς μας φίλους, στα παιδιά μας. Γι αυτά ταξιδεύει ο Άγιος Βασίλης ως την άκρη της Γης, γι αυτά γεμίζουμε δώρα το χριστουγεννιάτικο δέντρο και είναι αυτά που με τις παιδικές τους φωνούλες θα μας ξυπνήσουν την παραμονή τραγουδώντας μας τα κάλαντα. Χριστούγεννα …γιορτή όλων των παιδιών του κόσμου!

Παιχνίδια!
Παλιά και καινούρια παιχνίδια για να απασχολήσετε τα παιδιά σας τις γιορτές!

ΧριστουγεννιάτικαΠαραμύθια

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  paramythia.jpg Εμφανίσεις:  94 Μέγεθος:  5,7 KB 


"Ταξιδέψτε" τα παιδιά σας διαβάζοντάς τους χριστουγεννιάτικα παραμύθια!

Χριστουγεννιάτικες ιστορίες

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  xristoyistories.jpg Εμφανίσεις:  106 Μέγεθος:  11,6 KB 


Οδηγήστε τους μικρούς μας φίλους στο μαγικό κόσμο του παραμυθιού.
Λιλιπούτειες χειροτεχνίες

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  xeirotexnies.jpg Εμφανίσεις:  142 Μέγεθος:  36,4 KB 


Παιδικές χειροτεχνίες για να διασκεδάσετε δημιουργώντας με τα παιδιά
Γιορτινές συνταγές

Κλείστε τα μάτια και σκεφτείτε τα Χριστούγεννα της ζωής σας. Χριστουγεννιάτικο δέντρο, δώρα, χαρούμενες φωνές των αγαπημένων σας προσώπων που είναι μαζεμένοι γύρω από το γιορτινό τραπέζι. Μυρίζει κανέλα, γαρύφαλλο, η μυρωδιά της φρεσκοψημένης γαλοπούλας.
Οι γεύσεις και οι μυρωδιές είναι αυτές που συμπληρώνουν τις χριστουγεννιάτικες εικόνες όλων μας. Το τραπέζι πρέπει να είναι γεμάτο, πλούσιο με λογιώ λογιώ γεύσεις, για να
ευχαριστήσουμε τους αγαπημένους μας και να προϋπαντήσουμε «χορτάτοι» το νέο χρόνο!

Γλυκά

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  glyka.jpg Εμφανίσεις:  88 Μέγεθος:  19,6 KB 


Γλυκές συνταγές που "μυρίζουν" ...Χριστούγεννα!
Κυρίως Πιάτα

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  christmas dinner.jpg Εμφανίσεις:  450 Μέγεθος:  86,4 KB 


Νόστιμα πιάτα για να γεμίσετε το γιορτινό σας τραπέζι!
Λιχουδιές
Λιχουδιές και γλυκίσματα για εσάς και τους καλεσμένους σας!
Συνταγές για διαβητικούς

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  diavitiko mpiskoto.jpg Εμφανίσεις:  96 Μέγεθος:  11,2 KB 


Προσεγμένα πιάτα ειδικά για τις διατροφικές απαιτήσεις των διαβητικών.Συνταγές για χορτοφάγους

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  237531-10001180.jpg Εμφανίσεις:  94 Μέγεθος:  16,3 KB 


Συνταγές για γιορτινό αλλά χορτοφαγικό τραπέζι!
Γιορτινές συμβουλές!

Η περίοδος των Χριστουγέννων μπορεί να είναι η πιο χαρούμενη όλου του χρόνου όμως το άγχος της προετοιμασίας μπορεί να χαλάσει για κάποιους το γιορτινό κλίμα. Αν ανήκετε σε αυτούς που ανησυχούν για το αν θα καταφέρουν να οργανώσουν με επιτυχία το ρεβεγιόν της Πρωτοχρονιάς, αν έχουν στολίσει το σπίτι τους σύμφωνα με τις επιταγές του feng shui και αν μετά τις γιορτές δεν θα χωράνε πια στα ρούχα τους, ηρεμήστε! Ακολουθήστε τις μικρές συμβουλές που ακολουθούν και σας υποσχόμαστε πως τίποτα δεν θα χαλάσει τις γιορτές και τη διάθεσή σας!

Εορταστικές Συμβουλές
Αποφύγετε το άγχος της προετοιμασίας αλλά και της επόμενης μέρας!
Συμβουλές για την προστασία των παιδιών
Τα Χριστούγεννα είναι κυρίως η γιορτή των παιδιών. Ας φροντίσουμε να είναι μια ασφαλής γιορτή!
Συμβουλές ...οικονομίας!
Χριστούγεννα και οικονομία δεν συμβαδίζουν, με λιγή όμως προσοχή μπορούν!

Γιορτές και υγεία
Αν και τα Χριστούγεννα θεωρούνται από πολλούς γιορτή χαράς, μπορούν να αποτελούν παράγοντα άγχους και κατάθλιψης για άλλους ανθρώπους

Γιορτινές δημιουργίες

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  573498-28359745.jpg Εμφανίσεις:  87 Μέγεθος:  14,8 KB 


Διακοσμήστε το σπίτι σας έτσι όπως ονειρεύεστε
Δημιουργήστε μόνοι σας

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  toys.jpg Εμφανίσεις:  85 Μέγεθος:  24,8 KB 


Αφήστε τη φαντασία σας να σας οδηγήσει στις πιο όμορφες Χριστουγεννιάτικες δημιουργίες
Διάφορα Χριστουγεννιάτικα

Γνωρίζετε πόσο κόστισε η ακριβότερη χριστουγεννιάτικη κάρτα του κόσμου; Ποια σημαντικά γεγονότα συνέβησαν στον κόσμο την περίοδο των Χριστουγέννων; Αναζητάτε απεγνωσμένα εορταστικές κινηματογραφικές συμβουλές; Θέλετε να μάθετε τα σημαντικότερα και πιο παράξενα γεγονότα της χρονιάς που πέρασε; Μάλλον βρίσκεστε στο σωστό μέρος, ήρθε η ώρα να εκπληρώσετε τις επιθυμίες σας...

Γιορτινά ρεκόρ Guiness
Χριστουγεννιάτικα ρεκόρ που κατέπληξαν τον κόσμο!

Τα ρεκόρ των Χριστουγέννων

Τα Χριστούγεννα στην Ιστορία
Σημαντικά γεγονότα που συνέβησαν στον κόσμο την περίοδο των Χριστουγέννων!
Συχνές ερωτήσεις
Μάθετε τα πάντα για τα Χριστούγεννα!

Ερωτήσεις σχετικά με τα Χριστούγεννα

Για μένα Χριστούγεννα είναι
Αντιμετωπίζοντας με χιούμορ και ευαισθησία τα Χριστούγεννα

Χριστουγεννιάτικο χιούμορ

Τυχερά παιχνίδια

Η προέλευση της χαρτοπαιξίας

Η ιστορία της τράπουλας

Κινηματογραφικές προτάσεις
Οι καλύτερες Χριστουγεννιάτικες ταινίες!
Μαγευτικοί προορισμοί
Γιορτάστε τα φετινά Χριστούγεννα σε μερικά από τα πιο μαγευτικά μέρη του κόσμου

Ανασκόπηση του 2007
Τα σημαντικότερα γεγονότα της χρονιάς που πέρασε...

Ανασκόπηση του έτους που πέρασε

Παράξενα Χριστούγεννα
Επειδή και τα Χριστούγεννα έχουν τα παράξενα τους...
Τα Χριστούγεννα της Αγάπης
Αυτά τα Χριστούγεννα δείξτε έμπρακτα την αγάπη σας απέναντι στους συνανθρώπους σας, αλλά και το περιβάλλον. Επισκεφθείτε τους προτεινόμενους ηλεκτρονικούς χώρους, αφιερωμένους σε φιλανθρωπικούς και περιβαλλοντικούς οργανισμούς και μάθετε με ποιους τρόπους μπορείτε να τους βοηθήσετε να συνεχίσουν το πολύτιμο έργο τους.
Ανθρωπιστικοί Οργανισμοί
Ελληνικοί οργανισμοί αφιερωμένοι στο παιδί και τον άνθρωπο!
Διεθνείς Οργανισμοί
Διεθνείς οργανισμοί για το παιδί, το περιβάλλον και τον άνθρωπο!
Περιβαλλοντικοί Οργανισμοί
Ελληνικοί οργανισμοί αφιερωμένοι στη φύση και τα ζώα!
Λυρικά Χριστούγεννα

Κάλαντα Χριστουγέννων

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  image035.jpg Εμφανίσεις:  87 Μέγεθος:  31,2 KB 


Κάλαντα Χριστουγέννων από όλη την Ελλάδα
Κάλαντα Πρωτοχρονιάς
Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα από όλη την Ελλάδα
Kάλαντα των φώτων
Παραδοσιακά κάλαντα φώτων από διάφορες περιοχές της Ελλάδας
Εορταστικά Τραγούδια
Γιορτινά τραγούδια για να τραγουδήσετε με τους αγαπημένους σας γύρω από το δέντρο!
Εορταστικά Ποιήματα
Τα Χριστούγεννα των ποιητών!
Ευχετήριες Κάρτες

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  45.jpg Εμφανίσεις:  90 Μέγεθος:  127,5 KB 


Πείτε Χρόνια Πολλά στα αγαπημένα σας πρόσωπα με μια ηλεκτρονική κάρτα! Διαλέξτε μια από τις πολλές γιορτινές κάρτες που σας προτείνουμε και στείλτε τις ευχές σας με το ηλεκτρονικό μας περιστέρι!

Χρόνια πολλά!

Merry Christmas!

Καλή Χρονιά!

Ευχές!

Santa Pim!

Χρόνια Πολλά!

Πρόσεχε μη λειώσεις!

Ο άτακτος Ρούντολφ!

Ο Σήφης στέλνει ευχές!

Στο κλίμα της γιορτής

Το δέντρο των Χριστουγέννων

Έφτασε η νύχτα της γιορτής!

Christmas that ...rock!

Ευχές για τα Χριστούγεννα

Εορταστικά πυροτεχνήματα

Άγια Νύχτα, όμορφη νύχτα!

Ευχές ...από χιόνι!

Χαρούμενα Χριστούγεννα!

«Γέρε Χρόνε φύγε τώρα...»

Santa Claus is coming

Άγιος Βασίλης έρχεται!

Χιονισμένα Χριστούγεννα!
Christmas are ...fun!

Καυτά ...Χριστούγεννα!

Ο Άγιος των παιδιών!

Have a merry ...niar!

Santa Claus is coming!

Το Άστρο της Βηθλεέμ

Γιορτές στο χιόνι

Το όνειρο των Χριστουγέννων

Ευχές...στα λευκά!

Εορταστική ατμόσφαιρα

Δώρα ...δώρα ...δώρα

Χιονισμένη Πρωτοχρονιά

Η γιορτή της χαράς

Τρυφερός χιονάνθρωπος

'Μέτρα' για τον 'Αγιο!

Merry Christmas!

Linux Christmas

Christmas is coming!

Γύρω από το δέντρο

Δίπλα στο ποτάμι

Χριστουγεννιάτικη σκηνή

Το κορίτσι και ο χιονάνθρωπος

Χριστουγεννιάτικη νύχτα

'Αγιος Βασίλης έρχεται...

Xmas by the tree

Ευχές από τον 'Αγιο Βασίλη

Χριστουγεννιάτικο Δέντρο

Χριστούγεννα στα λευκά

Ευχές για χρόνια πολλά

Γιορτινές καμπάνες

Ευχές από το χιονάνθρωπο

Καλά Χριστούγεννα!

Ευχές για καλές γιορτές


πηγη : pathfinder.gr
__________________
Το λαθος που αγαπησα.... ειναι για τους αλλους λαθος
για μενα ειναι της ζωης .......και της καρδιας το παθος.....!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



GATE 7
g7 is offline   Απάντηση με παράθεση
The Following 2 Users Say Thank You to g7 For This Useful Post:
andrew (28-12-07), greca (28-12-07)
Παλιά 24-12-07, 22:54   #3
zac
New Member

 
Το avatar του χρήστη zac
 
Εγγραφή: 30-10-2007
Περιοχή: Χαλανδρι
Ηλικία: 48
Μηνύματα: 11
Thanks: 0
Thanked 0 Times in 0 Posts
Φανταστικο !!!!!!!
__________________
Zac:bflower:
zac is offline   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 25-12-07, 20:39   #4
texasasl
Υπεύθυνος Σελίδας



 
Το avatar του χρήστη texasasl
 
Εγγραφή: 21-01-2005
Περιοχή: Aθηνα
Ηλικία: 67
Μηνύματα: 41.901
Thanks: 2.120
Thanked 17.898 Times in 8.773 Posts
Μπραβο καταπληκτικη δουλεια...
__________________
Η Ευρώπη εκβιάζει..
Οι υπουργοί κωφεύουν..Οι πολιτικοί πάνε διακοπές....Οι συνδικαλιστάδες εκβιάζουν...
Οι ανεγκέφαλοι απαιτούν...Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι στενάζουν στην ανεργία....Οι δημόσιοι υπάλληλοι απλά υφίστανται κάποια μέτρα...
Το μάρμαρο πληρώνουν συνταξιούχοι και μισθωτοί.... Ως ΠΟΤΕ ;;;;
texasasl is offline   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 28-12-07, 22:01   #5
greca
Διακεκριμμένο Μέλος




 
Το avatar του χρήστη greca
 
Εγγραφή: 20-03-2007
Περιοχή: Λ.Α. (Λεκανοπέδιο Αττικής!)
Ηλικία: 40
Μηνύματα: 2.312
Thanks: 1.439
Thanked 920 Times in 527 Posts
Πώς οι επιστήμονες εξηγούν έθιμα και θρύλους των Χριστουγέννων

της Ειρήνης Ρακιτζή

Πόσες φορές δεν υποσχεθήκαμε στον εαυτό μας, ως παιδιά, να ξενυχτήσουμε όλο το βράδυ της Πρωτοχρονιάς για να «κάνουμε τσακωτό» τον Αϊ-Βασίλη, τη στιγμή που αφήνει τα δώρα μας κάτω από το δέντρο και με την ευκαιρία να μας λύσει ένα σωρό απορίες; Πώς καταφέρνει να μοιράσει τα δώρα σε τόσα εκατομμύρια παιδάκια, στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, μέσα σε μόλις μία βραδιά; Γιατί φοράει κόκκινη στολή και γιατί είναι τόσο χοντρός;

Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες κάθε φορά μας παίρνει ο ύπνος και όταν ξυπνάμε στο κρεβάτι έχουμε χάσει την μοναδική ευκαιρία της χρονιάς. Τρέχουμε στο δέντρο και φυσικά τα δώρα είναι εκεί. Και φέτος ο Αγιος έκανε το θαύμα του, αλλά πως; Πρόλαβε να τα μοιράσει όλα, ή κάποιοι έμειναν παραπονεμένοι;

Μία ομάδα νέων επιστημόνων, που έχει στόχο την επικοινωνία της επιστήμης στο ευρύ κοινό, έδωσε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ τις τεκμηριωμένες απαντήσεις της σε ερωτήματα που πιθανώς καιρό να απασχολούν πολλούς από εμάς. Η ομάδα συγκροτήθηκε μετά από πανελλήνιο διαγωνισμό και αναλαμβάνει παρουσιάσεις για διάφορα επιστημονικά θέματα με τρόπο ψυχαγωγικό και εκλαϊκευμένο, έχοντας ως στόχο την διάδοση της επιστήμης στην κοινωνία.

Μέλη της είναι τελειόφοιτοι πανεπιστημίου, διδάκτορες και ερευνητές στη φυσική, τη χημεία, τη βιολογία, τη γενετική, σε υπολογιστές κ.α., έχουν πολυετή ερευνητική εργασία στο εξωτερικό με πολλές δημοσιεύσεις και βιβλία και η ηλικία τους είναι από 21 έως 35 ετών.

Ας επιστρέψουμε όμως στον Αγιο Βασίλη. «Εχει στην διάθεσή του παραπάνω από μια νύχτα για να μοιράσει τα δώρα, γιατί όταν στη μισή γη είναι νύχτα, στην άλλη μισή είναι μέρα! Θα πάει λοιπόν πρώτα στην Ανατολή, που η νύχτα της Πρωτοχρονιάς έρχεται πιο πριν και στην συνέχεια στη Δύση.

Δώδεκα ώρες νύχτα στο ένα ημισφαίριο και δώδεκα στο άλλο μας δίνουν συνολικά ένα γεμάτο 24ωρο», εξηγεί η φοιτήτρια του τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και στέλεχος της Διαδραστικής Εκθεσης Επιστήμης και Τεχνολογίας του Ευγενίδιου Ιδρύματος, κ. Αννα Χριστοδούλου.

Καλά όλα αυτά, αλλά σε πόσα παιδάκια πρέπει να πάει; Στη Γη ζουν περίπου 2 δισεκατομμύρια παιδιά. Αν σε κάθε σπίτι της Γης ζει μια οικογένεια που έχει κατά μέσο όρο 2.5 παιδιά τότε υπάρχουν 800 εκατομμύρια σπίτια που τον περιμένουν την Πρωτοχρονιά.

Αν το κάθε σπίτι απέχει κατά μέσο όρο 400 μέτρα από το αμέσως κοντινότερο, τότε ο Άϊ Βασίλης καλείται ούτε λίγο ούτε πολύ να καλύψει μια διαδρομή 320 δισεκατομμυρίων μέτρων. Δύσκολη υπόθεση ακόμη και για έναν Αγιο.

Το έλκηθρο, θα πρέπει πραγματικά να ταξιδέψει με την ταχύτητα του φωτός. Αυτό όμως θα προκαλούσε διάφορα παράξενα στον Αγιο Βασίλη, που θα δυσκόλευε την αποστολή του. «Αν συμβεί κάτι τέτοιο, η μάζα του Αϊ Βασίλη θα απειριστεί και από εκεί που είναι στρουμπουλός, το μέγεθός του θα φτάσει σε δυσθεώρητα μεγέθη και θα βάλει πλώρη για το άπειρο», λέει η κ. Χριστοδούλου.

Και συνεχίζει: «Αρα ο Αγιος δεν τρέχει με την ταχύτητα του φωτός, τρέχει, ωστόσο με μια ταχύτητα που είναι πολύ κοντά της. Αν τρέχει με μόλις το 0,4 της ταχύτητας του φωτός, δηλαδή με 125.000 χλμ. το δευτερόλεπτο, τότε η μάζα του μεγαλώνει κατά 10%. Δηλαδή αν είναι 100 κιλά, τότε θα γίνει 110. Προλαβαίνει όμως τελικά να φτάσει, πηγαίνοντας με αυτήν την ταχύτητα;»

Η απάντηση είναι ναι! Με αυτήν την ταχύτητα θα χρειαστεί ακριβώς 2.560 δευτερόλεπτα και 42 δέκατα του δευτερολέπτου για να ολοκληρώσει την αποστολή του. Κι αν αναρωτιέστε ποια είναι η διαφορά από το αν έτρεχε με την ταχύτητα του φωτός, τότε το νούμερο θα είναι λίγο πιο μικρό: 1.066 δευτερόλεπτα και 67 δέκατα. Τώρα μην απορείτε πως αντέχει να τρέχει με αυτή την ταχύτητα, όταν η συνηθισμένη ταχύτητα για τα διαστημόπλοια είναι μόνο 20 χλμ το δευτερόλεπτο.

Το πιο γερό ατσάλι δεν αντέχει να επιταχυνθεί σε σχετικιστικές ταχύτητες. Ο Άγιος όμως είναι Άγιος και ότι θέλει κάνει.
Πέρα από αυτό, «δεν το έχει απαγορεύσει κάποιος φυσικός νόμος, και συνεπώς δεν υπάρχει λόγος να μην γίνεται», επισημαίνει η κ.Χριστοδούλου. Το παρήγορο είναι ότι, κρατήσουμε δεν κρατήσουμε τα μάτια μας ανοιχτά, ο Αϊ-Βασίλης θα τα βγάλει πέρα και φέτος με τα δώρα και κάποιοι τυχεροί ίσως προλάβουν να τον δουν.

Γιατί ο Αϊ Βασίλης είναι χοντρός;

Το βράδυ που μοιράζει τα δώρα, κατεβαίνει από τις καμινάδες και χλαπακιάζει όλα τα γλυκά που του αφήνουν τα παιδιά. Και το ότι πηγαίνει σε εκατομμύρια σπίτια δικαιολογεί το μέγεθός του.

Αυτή είναι μια απλοϊκή έως φανταστική απάντηση. Σύμφωνα με τον ερευνητή Μοριακής Διαγνωστικής του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος», κ. Θοδωρή Αναγνωστόπουλο, για την παχυσαρκία του Αϊ-Βασίλη υπαίτιες είναι «δύο κοπέλες» (η Λεπτίνη και η Ινσουλίνη) που ζουν σε ένα χωριό (κύτταρο) και εργάζονται στο Δημαρχείο του (πυρήνας του κυττάρου).

Στο Δημαρχείο υπάρχει μία τεράστια βιβλιοθήκη (DNA) με περίπου 30.000 βιβλία (γονίδια με πληροφορίες για τις κυτταρικές λειτουργίες), στο καθένα από τα οποία είναι γραμμένα τα καθήκοντα των κατοίκων του χωριού.

Οι δύο αυτές κοπέλες πηγαίνουν καθημερινά στο Δημαρχείο και διαβάζουν τα καθήκοντα τους η κάθε μια στο βιβλίο που της αντιστοιχεί. Η δουλειά της Λεπτίνης είναι να ελέγχει τις αποθήκες του χωριού και να φροντίζει να έχουν αρκετά ξύλα χωρίς όμως να παραγεμίζουν τις αποθήκες.

Η δουλειά της Ινσουλίνης τώρα, της άλλης κοπέλας, είναι να κόβει τα ξύλα από τις αποθήκες και να τα μοιράζει στα σπίτια διότι είναι τόσο μεγάλα που δε χωράνε να μπουν μέσα αλλιώς. Κάτι αντίστοιχο γίνεται και στο κύτταρο.

«Η Λεπτίνη και η Ινσουλίνη είναι δύο ουσίες που έχουν ρόλο η πρώτη να ενημερώνει το κύτταρο, και κατ’ επέκταση το ανθρώπινο σώμα, για το πόση τροφή χρειάζεται να φάει και να σταματάει όταν έχει χορτάσει και η δεύτερη να βοηθάει στη διάσπαση ενός βασικού συστατικού των τροφών της γλυκόζης για την καλύτερη απορρόφηση από τα κύτταρα», ενημερώνει ο κ. Αναγνωστόπουλος.

Στην περίπτωση που κάποιος πάει κρυφά και σβήσει τμήματα ή σκίσει κάποιες σελίδες από τα βιβλία που βρίσκονται στη βιβλιοθήκη και που αντιστοιχούν στη Λεπτίνη και στην Ινσουλίνη, τότε οι δύο αυτές κοπέλες θα κάνουν λάθος τις δουλειές τους. «Στην πραγματικότητα, το «σβήσιμο» των σελίδων των βιβλίων αντιστοιχεί με αλλαγές στα γονίδια που λέγονται μεταλλάξεις, οι οποίες προκαλούν τις λάθος λειτουργίες στο ανθρώπινο σώμα.

Εάν πάθει μια μετάλλαξη το γονίδιο της Λεπτίνης τότε ο άνθρωπος δεν ενημερώνεται για το πότε πρέπει να σταματάει να τρώει και έτσι οδηγείται στην κληρονομική παχυσαρκία, ενώ εάν πάθει μια μετάλλαξη το γονίδιο της ινσουλίνης τότε η γλυκόζη κυκλοφορεί σε μεγάλες συγκεντρώσεις μέσα στο αίμα, μια πάθηση που λέγεται σακχαρώδης διαβήτης», επισημαίνει.

…Και γιατί φοράει κόκκινα ρούχα;

Από το 1967 που εφευρέθηκε ο μπαρ κόουντ, ο κωδικός με αριθμούς και γραμμές που υπάρχει σε κάθε προϊόν, μπορούν οι παραγωγοί και οι καταστηματάρχες να καταγράφουν ποια προϊόντα μας αρέσουν πιο πολύ και να φτιάχνουν παρόμοια. Αντίστοιχα, μπορούν να γνωρίζουν ποια χρώματα ή μουσικές ή αρώματα μας χαλαρώνουν ώστε να αφιερώνουμε έναν παραπάνω περίπατο στην αγορά και να ψωνίζουμε περισσότερα δώρα.

«Το κόκκινο είναι ένα από αυτά τα χαλαρωτικά για την τσέπη μας χρώματα. Αντίστοιχα και τα σλόου τραγούδια, όπως η «Άγια Νύχτα», σε αντίθεση με το ‘Τρίγωνα Κάλαντα’, ενώ τα αρώματα είναι ο μυστικός γητευτής.

Ένα μικρό παράδειγμα: τα κέρδη στο καζίνο του Λας Βέγγας αυξήθηκαν κατά 50% όταν ψέκασαν τον χώρο με ένα γλυκό - χαλαρωτικό άρωμα», αναφέρει η διδάκτορας Αναπαραγωγικής Κλωνοποίησης του Ανθρώπου στο Καποδιστριακό και στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο, κ. Ευλαλία Αμυγδαλάκη.

Το αστέρι της Βηθλεέμ και οι Μάγοι με τα δώρα

Οι Μάγοι που έφεραν τα δώρα στο Χριστό δεν είχαν καμία σχέση με τους σημερινούς μάγους. Ήταν πολύ μορφωμένοι άνθρωποι εκείνης της εποχής που κάθε βράδυ μελετούσαν τα αστέρια και ήξεραν πάρα πολλά πράγματα γι’ αυτά.

Το δε αστέρι των Χριστουγέννων δεν ήταν ούτε αστέρας ούτε πλανήτης, αφού ο πρώτος είναι ακίνητος, δηλαδή εμφανίζεται κάθε βράδυ στο ίδιο σημείο του ουρανού και συνεπώς δεν θα μπορούσε να οδηγήσει τους Μάγους σε ένα τόσο μακρινό ταξίδι, ενώ οι πλανήτες δεν έχουν δικό τους φως, αλλά αντανακλούν το φως του αστέρα (ή ήλιου) γύρω από το οποίο κινούνται. Ετσι δεν είναι πολύ λαμπεροί με αποτέλεσμα να βλέπουμε μόνο όσους είναι πολύ κοντά μας.

Οι σύγχρονοι αστρονόμοι δεν είναι καν σίγουροι ότι το αστέρι της Βηθλεέμ ήταν κομήτης. Αν ήταν κομήτης, δηλαδή ένα τόσο λαμπερό και εντυπωσιακό αστέρι, δεν θα το είχαν δει μόνο οι Μάγοι αλλά όλος ο κόσμος ακόμα και ο Ηρώδης κι έτσι θα γνώριζε για τη γέννηση του Χριστού πολύ πριν τον ενημερώσουν οι Μάγοι.

«Οι πιο σύγχρονες επιστημονικές θεωρίες λένε ότι το αστέρι των Χριστουγέννων, εκτός από κομήτης, θα μπορούσε να είναι ένας καινοφανής αστέρας (δηλαδή, ένας ήλιος που ενώ είχε «σβήσει» ξαφνικά άρχισε να φωτίζει ξανά πριν «σβήσει» για πάντα) ή μια σύνοδος πλανητών (δηλαδή δύο ή περισσότεροι πλανήτες να ευθυγραμμίστηκαν με τη Γη με αποτέλεσμα να φαίνονται σαν ένα ουράνιο σώμα πολύ φωτεινό)» επισημαίνει ο χημικός μηχανικός και διδάκτορας στο ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος, κ. Νίκος Παπαδημητρίου.

Οι σύγχρονοι επιστήμονες έχουν μελετήσει τα αστέρια τόσο καλά ώστε να μπορούν να μαντέψουν ποια αστέρια υπήρχαν στον ουρανό τη νύχτα που γεννήθηκε ο Χριστός. Αλλά το πρόβλημα είναι ότι δεν γνωρίζουμε πότε ακριβώς γεννήθηκε ο Χριστός.

Το ημερολόγιό μας χωρίστηκε σε προ Χριστού και μετά Χριστόν εποχή περίπου 530 χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού. Συνεπώς, οι άνθρωποι που έφτιαξαν αυτό το ημερολόγιο δε μπορούσαν να ξέρουν πότε ακριβώς γεννήθηκε ο Χριστός και (κάπως αυθαίρετα) όρισαν κάποια χρονιά ως έτος γέννησης του Χριστού.

Επιπλέον, είναι σίγουρο ότι ο Χριστός δε γεννήθηκε στις 25 Δεκέμβρη, γενικά δε γεννήθηκε χειμώνα. Το βράδυ που γεννήθηκε πήγαν να τον προσκυνήσουν οι βοσκοί με τα πρόβατά τους. Αλλά οι βοσκοί δε βγάζουν τα κοπάδια έξω από τα μαντριά τις κρύες νύχτες του χειμώνα, παρά μόνο τις νύχτες της άνοιξης που και το κρύο δεν είναι τόσο τσουχτερό και υπάρχει άφθονη τροφή για να βοσκήσουν. Άρα, το πιθανότερο είναι ότι ο Χριστός γεννήθηκε Απρίλιο ή Μάιο.

Σύμφωνα με τον κ.Παπαδημητρίου, το γεγονός ότι γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου οφείλεται στους πρώτους Χριστιανούς. Την εποχή που γεννήθηκε ο Χριστός, σε όλη την περιοχή της Ιουδαίας (σημερινό Ισραήλ) κυριαρχούσαν οι Ρωμαίοι. Αυτοί ήταν ειδωλολάτρες και όχι μόνο δεν άφηναν τους Χριστιανούς να γιορτάζουν τα Χριστούγεννα, αλλά τους κυνηγούσαν συνέχεια.

Ωστόσο, στις 25 Δεκεμβρίου, οι Ρωμαίοι είχαν μια μεγάλη γιορτή, ένα πανηγύρι, για να γιορτάσουν τα είδωλά τους. Έτσι, οι Χριστιανοί αποφάσισαν να γιορτάζουν κι αυτοί τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου, όταν οι Ρωμαίοι θα ήταν απασχολημένοι με τις δικές τους γιορτές και δεν θα έδιναν σημασία στους Χριστιανούς.

Ακόμα και αν δεν γνωρίζουμε πότε ακριβώς γεννήθηκε ο Χριστός και αν δεν ξέρουμε τι ακριβώς ήταν το αστέρι των Χριστουγέννων, το αστέρι αυτό θα είναι πάντα η πιο γλυκιά Χριστουγεννιάτικη ιστορία και πάντα θα νιώθουμε μια ιδιαίτερη ζεστασιά κάθε φορά που θα γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα μέσα στο καταχείμωνο.

Η ιστορία της Χιονονιφάδας…που δεν είναι παγωμένη βροχή

Σημαντικό μέρος της δουλειάς που χρειάστηκε ώστε να μάθουμε πώς κατασκευάζεται το χιόνι, ήταν αυτό που έκανε ο Wilson Bentley, ένας αμερικάνος αγρότης που έζησε περίπου πριν από 150 χρόνια.

Ο Bentley, όταν ήταν 15 χρονών, δέχτηκε ως δώρο από τη μητέρα του ένα μικροσκόπιο. Μόλις το έπιασε στα χέρια του, ξεκίνησε να παρατηρεί τις νιφάδες του χιονιού, οι οποίες ήταν το πάθος του. Για αυτό το ψευδώνυμο του ήταν ο «χιονονιφάδας» Bentley.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Wilson Bentley έβγαλε περίπου 5.000 φωτογραφίες χιονονιφάδων, από τις οποίες βγαίνουν δύο συμπεράσματα: πρώτον, ότι όλες οι χιονονιφάδες έχουν μια εξαγωνική συμμετρία - έχουν είτε 6 γωνίες, είτε 6 πλευρές, είτε 6 ακτίνες, συμμετρικά τοποθετημένες γύρω από το κέντρο τους - δεύτερον, καμία από τις νιφάδες δεν είναι ολόιδια με κάποια άλλη.

Και γιατί συμβαίνει αυτό; «Η απάντηση βρίσκεται στον τρόπο που σχηματίζεται το χιόνι. Μία νιφάδα χιονιού ξεκινά να σχηματίζεται ψηλά στην ατμόσφαιρα γύρω από ένα σωματίδιο σκόνης. Γύρω λοιπόν από ένα σωματίδιο σκόνης, κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης, ξεκινούν να «κολλούν» μικροί παγοκρύσταλλοι» δηλώνει ο φυσικός, κ. Γιώργος Έψιμος.

Οι παγοκρύσταλλοι είναι κατασκευασμένοι από μόρια νερού που βρίσκονται στην ατμόσφαιρα. Τα μόρια όμως δεν συνδέονται μεταξύ τους ούτε στη σειρά, ούτε σε σχήμα τετραγώνου. Ενώνονται με τρόπο που σχηματίζουν εξαγωνικά «τουβλάκια πάγου», που είναι οι μικρότεροι παγοκρύσταλλοι που μπορεί να υπάρχουν.

Με άλλα λόγια, καθώς το ένα μετά το άλλο τα μόρια νερού «κολλούν» πάνω σε ένα σωματίδιο σκόνης, ξεκινά να σχηματίζεται ένας παγοκρύσταλλος. Η διαδικασία συνεχίζεται: όλο και περισσότεροι παγοκρύσταλλοι ενώνονται, οπότε η ολοκαίνουργια νιφάδα χιονιού αποκτά αρκετό βάρος για να αρχίσει να πέφτει προς τις στέγες των σπιτιών.

Στην πορεία της συναντά κι άλλους παγοκρυστάλλους, που και αυτοί ενώνονται με τη νιφάδα, μεγαλώνοντας κι άλλο το μέγεθός της. Μία νιφάδα χιονιού μπορεί να φτάσει να περιλαμβάνει μέχρι και 200 παγοκρυστάλλους.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι ακόμη και όταν ενωθούν πολλοί παγοκρύσταλλοι, ο παγοκρύσταλλος που προκύπτει συνεχίζει να έχει εξαγωνική συμμετρία. «Το ότι δεν είναι ολόιδιες οφείλεται στο ότι οι συνθήκες που επικρατούν γύρω από κάθε νιφάδα καθώς αυτή σχηματίζεται μέχρι να φτάσει στο έδαφος, εμφανίζουν πολύ μεγάλη ποικιλία.

Όταν πχ. μια νιφάδα σχηματίζεται σε θερμοκρασίες 1 - 2 βαθμούς Κελσίου, οι παγοκρύσταλλοι της συνδέονται ώστε να σχηματίζουν ένα εξαγωνικό πιάτο. Σε θερμοκρασίες όμως 11 - 12 βαθμών, οι νιφάδες προτιμούν να μεγαλώνουν αποκτώντας το σχήμα ενός αστεριού με έξι κορυφές» εξηγεί ο ίδιος.

Όμως είναι ιδιαίτερα απίθανο η διαδικασία σχηματισμού μιας νιφάδας να πραγματοποιηθεί ακριβώς με τον ίδιο τρόπο δύο φορές… Αυτό θα σήμαινε ότι οι δύο χιονονιφάδες θα είχαν μέχρι την άφιξή τους στο έδαφος συναντήσει όχι μόνο τον ίδιο αριθμό πανομοιότυπων παγοκρυστάλλων, αλλά και με την ίδια ακριβώς σειρά. «Είναι σαν να κάνεις την ίδια δεκάλεπτη βόλτα στη πόλη σου, δύο διαφορετικές μέρες, και να συναντήσεις -και τις δύο φορές- τους ίδιους ανθρώπους στην ίδια θέση…» εξηγεί.

Το Ελατο και το Φως των Χριστουγέννων

Η χρήση της φωτιάς, δηλαδή της φλόγας, έχει συνδεθεί με κάτι ιερό, με κάτι ζωογόνο. Φως αποκαλούν οι χριστιανοί το θεό. Είναι μάλιστα η λέξη φως η μόνη στη Καινή Διαθήκη που χρησιμοποιείται αντί της λέξης θεός.

Ο εορτασμός της γέννησης του Ιησού Χριστού γίνεται σε εποχή όπου στα μέρη που κυριαρχεί ο χριστιανισμός υπάρχει χειμώνας, κρύο και μεγάλης διάρκειας νύχτα. «Ίσως στη σημερινή εποχή η επιστήμη και η τεχνολογία να αποτελούν ισχυρά όπλα για την καταπολέμηση των δεινών που φέρνει στον άνθρωπο το κρύο και το σκοτάδι, όμως για πολλούς αιώνες αυτά σήμαιναν απειλή για την ίδια του την ύπαρξη. Έτσι οι άνθρωποι κατά τον εορτασμό της γέννησης του θεανθρώπου τους επιζητούν στην ουσία την ελπίδα και την αισιοδοξία.

Σύμβολο λοιπόν της θρησκευτικής αυτής γιορτής και των επιθυμιών τους έγινε αναπόφευκτα το φως και η φλόγα που το γεννά», αναφέρει ο επιστημονικός ερευνητής σε θέματα ανάπτυξης καινοτόμων και ενεργειακά αποδοτικών πηγών φωτός στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο, κ. Σπύρος Κιτσινέλης.

Κάπως έτσι οι χριστιανοί πάντρεψαν ένα άλλο έθιμο που ήρθε από τα βόρεια μέρη της ηπείρου μας, δηλαδή το χριστουγεννιάτικο δέντρο (που επίσης συμβολίζει τη ζωή και την επιβίωση στο σκληρό χειμώνα) με το φως. Δηλαδή το στολισμό του δέντρου με πηγές φωτός.

Ο στολισμός του έλατου ξεκίνησε από τις χώρες της Βόρειας Ευρώπης. Σύμφωνα με την παράδοση, οι κάτοικοι της Λετονίας είναι αυτοί που στόλισαν το πρώτο Χριστουγεννιάτικο δέντρο γύρω στις αρχές του 16ου αιώνα, ενώ στη Γερμανία άρχισαν να το στολίζουν με κεριά, για να συμβολίσουν τις ψυχές των μικρών παιδιών.

Αυτή η παράδοση πέρασε στις ΗΠΑ, μόλις στα μέσα του 19ου αιώνα, ενώ η χρήση ηλεκτρικών φώτων ξεκίνησε από το βοηθό του Τόμας Έντισον, του εφευρέτη του ηλεκτρικού λαμπτήρα, το 1882.

Σήμερα, η παραγωγή φυσικών Χριστουγεννιάτικων δέντρων είναι μια ολόκληρη βιομηχανία στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Μόνο στην Αμερική, εκατό χιλιάδες άνθρωποι εργάζονται σε αυτήν, ενώ δύο χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα φυτεύονται με διάφορες ποικιλίες ελάτων για αυτό το σκοπό.

«Σύμφωνα με σχετικές έρευνες, κάθε εκτάριο από αυτά τα φυτώρια παράγει το οξυγόνο που χρειάζονται κάθε μέρα δεκαοκτώ άνθρωποι - αν κάνετε τον πολλαπλασιασμό, θα δείτε ότι μόνο στην Αμερική, τα ζωντανά Χριστουγεννιάτικα δέντρα παράγουν οξυγόνο για 9 εκατομμύρια ανθρώπους κάθε μέρα.

Εκτός από αυτό, αν ανακυκλώσουμε ένα ζωντανό Χριστουγεννιάτικο δέντρο, παίρνουμε πριονίδι που είναι χρήσιμο για αντιδιαβρωτικά έργα. Αντίθετα, ένα πλαστικό δέντρο θα διακοσμήσει για πέντε ή έξι χρόνια το σαλόνι μας, αλλά για εκατοντάδες χρόνια μια χωματερή» υπογραμμίζει ο ερευνητής του Ινστιτούτου Συστημάτων Επικοινωνιών και Υπολογιστών στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο, κ. Κώστας Καρπούζης.

Η φωταγώγηση, ωστόσο, των δέντρων έχει και το κόστος της. Τα δέντρα στις κεντρικές πλατείες των πόλεων φτάνουν σε αρκετές περιπτώσεις τα είκοσι μέτρα. Με έναν πρόχειρο υπολογισμό - θεωρώντας ένα μέσο όρο 1.000 λαμπάκια για κάθε μέτρο - ένα τέτοιο δέντρο θα έχει πάνω από 22 χιλιάδες λαμπάκια. Αφού μιλάμε για λάμπες εξωτερικού χώρου, οι απαιτήσεις σε ηλεκτρικό ρεύμα είναι μεγάλες.

«Αν έχουμε τα φώτα αναμμένα για 12 ώρες, καταλήγουμε σε κατανάλωση μιάμισης μεγαβατώρας την ημέρα. Αν καίμε λιγνίτη για να παράγουμε αυτήν την ηλεκτρική ενέργεια, όπως γίνεται κατά κόρον στην Ελλάδα, τότε εκλύουμε σχεδόν ένα τόνο διοξειδίου του άνθρακα την ημέρα για να φωτίσουμε τα λαμπάκια του Χριστουγεννιάτικου δέντρου» αναφέρει.

Γι’αυτό το λόγο, την επόμενη φορά που θα στολίσουμε ένα κτίριο ή ένα δρόμο με φώτα που θα είναι αναμμένα όλη τη νύχτα, ας σκεφτούμε ότι το αληθινό φως των Χριστουγέννων βρίσκεται στις ψυχές μας και στο χαμόγελο όσων βοηθάμε.

/omogeneia.ana-mpa.gr

να βάλω εδώ και το "φτωχό" τούτο...
__________________

"Μη βιάζεσαι να ξεπουλάς σε μικροπωλητές το θησαυρό που' χεις μαζέψει στην ψυχή σου. Όση ανάγκη και αν έχεις. "Μη δίνετε τα άγια στα σκυλιά", έλεγε ο Χριστός. "
Το χρώμα του φεγγαριού - Α.Παπαδάκη...


A mother's heart is the child's classroom.- Henry Ward Beecher

«Στην αρχή μας αγνοούν, μετά μας γελοιοποιούν, στη συνέχεια μας πολεμούν και στο τέλος νικάμε».- Μαχάτμα Γκάντι



Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη g7 : 28-12-07 στις 23:42.
greca is offline   Απάντηση με παράθεση
The Following 2 Users Say Thank You to greca For This Useful Post:
andrew (28-12-07), g7 (28-12-07)
Παλιά 28-12-07, 23:03   #6
kyrAndreas
Διακεκριμμένο Μέλος



 
Το avatar του χρήστη kyrAndreas
 
Εγγραφή: 18-03-2005
Περιοχή: εδώ, εκεί και παραπέρα
Μηνύματα: 6.921
Thanks: 1.611
Thanked 752 Times in 463 Posts
Ρούλα-Ρηνιώ έχετε κάνει καταπληκτική δουλειά!!!!
Ρεκόρ γκίνες θεωρώ το παρόν νήμα καλύτερο και από αυτό με τη δεκαετία του '80!
Απίστευτες οι πληροφορίες!!!
Δυστυχώς με την dialup δε μπορώ να δω αυτή τη στιγμή παρά ελάχιστα, αλλά έχω ΜΠΟΛΙΚΟ κείμενο για διάβασμα
Συγχαρητήρια!!!!!!!

Εγώ εδώ τηρώ το έθιμο κάθε χρόνο με το ρόδι, αλλά αμέσως με το που μπει η πρωτοχρονιά, μετά από εκκλησιασμό που ξεκινά πριν αλλάξει ο χρόνος και τελειώνει με το που αλλάξει ο χρόνος. Το ρόδι δηλαδή το σπάω γύρω στις 00:30 την πρωτοχρονιά. Τις ευχές που λέγονται δεν τις ήξερα, αλλά λέμε καλή χρονιά, με υγεία, ευτυχία και καλές δουλειές!
kyrAndreas is offline   Απάντηση με παράθεση
The Following 2 Users Say Thank You to kyrAndreas For This Useful Post:
g7 (28-12-07), greca (29-12-07)
Παλιά 29-12-07, 00:14   #7
greca
Διακεκριμμένο Μέλος




 
Το avatar του χρήστη greca
 
Εγγραφή: 20-03-2007
Περιοχή: Λ.Α. (Λεκανοπέδιο Αττικής!)
Ηλικία: 40
Μηνύματα: 2.312
Thanks: 1.439
Thanked 920 Times in 527 Posts
Ανδρέα όλη η δουλειά και τα μπράβο ανήκουν στη Ρούλα!!! αυτή μεγαλούργησε... εμένα ήταν μόνο ένα "ροδοπέταλο" στον τεράστιο "κήπο" της!
__________________

"Μη βιάζεσαι να ξεπουλάς σε μικροπωλητές το θησαυρό που' χεις μαζέψει στην ψυχή σου. Όση ανάγκη και αν έχεις. "Μη δίνετε τα άγια στα σκυλιά", έλεγε ο Χριστός. "
Το χρώμα του φεγγαριού - Α.Παπαδάκη...


A mother's heart is the child's classroom.- Henry Ward Beecher

«Στην αρχή μας αγνοούν, μετά μας γελοιοποιούν, στη συνέχεια μας πολεμούν και στο τέλος νικάμε».- Μαχάτμα Γκάντι


greca is offline   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 29-12-07, 08:43   #8
greca
Διακεκριμμένο Μέλος




 
Το avatar του χρήστη greca
 
Εγγραφή: 20-03-2007
Περιοχή: Λ.Α. (Λεκανοπέδιο Αττικής!)
Ηλικία: 40
Μηνύματα: 2.312
Thanks: 1.439
Thanked 920 Times in 527 Posts
Ρουμανία- Βουλγαρία: Πρωτοχρονιάτικα έθιμα

Πρωτοχρονιάτικα έθιμα στη Ρουμανία

"Δεμένος" με παραδόσεις ετών είναι ο εορτασμός της Πρωτοχρονιάς στη Ρουμανία, όπου εδώ και καιρό βρίσκονται σε εξέλιξη οι προετοιμασίες για την υποδοχή του 2008.

Οι Ρουμάνοι παραμένουν πιστοί στις παραδόσεις που κληρονόμησαν από τις προηγούμενες γενιές και τις οποίες θέλουν να αφήσουν "παρακαταθήκη" στις επόμενες.

Μια από τις παραδόσεις της Πρωτοχρονιάς που αφορά κυρίως τα παιδιά είναι η "σόρκοβα". Πάνω σε ένα κλαδί ή ένα κομμάτι ξύλο, τοποθετούνται πολύχρωμα συνθετικά λουλούδια και τα παιδιά πρέπει να ακουμπήσουν με αυτό το ξύλο, το οποίο λέγεται "σόρκοβα" τους γονείς και τους συγγενείς τους για να τους ευχηθούν μακροημέρευση και υγεία, με αφορμή την έλευση του Νέου Έτους.

Το πρωί της πρώτης ημέρας του Νέου Έτους, ορισμένες οικογένειες πετούν κέρματα στο νερό, καθώς έτσι πιστεύουν πως θα έχουν καλοτυχία όλη τη χρονιά.

Τα μεσάνυχτα της 31ης Δεκεμβρίου, οι χωρικοί προβλέπουν τον καιρό της επόμενης χρονιάς, χρησιμοποιώντας μεγάλες φλούδες κρεμμυδιού. Καθαρίζουν το κρεμμύδι, αφιερώνοντας μια φλούδα σε κάθε μήνα του χρόνου, στην οποία τοποθετούν στη συνέχεια αλάτι. Το πρωί της επόμενης ημέρας, ένα άτομο που, σύμφωνα με την παράδοση, πρέπει να είναι εξοικειωμένο με την τέχνη της μαγείας ή της μαντικής, ελέγχει την υγρασία στο αλάτι, που έχει λιώσει πάνω στις φλούδες του κρεμμυδιού και έτσι λέγεται πως μπορεί να μαντέψει πώς θα είναι ο καιρός όλη τη χρονιά.

Πρωτοχρονιάτικα έθιμα στη Βουλγαρία

Ένα από τα πολλά έθιμα της Πρωτοχρονιάς στη Βουλγαρία σχετίζεται με την αδημονία πολλών νέων κοριτσιών να παντρευτούν και να κάνουν οικογένεια. Το "λαντουβάνε" είναι ένα είδος τελετής που πραγματοποιείται από τις υποψήφιες νύφες, στη δυτική κυρίως Βουλγαρία και σε ορισμένες περιοχές κατά μήκος του ποταμού Δούναβη. Οι προετοιμασίες της ιδιότυπης αυτής τελετής ξεκινούν μια ημέρα πριν από την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Όλες οι ανύπαντρες κοπέλες του χωριού πετούν τα δαχτυλίδια τους, βρώμη και κριθάρι (τα σύμβολα της γονιμότητας) σε ένα καζάνι γεμάτο νερό από κάποια πηγή. Όλα τα δαχτυλίδια είναι δεμένα με κόκκινη κλωστή σε ένα ματσάκι με λουλούδια. Τα δαχτυλίδια μένουν στο νερό όλη τη νύχτα, κάτω από το φως του φεγγαριού και το επόμενο πρωί, οι κοπέλες χορεύουν γύρω από το καζάνι και κάποια από τις ηλικιωμένες γυναίκες του χωριού λέει στις κοπέλες τη μοίρα τους.

Ανήμερα της Πρωτοχρονιάς, οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα στη Βουλγαρία, ενώ στο πρωτοχρονιάτικο τραπέζι κυρίαρχη θέση κατέχει η "μπάνιτσα", ένα είδος πίτας με τυρί.

πηγή ΑΠΕ
__________________

"Μη βιάζεσαι να ξεπουλάς σε μικροπωλητές το θησαυρό που' χεις μαζέψει στην ψυχή σου. Όση ανάγκη και αν έχεις. "Μη δίνετε τα άγια στα σκυλιά", έλεγε ο Χριστός. "
Το χρώμα του φεγγαριού - Α.Παπαδάκη...


A mother's heart is the child's classroom.- Henry Ward Beecher

«Στην αρχή μας αγνοούν, μετά μας γελοιοποιούν, στη συνέχεια μας πολεμούν και στο τέλος νικάμε».- Μαχάτμα Γκάντι


greca is offline   Απάντηση με παράθεση
The Following User Says Thank You to greca For This Useful Post:
andrew (29-12-07)
Παλιά 30-12-07, 10:38   #9
greca
Διακεκριμμένο Μέλος




 
Το avatar του χρήστη greca
 
Εγγραφή: 20-03-2007
Περιοχή: Λ.Α. (Λεκανοπέδιο Αττικής!)
Ηλικία: 40
Μηνύματα: 2.312
Thanks: 1.439
Thanked 920 Times in 527 Posts
Γούρια για τυχερό νέο έτος

Η Πρωτοχρονιά, το πέρασμα στο νέο χρόνο, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη όχι μόνο με τα γούρια αλλά και με δεκάδες κινήσεις και τελετουργικά. Σε όλες τις εποχές οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν και χρησιμοποιούν τρόπους προκειμένου να εξευμενίσουν την τύχη και να την πάρουν με το μέρος τους.

«Είναι φυσικό η περίοδος αυτή να συνδέεται με συνήθειες που εξασφαλίζουν το καλό, αλλά και με την αποφυγή ενεργειών που μπορεί να σημαίνουν κακό για το χρόνο που έρχεται.
Η αντίληψη για το «καλόπιασμα» του νέου χρόνου οδηγεί στο κρέμασμα στην πόρτα της αγριοκρεμμύδας, που ήταν γνωστή από την αρχαιότητα για τον αποτρεπτικό του κακού χαρακτήρα της» σημειώνει η διευθύντρια του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών κ. Αικατερίνη Πολυμέρου-Καμηλάκη.
Την τύχη και μια καλή χρονιά γ’ αυτόν που θα το κερδίσει συμβολίζει και το ασημένιο ή χρυσό «φλουρί», το χρώμα του οποίου θεωρείται ότι εξαφανίζει τη γρουσουζιά.
Ο χρυσός και το ασήμι παραμένουν εδώ και χρόνια τα κυρίαρχα υλικά στα γούρια.
Μόνο που από τη χρυσή λίρα του παρελθόντος περάσαμε σε μικροαντικείμενα με σχήμα καμπάνας, ροδιού, δεκάρας, καραβιού, χριστουγεννιάτικου δέντρου, μπότας, αστεριού, πετάλου, κλειδιού, κουκουναριού.

Στα υλικά τα τελευταία χρόνια προστέθηκαν ο μπρούντζος αλλά και οι χάντρες. Τιρκουάζ, κοράλλι και μάτι της τίγρης έχουν το ξεχωριστό προσόν να θεωρούνται προστατευτικά απέναντι στην ατυχία και τη γλωσσοφαγιά.

Γούρι σημαίνει καλός οιωνός, ο όρος όμως έχει πια λάβει τη σημασία του «μαγικού» αντικειμένου που μπορεί να φέρει τύχη. Γι’ αυτό και τα γούρια τις μέρες αυτές αγοράζονται μαζικά έναντι 8-20 ευρώ και χαρίζονται για την προσέλκυση της καλής τύχης.
Πέρα από τις παραπάνω –σχεδόν κλασικές– επιλογές, φέτος στις βιτρίνες των κοσμηματοπωλείων έκαναν την εμφάνισή τους τα μάτια. Αφού κόσμησαν χιλιάδες γυναικείους λαιμούς και καρπούς, έρχονται να πουν το «καλώς όρισες» στο νέο έτος.

Αγοράκι και κοριτσάκι, αγγελάκι, περιστέρι, φύλλο ελιάς, στεφανάκι, σβούρα για τα επώνυμα είναι κάποια από τα σχέδια που φέρουν φέτος επώνυμες υπογραφές και βλέπουν τις τιμές τους να εκτινάσσονται πολύ πιο ψηλά από τα 30 ευρώ.

Και βέβαια το ταξίδι για την κατάκτηση της τύχης δεν περιορίζεται στα ελληνικά σύμβολα. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που προτιμούν τα κινέζικα φυλαχτά φενγκ σούι της Ανατολής, τους κρυστάλλους, τους ημιπολύτιμους λίθους και τις πέτρες των ζωδίων.

Γνωστά σύμβολα τύχης

Ρόδι: Σύμβολο γονιμότητας, αφθονίας και καλοτυχίας.
Κρεμμύδα (Scilla Maritima): Οι αρχαίοι Ελληνες τη θεωρούσαν σύμβολο αναγέννησης και υγείας και μεγάλο όπλο απέναντι στο μάτιασμα.
Πέταλο: Σύμβολο ευτυχίας και προφύλαξης από το κακό μάτι. Πρέπει να κρεμιέται πίσω από την πόρτα και μάλιστα με το άνοιγμα προς τα πάνω.
Τετράφυλλο τριφύλλι: Λέγεται ότι το πήρε φεύγοντας η Εύα από τον Παράδεισο. Εκτός από γούρι, θεωρείται και ερωτικό φίλτρο, ειδικά αν τα φυλλαράκια του έχουν σχήμα καρδιάς.
Μάτι: Φοριέται για προστασία από τη βασκανία.
Σκόρδο: Γνωστό φάρμακο και αφροδισιακό από την αρχαιότητα. Στη διάρκεια του Μεσαίωνα εχρησιμοποιείτο ως φυλαχτό ενάντια στα κακά δαιμόνια και τους βρικόλακες.

Ποδαρικό και βασιλόπιτα

Τα έθιμα της Πρωτοχρονιάς

Τη σημασία της βασιλόπιτας και του ποδαρικού, εθίμου που επιβιώνει ακόμη και σήμερα σε μικρότερο ή σε μεγαλύτερο βαθμό σε χωριά και πόλεις, εξηγεί η διευθύντρια του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών κ. Καμηλάκη: «Οι καλορίζικοι ή καλόμοιροι, συνήθως τα μικρά παιδιά, προσκαλούνται να μπουν πρώτοι το πρωί της αρχιχρονιάς, την 1η Ιανουαρίου, και την Πρωτοχρονιά της 1ης Σεπτεμβρίου, ώστε η οικογένεια να απαλλαγεί από κάθε ασθένεια και κακό (“δεν την πιάν’ αρρώστια”)». Το έθιμο επιβιώνει ακόμη και σήμερα, σε χωριά αλλά και σε πόλεις.

Τρόπος παρασκευής

Oσο για τη βασιλόπιττα (κουλούρα), που επίσης εξακολουθεί να παρασκευάζεται σε ολόκληρο τον ελληνικό χώρο, συνδέεται, σύμφωνα με την παράδοση, με τον Aγιο Βασίλειο, επίσκοπο Καισαρείας, τo γνωστό μας Αϊ-Βασίλη, αν και η συνταγή διαφέρει από τόπο σε τόπο.

«Αλλού (Θεσσαλία, Μακεδονία κ.ά.) είναι τυρόπιτα, αλλού γλύκισμα (πρόσφυγες Μ. Ασίας) ή γλυκό ψωμί ζυμωμένο με διάφορα μυρωδικά. Μέσα στο ψωμί αυτό τοποθετούσαν παλιότερα εκτός από το νόμισμα, που τοποθετείται μέχρι σήμερα παντού, και σύμβολα της κύριας ασχολίας των μελών της οικογένειας. Π.χ., ο αμπελουργός έβαζε μικρό κομμάτι από κλήμα, ο γεωργός σιτάρι ή άχυρο κ.λπ.

Η κοπή της βασιλόπιτας γινόταν την Πρωτοχρονιά από τον αρχηγό της οικογένειας και μερίδιο είχαν όλα τα μέλη, κατά σειρά ηλικίας, καθώς και οι ξενιτεμένοι και οι φιλοξενούμενοι, όπως και ο Αϊ-Βασίλης, ο Χριστός, το σπίτι. Σε κείνον που θα τύχει το σημάδι η τύχη δείχνει την εύνοιά της για τη χρονιά που ακολουθεί. Σημαίνει ότι η δουλειά του θα πάει καλά και θα προκόψει», προσθέτει η κ. Καμηλάκη.

Καρακώστα Νεκταρία

Ελεύθερος Τύπος

__________________

"Μη βιάζεσαι να ξεπουλάς σε μικροπωλητές το θησαυρό που' χεις μαζέψει στην ψυχή σου. Όση ανάγκη και αν έχεις. "Μη δίνετε τα άγια στα σκυλιά", έλεγε ο Χριστός. "
Το χρώμα του φεγγαριού - Α.Παπαδάκη...


A mother's heart is the child's classroom.- Henry Ward Beecher

«Στην αρχή μας αγνοούν, μετά μας γελοιοποιούν, στη συνέχεια μας πολεμούν και στο τέλος νικάμε».- Μαχάτμα Γκάντι


greca is offline   Απάντηση με παράθεση
The Following User Says Thank You to greca For This Useful Post:
andrew (30-12-07)
Παλιά 30-12-07, 14:55   #10
kyrAndreas
Διακεκριμμένο Μέλος



 
Το avatar του χρήστη kyrAndreas
 
Εγγραφή: 18-03-2005
Περιοχή: εδώ, εκεί και παραπέρα
Μηνύματα: 6.921
Thanks: 1.611
Thanked 752 Times in 463 Posts
Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο greca Εμφάνιση μηνυμάτων
...
Ποδαρικό και βασιλόπιτα

Τα έθιμα της Πρωτοχρονιάς

... «Οι καλορίζικοι ή καλόμοιροι, συνήθως τα μικρά παιδιά, προσκαλούνται να μπουν πρώτοι το πρωί της αρχιχρονιάς, την 1η Ιανουαρίου, και την Πρωτοχρονιά της 1ης Σεπτεμβρίου, ώστε η οικογένεια να απαλλαγεί από κάθε ασθένεια και κακό (“δεν την πιάν’ αρρώστια”)».
...
...για αυτό το κάνω κι εγώ ως μικρό παιδί που είμαι

Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη kyrAndreas : 30-12-07 στις 15:01.
kyrAndreas is offline   Απάντηση με παράθεση
Απάντηση στο θέμα


Συνδεδεμένοι χρήστες που διαβάζουν αυτό το θέμα: 1 (0 μέλη και 1 επισκέπτες)
 
Members who have read this thread : 25
Aegipan, bioman, chris deveros, comix, evan84, gdesillas, greca, hjstath, JeSs, Kobe, kyrAndreas, maestro, Mike, MinOtaVrS, Mrs Faye, ovelix21, Rey21, Sofia, ThanosAlonso, YPAPANTH, zac
Εργαλεία Θεμάτων
Τρόποι εμφάνισης Αξιολογήστε αυτό το θέμα
Αξιολογήστε αυτό το θέμα:

Δικαιώματα - Επιλογές
Δεν Μπορείτε να δημοσιεύσετε νέα θέματα
Δεν Μπορείτε να απαντήσετε
Δεν Μπορείτε να ανεβάσετε συνημμένα αρχεία
Δεν Μπορείτε να επεξεργαστείτε τα μηνύματα σας

vB code είναι σε λειτουργία
Τα Smilies είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας HTML είναι σε λειτουργία
Forum Jump


Inout.gr is Poolandered
Forum engine powered by : vBulletin Version 3.6.8
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι των διαχειριστών ή συντονιστών της σελίδας(εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν είναι υπεύθυνοι για αυτές.
Η αναδημοσίευση άρθρων και δημοσιεύσεων που υπάρχουν στην σελίδα είναι ελεύθερη, αρκεί να αναφέρεται ως πηγή το InOut.gr - Η ελευθερία στην πληροφόρηση στο διαδίκτυο είναι ο πρωταρχικός μας στόχος.