Leivadi
Εγγραφή Συχνές Ερωτήσεις Λίστα Μελών Ημερολόγιο Casino Αναζήτηση Σημερινά Μηνύματα Σημείωσε τα forums ως διαβασμένα
Επιστροφή   InOut > Κύρια 'Αρθρα > Απόψεις
Find All Thanked Posts
Απάντηση στο θέμα
 
Εργαλεία Θεμάτων Αξιολόγηση: Αξιολόγηση θέματος: 1 Ψήφοι, 5,00 κατά μέσο όρο. Τρόποι εμφάνισης
Παλιά 17-02-17, 16:46   #1
2012
Administrator




 
Το avatar του χρήστη 2012
 
Εγγραφή: 28-01-2008
Μηνύματα: 14.642
Thanks: 2.153
Thanked 9.524 Times in 4.495 Posts
Οι Έλληνες Golden Boys στην παράσταση ο "μπακαλόγατος". Στον ρόλο του CEO o "Ζήκος".

Οι Έλληνες Golden Boys είναι το ίδιο ακριβώς καραγκιόζηδες με τους ξένους συναδέρφους τους, αλλά έχουν δύο ιδιομορφίες, που τους διαφοροποιούν μεταξύ τους.

Διαφοροποίηση τρομερά σημαντική, εφόσον κάποιους από αυτούς τους τοποθετεί στο επίπεδο του απλού κερδοσκόπου κλέφτη και κάποιους άλλους στο επίπεδο του εθνικού προδότη.


Σε γενικές γραμμές το κοινό στοιχείο τους είναι αυτό που χαρακτηρίζει γενικά το σινάφι τους και είναι το ότι αποτελούν τον ορισμό του "τζάμπα μάγκα" της Νέας Τάξης. Ένα αγορασμένο πτυχιάκι κάποιου Χάρβαρντ και από εκεί και πέρα ένας στημένος "διορισμός" σε κάποια υψηλή θέση, είτε του ιδιωτικού είτε του δημοσίου τομέα. Γιατί τους λέμε "τζάμπα μάγκες"; Για να μην τους πούμε τίποτε άλλο πολύ χειρότερο, που αρχίζει από "Μ" και τελειώνει σε "αλάκες".

Η μόνη ιδιομορφία στην ελληνική υποκοινωνία των Golden Boys —σε σχέση με τον διεθνή περίγυρο— είναι η "φτώχεια" της. Μια "φτώχεια" φυσιολογική, εφόσον η μίζερη ελληνική οικονομική πραγματικότητα δεν έχει το "βάθος" για να επιδείξει μια μεγάλη "γκάμα" Golden στελεχών. Η ελληνική οικονομία είναι μικρή και ταυτόχρονα μη παραγωγική. Ως εκ τούτου δεν χρειάστηκε ποτέ να πληρώσει με "χρυσάφι" έναν μηχανολόγο, όπως πλήρωσε η γερμανική οικονομία. Δεν χρειάστηκε ποτέ να πληρώσει με "χρυσάφι" έναν σχεδιαστή, όπως πλήρωσε η ιταλική οικονομία. Δεν χρειάστηκε ποτέ να πληρώσει με "χρυσάφι" έναν βιολόγο, όπως πλήρωσε η αμερικανική οικονομία. Δεν πλήρωσε, γιατί δεν έχει τους παραγωγικούς μηχανισμούς, οι οποίοι πληρώνουν όσο-όσο την τεχνογνωσία αιχμής.

Οι μεγάλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα είναι εμπορικές. Κοινώς "μπακάλικα". Ως εκ τούτου οι μόνοι Golden boys που υπάρχουν κινούνται στο επίπεδο του "μπακαλόγατου". Στο επίπεδο του περίφημου "Ζήκου". CEO της "Α.Β. Βασιλόπουλος" …είναι να ντρέπεσαι και να το λες. Σαν να λες …"αρχιδρομέας" σε μικτή ομάδα γηροκομείου. Τέτοιοι είναι οι Golden Boys στην Ελλάδα. Κάποιες κουτσοσπουδές οικονομικών —έτσι, για να υπάρχουν τα τυπικά προσόντα— και γνώση που σπάνια ξεπερνά αυτήν του απλού λογιστάκου. Ό,τι ανώτερο χρειάζεται η επιχείρηση, την οποία διαχειρίζονται, απλά το δανείζονται από τα "αφεντικά" τους. Οι πολυεθνικές, δηλαδή, είναι αυτές που κερδίζουν και χάνουν τις μάχες της αγοράς και οι τοπικοί "πετυχημένοι" απλά διαχειρίζονται τα αποτελέσματα. Η Nike ή η Coca-Cola μάχονται για την παγκόσμια επικράτηση και οι τοπικοί "μάνατζερ" απλά εισπράττουν τα αποτελέσματα. Όσο πιο πολλές είναι οι νίκες των αφεντικών, τόσο μεγαλύτερα πούρα αγοράζουν.

Πέραν τούτου ουδέν. Από τον δρόμο να πάρεις κάποιον και να τον κάνεις διευθυντή της Coca-Cola, θα είναι "επιτυχημένος", γιατί απλούστατα δεν μπορεί να αποτύχει.


Η πορεία όλων αυτών είναι περίπου κοινή. Με τις γνωριμίες των χρόνων των σπουδών κατόρθωσαν και στην κυριολεξία "διορίστηκαν" στις θέσεις τους. Όταν ο Αμερικανός, ο οποίος διευθύνει μια πολυεθνική, διαλέγει τον διευθυντή που θα τοποθετήσει στο ελληνικό παράρτημά της, τον συμμαθητή του από το Χάρβαρντ θα προτιμήσει. Όταν γνωρίζει ότι, ακόμα και στην τύχη να διαλέξει διευθυντή, δεν θα έχει πρόβλημα, γιατί να μην επιλέξει τον πρώην συγκάτοικό του; Θα έχει και έναν φίλο να τον φιλοξενήσει στην Ελλάδα, για να κάνει διακοπές. Τόσο απλά.

Πώς όμως όλοι αυτοί οι πετυχημένοι της "κονσέρβας" κατόρθωσαν και πήραν τους τεράστιους μισθούς μέσα από μια τόσο μικρή και φτωχή αγορά; Με τον τρόπο που τα καταφέρνουν οι όμοιοί τους σε όλο τον κόσμο. Με τη βοήθεια των ομοεθνών "συμμαθητών" τους. Απλά πράγματα. Όλοι αυτοί ανήκουν στην ίδια συμμορία. Αυτό, που τους έλειπε ως "επιφάνεια" στην μικρή ελληνική αγορά, το πήραν σε "ύψος". Αυτό, που δεν μπορούσε να τους δώσει η αγορά με το μέγεθός της, τους το έδωσε η αισχροκέρδεια. Η μοναδική στον κόσμο αισχροκέρδεια, που μαστίζει την ελληνική αγορά, είναι δημιούργημα της διαπλοκής των αστών. Τα κολεγιόπαιδα συνεννοήθηκαν μεταξύ τους και λεηλάτησαν τον ελληνικό λαό. Οι συμμαθητές αρχικά στο Κολέγιο Αθηνών και στη συνέχεια στο Χάρβαρντ είναι οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι για τη σημερινή αισχροκέρδεια, που καθιστά την Ελλάδα την πιο ακριβή χώρα με τους πιο φτωχούς πολίτες. Οι Έλληνες πληρώνουν τα πιο ακριβά προϊόντα, γιατί δεν αντιμετώπισαν εγκαίρως τη συμμορία του Παλαιού Ψυχικού.

Ο πολιτικός, που "ελέγχει" την αγορά, είναι συμμαθητής με τον CEO του σούπερ μάρκετ ή της εταιρείας κινητής τηλεφωνίας, που έχουν συνθέσει καρτέλ. Ο μεγαλογαλατάς, που αισχροκερδεί, είναι συμμαθητής τόσο με τον "κουμπάρο" που τον ελέγχει όσο και με τον υπουργό, ο οποίος προΐσταται του ελεγκτικού μηχανισμού. Ο ένας βοηθάει τον άλλο, για να μονιμοποιούνται στις θέσεις τους και ν' αυξάνουν τους μισθούς τους. Ο πολιτικός κάνει "πλάτες", για να στηθούν τα καρτέλ των συμμαθητών και αυτοί ανταποδίδουν με γενναίες χορηγίες κατά την προεκλογική περίοδο. Ο "πετυχημένος" μάνατζερ γνωρίζει ότι, κάθε φορά που θέλει να παρουσιάσει κέρδη —και άρα αποτελέσματα—, μπορεί να αισχροκερδεί. Κάθε φορά που του λείπουν χρήματα, τα αναζητά μέσω των αυξήσεων, γιατί γνωρίζει ότι δεν θα τιμωρηθεί. Από ποιον θα τιμωρηθεί; Από αυτόν που έπαιζαν σφαλιάρες στο Κολέγιο; Από αυτόν που αυνανίζονταν μαζί στο υπόστεγο του ΚΛΜ του Χάρβαρντ;

Το χειρότερο με αυτούς τους ευνούχους της "επιτυχίας" δεν είναι ότι ζούνε σαν πετυχημένοι, ενώ είναι ανθρωπάκια της πλάκας, αλλά ότι το πιστεύουν κιόλας. Είναι προφανές ότι μέσα στο θολωμένο από την κόκα μυαλουδάκι τους υπάρχει σύγχυση. Απόλυτη σύγχυση. Μπερδεύουν την έννοια του διαχειριστή με αυτήν του ιδιοκτήτη. Νομίζουν ότι, επειδή διοικούν μεγάλες επιχειρήσεις με μεγάλα έσοδα, δικαιούνται συμμετοχή στα κέρδη τους. Αυτό είναι λάθος. Ο ιδιοκτήτης εισπράττει κέρδη, ενώ ο διαχειριστής εισπράττει απλό μισθό. Ο ιδιοκτήτης εισπράττει κέρδη, γιατί έχει τη δυνατότητα να φορτωθεί και ζημιές.

Αν ο ιδιοκτήτης έχει γαϊδούρι για μεταφορά, θα πληρωθεί τα ανάλογα κέρδη. Αν έχει πλοίο, θα πολλαπλασιάσει τα κέρδη του, γιατί αυτό του επιτρέπει τη ιδιοκτησία του. Ο διαχειριστής δεν μπαίνει σ' αυτήν τη διαδικασία. Αν του παραδοθεί γαϊδούρι, τέτοιο θα οδηγεί με έναν μισθό. Αν του παραδοθεί πλοίο, θα κάνει το ίδιο και πάλι για τον ίδιο μισθό. Μόνον αν είναι "θαυματοποιός" μπορεί να διεκδικήσει κέρδη συνεταίρου. Μόνον αν μπορεί να κουβαλάει με ένα γαϊδούρι το φορτίο ενός πλοίου δικαιούται μερίδιο κέρδους. Σε όλες τις άλλες τις άλλες περιπτώσεις δεν δικαιούται μερίδιο από τα κέρδη. Γιατί; Γιατί δεν τον συμφέρει. Γιατί, όπως είπαμε, είναι κοινός εργαζόμενος και ως εκ τούτου δεν μπορεί να φορτωθεί ζημιές.

Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για "θολούρα" των Golden βλακών. Ένα φαινόμενο παγκόσμιο και όχι μόνον ελληνικό. Παντού συμβαίνει αυτό από τα κουτορνίθια. Την αλήθεια των όσων λέμε την αποκαλύπτει η σημερινή οικονομική κρίση. Μέχρι τώρα η οικονομική "άνθιση" σκέπαζε τα δεδομένα και δεν γίνονταν τα πάντα αντιληπτά στη σωστή τους βάση. Τώρα που η κρίση μαίνεται, φαίνεται ποιος δικαιούται να παίρνει το οτιδήποτε. Αυτό το βλέπουμε στην περίπτωση της AIG. Για όσο διάστημα πήγαινε καλά η εταιρεία, οι Golden βλάκες νόμιζαν ότι ήταν "θεοί". Νόμιζαν ότι είχαν μετατρέψει το "γαϊδούρι", που κουβαλούσε ένα "μπιτόνι", σε "τάνκερ".

Έβλεπαν τα κέρδη, έπαιρναν ένα κομπιουτεράκι και υπολόγιζαν το μερίδιό τους. Τώρα που η εταιρεία παρουσιάζει ζημιά, γιατί δεν ξαναπαίρνουν το κομπιουτεράκι στα χέρια τους; Συμμέτοχοι μόνον στα κέρδη; Στη ζημιά μόνον οι ιδιοκτήτες; Πώς είναι δυνατόν οι ιδιοκτήτες τής εν λόγω εταιρείας σήμερα να καταστρέφονται και οι διαχειριστές να εξακολουθούν να παίρνουν μπόνους; Ναρκωτικά να έπαιρναν, καλύτερη διαύγεια θα είχαν. Τώρα δεν πρέπει να τους στείλει η ιδιοκτησία τον λογαριασμό για το μερίδιο τους από τη ζημιά;

Ένα άλλο πράγμα, που δεν κατανοούν, είναι το πώς προκύπτει ο μισθός μέσα από τη δυναμική της ελεύθερης αγοράς και μάλιστα ο ενισχυμένος μισθός. Δεν κατανοούν ότι το ύψος του μισθού ενός στελέχους δεν έχει τόσο σχέση με την αξία της εξειδίκευσής του ή την ανάγκη του ιδιοκτήτη, όσο με την προσφορά του περίγυρου. Τι σημαίνει αυτό; Ότι τον μισθό σου στην πραγματικότητα δεν τον υπολογίζεις με βάση την αξία σου ή τα κέρδη που προσφέρεις σε μια επιχείρηση εξαιτίας της δουλειάς σου. Τον μισθό σου τον υπολογίζεις με βάση τους μισθούς που προσφέρει ο ανταγωνιστικός περίγυρος για να σε αποκτήσει. Με βάση τα χρήματα που θα κληθεί να πληρώσει το αφεντικό σου, για να σε κρατήσει στη δούλεψή του. Αν δηλαδή δεν υπάρχει αντιπροσφορά, που να οδηγεί σε πλειοδοτικό διαγωνισμό, δεν υπάρχει αύξηση μισθού. Ο καλύτερος γιατρός του κόσμου να είσαι, κανέναν δεν μπορείς να "εκβιάσεις" για αύξηση, όταν ο εργοδότης σου είναι ταυτόχρονα και ο ιδιοκτήτης του μοναδικού νοσοκομείου της χώρας.

Απλά πράγματα. Σε φυσιολογικές συνθήκες κανένας μισθός δεν μπορεί να ξεφύγει από τα "μέτρα" της τοπικής οικονομίας. Δεν είναι δυνατόν να ξεφύγει, όταν αναζητείται απλά εκπαιδευμένος επιστήμονας και όχι κάποιο μυστηριώδες "φαινόμενο". Δεν είναι δυνατόν να ξεφύγει σε μια κοινωνία, η οποία "παράγει" επιστημονικό δυναμικό σε βαθμό που να ισχύει το "ουδείς αναντικατάστατος". Αν ο περίγυρος προσφέρει 600 ευρώ στους εργαζό*μενους, ο "μοναδικός" μπορεί να παραμείνει στη θέση του με 601 ευρώ. Γιατί; Γιατί τον συμφέρει. Γιατί δεν μπορεί να εκβιάσει κάποιον με στέρηση των υπηρεσιών του. Αυτή η απλή λογική της αγοράς δεν υπάρχει στα μυαλά των Golden boys. Αυτοί υπολογίζουν τους μισθούς τους με βάση τα μεγέθη και άρα τα κέρδη των εταιρειών στις οποίες εργάζονται και με βάση την "αξία" των πτυχίων τους.

Το πόσο λάθος είναι αυτό, μπορεί να το αντιληφθεί κάποιος, αν σκεφτεί το εξής απλό. Στη σημερινή Ελλάδα, αν πετάξεις μια πέτρα, πιο εύκολα θα πετύχεις οικονομολόγο, παρά εργάτη. Αν, για παράδειγμα, ο σημερινός "χρυσός" μάνατζερ του ΟΤΕ χάσει τη "χρυσή" θέση του, πού θα πάει να εργαστεί; Χωρίς τις "πλάτες" των Κολεγίων και των Λεσχών πού θα πάει να δουλέψει; Γνώσεις παραπάνω από τον οικονομολόγο που κάνει ντελίβερι πίτσες δεν έχει. Ποιος θα του δώσει σήμερα πάνω από 600 ευρώ τον μήνα, όταν με αυτά τα χρήματα μπορεί να βρει κάποιον πιο νέο και πιο "ορεξάτο" για δουλειά; Εκείνος ο κακομοίρης ο άλλοτε χρυσοπληρωμένος μάνατζερ της Cosmote πού βρίσκεται σήμερα; Ακόμα ψάχνει δουλειά; Μόλις απολύθηκε ξέχασε τα σκάφη, τα κάμπριο και τα πούρα; Ξέχασε ότι είναι "θεός", όπως νόμιζε όταν ζούσε ως τέτοιος κρατική δαπάνη; Γιατί δεν φτιάχνει μια δική του εταιρεία, να "σαρώσει" την αγορά των κοινών θνητών; Μόνον με τα ανεύθυνα χρήματα του διαχειριστή γνώριζε τον "Όλυμπο";

Είναι προφανές ότι οι αμερικανοσπουδαγμένοι μάνατζέρ μας κάπου δεν μας τα λένε "καλά". Μάλλον δεν τα έμαθαν καλά τα "γράμματα" εκεί όπου πήγαν. Μάλλον μόνον τον ομαδικό αυνανισμό θυμούνται από το Χάρβαρντ. Η συμμορία των αυνανιστών. Έτσι λειτουργούσαν πάντα και αυτό κάνουν και σήμερα. Ομαδικά αμύνονται στις επιθέσεις που δέχονται. Υπολόγισαν με "λάθος" τρόπο τους μισθούς τους και με έναν επίσης "λάθος" τρόπο προσπαθούν σήμερα να τον υπερασπιστούν. Ο "Ζήκος", που έγινε CEO, πρέπει να εξηγήσει τα ανεξήγητα και έχει πρόβλημα. Πρέπει να εξηγήσει πώς σε μια οικονομία περιορισμένων μεγεθών —και άρα δυνατοτήτων— αυτοί καταφέρνουν και εισπράττουν μισθούς πολύ μεγαλύτερους από αυτούς που εισπράττει ο Πρόεδρος των ΗΠΑ.

Επειδή κάποιοι είναι βλάκες, νομίζουν ότι όλοι είναι όμοιοί τους. Νομίζουν, για παράδειγμα, ότι ο ιδιωτικός τομέας είναι παντελώς αφηρημένος και ότι δεν έχει "μέτρα". Νομίζουν, για παράδειγμα, ότι μπορούν να ζητούν ό,τι θέλουν. Υπάρχει όμως "μέτρο" στον ιδιωτικό τομέα; Υποτίθεται ότι είναι η πρώτη φορά στην παγκόσμια οικονομική ιστορία όπου η τύχη ολόκληρων επιχειρήσεων βρίσκεται στα χέρια διαχειριστών. Υπάρχει "μέτρο", αρκεί να γνωρίζει κάποιος πού να το αναζητήσει. Το γεγονός ότι ολόκληρο το "είναι" του ιδιοκτήτη βρίσκεται στα χέρια ενός διαχειριστή, μπορεί να είναι πρωτόγνωρο φαινόμενο στη στεριά, αλλά δεν είναι στη θάλασσα. Στη θάλασσα αυτή είναι μια σχεδόν μόνιμη κατάσταση εδώ και αιώνες. Οι καπετάνιοι έχουν εξουσία ζωής και θανάτου πάνω σ' αυτό το οποίο διαχειρίζονται και το οποίο δεν τους ανήκει. Οι καπετάνιοι, που ανταγωνίζονται μεταξύ τους σε ένα ανοικτό διεθνές περιβάλλον και ταυτόχρονα περιορίζονται από τις εθνικές δυνατότητες των αφεντικών τους.

Αυτοί οι καπετάνιοι έχουν εξουσία πραγματική, η οποία μπορεί να μετουσιωθεί ανά πάσα στιγμή σε απειλή καταστροφής. Με μια τους "λανθασμένη" απόφαση μπορούν μέσα σε λίγα λεπτά να βυθίσουν ολόκληρη την περιουσία ενός πλοιοκτήτη στον πάτο της θάλασσας. Διαθέτουν εξουσία πιο ισχυρή και άμεση από τον οποιονδήποτε "καπετάνιο" της ξηράς. Τι θα κάνει λόγου χάρη ο "καπετάνιος" ενός σούπερ μάρκετ, προκειμένου να απειλήσει το αφεντικό του; Θα τον απειλήσει με άμεσο "βούλιαγμα" της επιχείρησης; Πριν προλάβει να το υπονοήσει, θα απολυθεί. Τι θα κάνει προκειμένου να το απειλήσει με "δολιοφθορά"; Θα απειλήσει ότι θ' αφήσει ανοιχτές τις κονσέρβες να χαλάσουν; Θα στραβώνει τα μακαρόνια μέχρι να ενδώσει το αφεντικό του στις πιέσεις του για αύξηση;

Όταν λοιπόν αυτός ο οποίος έχει την πιο απόλυτη και άρα απειλητική εξουσία απέναντι στο ίδιο το αφεντικό του είναι ένας καπετάνιος, ευνόητο είναι ότι ο μισθός του είναι ένα "μέτρο". Ένα αξεπέραστο για τους υπόλοιπους μέτρο. Το απόλυτο αυτό "μέτρο" για την ελληνική οικονομία σε συνθήκες παγκόσμιου ανταγωνισμού είναι οι 8000 ευρώ μηνιαίως. Αυτός είναι ο μισθός ενός Έλληνα καπετάνιου ελληνικού ποντοπόρου πλοίου. Ένα "μέτρο" σε φυσιολογικές συνθήκες απλησίαστο για τους "καπετάνιους" της ξηράς, εφόσον ο καπετάνιος, για να το εισπράξει, εγκαταλείπει σχεδόν τα εγκόσμια. Τον χάνει το σπίτι του για μήνες ολόκληρους και δεν εργάζεται δίπλα σ' αυτό. Εξουσιάζει δύστροπους ναύτες σε συνθήκες απόλυτης έντασης και δεν παίζει με τις γραμματείς του, όπως οι "καπετάνιοι" της ξηράς. Κοιμάται σε μια τρύπα με το περίστροφο αγκαλιά και όχι στις σουίτες των ξενοδοχείων με τις μικρές των φωτοτυπικών.

Αυτός είναι το "μέτρο" της ελληνικής οικονομίας. Εφόσον μια αιώνια δυναμική έχει καθορίσει αυτό το "μέτρο" μέσα από σκληρές και ανελέητες μάχες πανίσχυρων παραγόντων, οι οποίοι προσπαθούν να επιβιώσουν σε ένα διεθνές περιβάλλον, ευνόητο είναι ότι αυτό το "μέτρο" είναι ασφαλές. Αυτός ο μισθός των ανθρώπων, οι οποίοι έχουν τεράστια "διαπραγματευτικά" ατού απέναντι στα αφεντικά τους, θα έπρεπε να είναι το "ταβάνι" της κάθε οικονομίας. Κανένας CEO καμίας ελληνικής επιχείρησης δεν θα έπρεπε φυσιολογικά να παίρνει μισθό μεγαλύτερο από αυτόν που εισπράττει ένας Έλληνας καπετάνιος ελληνικής ιδιοκτησίας ποντοπόρου πλοίου. Και όμως αυτός ο διάσημος σε όλον τον κόσμο καπετάνιος παίρνει λιγότερα από τον "Ζήκο" του Κολεγίου Αθηνών. Τον κοινό συμμαθητή του Γιωργάκη και του Κυριάκου. Για να ξέρουμε δηλαδή τι λέμε και προπάντων για να καταλαβαίνουμε τι ακούμε. Έγινε ο κασιδιάρης "Ζήκος" CEO και έφτυσε τον κόσμο όλο.

Ενώ όλα αυτά τα αστεία συμβαίνουν στην κοινή αγορά εργασίας στην Ελλάδα, συμβαίνουν και άλλα ακόμα χειρότερα σ' ό,τι αφορά τη διαχείριση των κρατικών επιχειρήσεων. Εκεί συμβαίνουν πράγματα πολύ πιο ύποπτα. Ύποπτα σε βαθμό που να τα θεωρούμε εθνικά επικίνδυνα και τους εμπλεκόμενους σ' αυτά προδότες. Γι' αυτόν τον λόγο μιλήσαμε στην αρχή για διαφοροποίηση που υπάρχει μεταξύ των Ελλήνων Golden Boys. Αυτοί του ιδιωτικού τομέα είναι κοινοί κλέφτες, ενώ αυτοί οι οποίοι διαχειρίζονται το δημόσιο κεφάλαιο ξεφεύγουν από τα πλαίσια της κοινής κλοπής, χωρίς να την αποφεύγουν κιόλας.

Οι σημερινοί διαχειριστές του δημοσίου κεφαλαίου δεν φτάνει που κλέβουν το σύμπαν με τον ίδιο άδικο τρόπο που περιγράψαμε πιο πάνω ότι κάνουν οι συνάδερφοί τους, αλλά ταυτόχρονα πραγματοποιούν εγκλήματα προς όλες τις κατευθύνσεις. Εγκλήματα, που στρέφουν αυτές τις θηριώδεις επιχειρήσεις εναντίον των καταναλωτών και άρα εναντίον των Ελλήνων ιδιοκτητών τους και εγκλήματα που λειτουργούν εις βάρος των ίδιων των επιχειρήσεων, προφανώς για να τις οδηγήσουν στην "καχεξία" και στη συνέχεια στο ξεπούλημα. Εταιρείες θηριωδών διαστάσεων, που, ενώ λειτουργούν σχεδόν υπό καθεστώς μονοπωλίων, κατορθώνουν —γιατί περί κατορθώματος πρόκειται— να είναι ταυτόχρονα καί ζημιογόνες καί κερδοσκοπικές. Το θαύμα των θαυμάτων. Εταιρείες όπως η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, τα ΕΛΠΕ ή η Εθνική Τράπεζα λεηλατούν τους Έλληνες και ταυτόχρονα βρίσκονται διαρκώς σε μια προβληματικότητα, που αναζητά τη στήριξή τους.

Θα ξεκινήσουμε από τη ΔΕΗ και τον πρόεδρό της. Ο Αθανασόπουλος είναι μια περίεργη υπόθεση, που σε κάνει ν' αναρωτιέσαι. Αυτός ο άνθρωπος πουλούσε αυτοκίνητα της ΤΟΥΟΤΑ στην Ευρώπη ή πουλούσε καρπούζια με αυτοκίνητα της ΤΟΥΟΤΑ στην Ευρώπη; Ήρθε στην Ελλάδα σαν πετυχημένος μάνατζερ και από τότε που ανέλαβε την εταιρεία μόνον η χωρίστρα του διατηρείται στο ύψος των περιστάσεων. Δεν είναι δυνατόν να διαχειρίζεται μια τερατώδη εταιρεία —η οποία εξακολουθεί να λειτουργεί υπό συνθήκες μονοπωλίου ελλείψει ανταγωνισμού— και να το κάνει χειρότερα από την εποχή της παπανδρεϊκής ασυδοσίας. Δεν είναι δυνατόν με το πιο ακριβό ρεύμα όλων των εποχών η ΔΕΗ να παρουσιάζει ζημιές εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, τη στιγμή που ήταν κερδοφόρα ακόμα και στην εποχή των αργόμισθων "σοσιαληστών".

Ο άνθρωπος αυτός, δηλαδή, είτε είναι πολύ βλάκας είτε κάτι άλλο. Επειδή βλάκες δεν υπάρχουν, είναι δεδομένο ότι είναι κάτι άλλο. Είναι προφανές ότι στη ΔΕΗ τοποθετήθηκε για να κάνει κάποια συγκεκριμένη "δουλειά". Έχει "διοριστεί" και έχει ακριβοπληρωθεί από κάποιους παράγοντες, οι οποίοι θέλουν να βάλουν στο "χέρι" αυτήν την μυθώδους αξίας επιχείρηση. Αυτή είναι η "δουλειά" για την οποία ακριβοπληρώνεται ο Αθανασόπουλος. Την διαλύει, για να μπορεί να ξεπουληθεί εύκολα και προπάντων τζάμπα. Με χρήματα της ΔΕΗ και άρα του Ελληνικού λαού ο Αθανασόπουλος "χτίζει" τον μελλοντικό ανταγωνισμό της επιχείρησης και άρα τους μελλοντικούς κλέφτες της περιουσίας του.

Από τους διάφορους "συμπαραγωγούς" Μυτιληναίους και Βαρδινογιάννηδες μέχρι τους κακομοίρηδες, που στήνουν φωτοβολταϊκά τόξα στα χωράφια —απλά για να φαίνονται "πολλοί" οι "παραγωγοί"— οι πάντες επιβιώνουν με χρήματα της ΔΕΗ. Οι πάντες επιδοτούνται από τη ΔΕΗ για να την ανταγωνιστούν κάποτε στο μέλλον. Ο μέγας μάνατζερ, που, όταν ήταν εργαζόμενος στην ΤΟΥΟΤΑ δεν τον είδαμε να επιδοτεί τη Ρενώ ή την Φόλκσβάγκεν. Στη ΔΕΗ μεταμορφώθηκε σε "φιλάνθρωπο". Αυτή είναι η "επιτυχία" του, που δικαιολογεί τα μπόνους του σε εποχές τρομερά ζημιογόνες για την επιχείρηση και τρομερά οδυνηρές για τον Έλληνα καταναλωτή και ιδιοκτήτη της επιχείρησης. "¶ξιος" του μισθού του, που φτάνει στις 300,000 ευρώ τον χρόνο(χωρίς να περιλαμβάνονται επιπλέον αποδοχές αποζημιώσεις, συμμετοχές σε ΔΣ, bonus, κ.α.).

Ανάλογα "περίεργη" υπόθεση είναι κι αυτήν του Χριστοδουλάκη. Του άλλοτε "σοφού" της οικονομίας του Μητσοτάκη. "Σοφός" και στην "οικονομία του Μητσοτάκη" είναι σχήμα οξύμωρο, αλλά δυστυχώς για εμάς αυτό είναι που τον χαρακτηρίζει. Του δόθηκε η διαχείριση της μεγαλύτερης βιομηχανίας της χώρας —στον σίγουρο και μόνιμα "χρυσοφόρο" τομέα του πετρελαίου— και αυτός όχι μόνον έχασε τη "μάχη" του ανταγωνισμού, αλλά παρέδωσε την ίδια την επιχείρηση στον ανταγωνιστή Λάτση. Με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς να ξοδέψει ο Λάτσης ούτε ένα ευρώ, απέκτησε τον έλεγχο και μεγάλο μέρος της ιδιοκτησίας μιας επιχείρησης, την οποία, όποιος ιδιώτης την κατέχει, θα μπορούσε μόνον εξαιτίας της να συγκαταλέγεται στους καταλόγους των δισεκατομμυριούχων του Forbes. "¶ξιος" του μισθού του, που φτάνει στις 200,000 ευρώ τον χρόνο (χωρίς να περιλαμβάνονται επιπλέον αποδοχές αποζημιώσεις, συμμετοχές σε ΔΣ, bonus, κ.α.).

Ανάλογα "περίεργη" υπόθεση είναι κι αυτήν του Αράπογλου. Αυτός κι αν εξυπηρετεί την αστική συνομοταξία. Αυτός δεν διορίστηκε ούτε καν με τα τυπικά κριτήρια της υποτιθέμενης ελεύθερης οικονομίας. Δεν υπήρξε καν ένας "πετυχημένος" μάνατζερ ή ένας "οραματιστής" πολιτικός, όπως οι προηγούμενοι. Αυτός είναι διορισμένος απευθείας από την πολιτική εξουσία. Στην κυριολεξία ένας υπάλληλος διορισμένος με τον ίδιο τρόπο που διορίζεται ένας κοινός περιφερειάρχης ή ένας κοινός διοικητής νοσοκομείου. Ένας κοινός υπάλληλος, που, όπως αποδείχθηκε στην πορεία, είχε πανάκριβα γούστα και ακόρεστη όρεξη για πλουτισμό.

Αυτός ο άνθρωπος χρησιμοποίησε τη δύναμη της κρατικής τράπεζας εις βάρος των Ελλήνων πολιτών. Συμμετείχε σε όλα τα κερδοσκοπικά παιχνίδια των τραπεζών, συμπεριλαμβανομένου και του εγκλήματος του χρηματιστηρίου. Για ό,τι υποφέρει ο Έλληνας, εξαιτίας της ασύδοτης λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος, συνυπεύθυνος και πρωταγωνιστής είναι και ο κύριος Τάκης. "¶ξιος" του μισθού του, που φτάνει στο απίθανο επίπεδο των 607.835 ευρώ τον χρόνο ή 50.562 ευρώ μηνιαίως ή 2350 ευρώ την ημέρα ή 293 ευρώ την ώρα ήτοι 100.000 δραχμές την ΩΡΑ. Σε αυτά ΔΕΝ συμπεριλαμβάνονται Bonus, πρόσθετες αμοιβές, καθώς και η προνομιακή απόκτηση μετοχών της Εθνικής αξίας εκατομμυρίων ευρώ.

Ανάλογα "περίεργη" υπόθεση είναι και αυτή του Βουρλούμη. Του εκλεκτού μέλους της λέσχης Μπίλντεμπεργκ. Του έχει δοθεί η διαχείριση μια επιχείρησης, η οποία ελέγχει τον στρατηγικό τομέα των τηλεπικοινωνιών και άρα του τομέα που επηρεάζει μέχρι και την εθνική μας ασφάλεια και δεν πληρεί ούτε τα τυπικά προσόντα γι' αυτήν τη θέση. Εμφανίζεται "μπλεγμένος" σε υποθέσεις υποκλοπών, σε υποθέσεις περίεργων σχέσεων με προμηθευτές της εταιρείας, σε υποθέσεις περίεργων εσωτερικών αγοραπωλησιών μεταξύ θυγατρικών της επιχείρησης και όχι μόνο. Ενώ έχει καταδικαστικές αποφάσεις στην "πλάτη" του, παραμένει ακλόνητος.

Κανένας δεν μπορεί να τον "κουνήσει" από τη θέση του. Ούτε στην πιο απίθανη Μποτσουάνα δεν θα αφηνόταν ένας τέτοιος άνθρωπος στη θέση του. Αυτό μόνον μία εξήγηση μπορεί να έχει. Είναι προφανές ότι εργάζεται για τη Λέσχη των αφεντικών του και η Λέσχη προστατεύει τα μέλη της. "¶ξιος" του μισθού του, ο οποίος ανέρχεται στα 400.000 ευρώ τον χρόνο. "¶ξιος" και γενναιόδωρος εργοδότης του εαυτού του, εφόσον, βλέποντας τη γενικότερη οικονομική κρίση να απειλεί την ευμάρειά του αποφάσισε να κάνει αύξηση στον μισθό του της τάξης του 70%.

Τελευταίο αφήσαμε τον επίσης "περίεργο" πρόεδρο του ΟΠΑΠ. Τον εκ του πουθενά ορμώμενο Χατζηεμμανουήλ. Ένα γνήσιο δημιούργημα του LSE. Ένα κοινό ανθρωπάκι από αυτά τα οποία δημιουργούν οι Αγγλοσάξονες με τον τόνο. Και αυτός χρησιμοποίησε τη "δύναμη" του κρατικού κεφαλαίου εις βάρος του κόσμου. Του ΟΠΑΠ, ο οποίος στήθηκε με μια πολύ συγκεκριμένη λογική.

Ιδρύθηκε πάνω στη λογική ότι το αναπόφευκτο κακό του τζόγου τουλάχιστον να αποδίδει ένα κοινωνικό κέρδος. Αποφασίστηκε ότι αυτή η ηθικά "παράνομη" κρατική επιχείρηση θα χρηματοδοτούσε την αθλητική μας ανάπτυξη και αυτός τη μετέτρεψε σε ένα κοινό κερδοσκοπικό μαγαζάκι.

Κάποτε τους προέδρους του ΟΠΑΠ τους απέλυαν, αν "παρέσερναν" τον κόσμο στα "μαγαζιά" τους και σήμερα αυτός αυξάνει τα μπόνους του, υψώνοντας διαρκώς τον πήχη των κερδών. Πλουτίζει, γεμίζοντας τις γειτονιές με στοιχηματζήδικα, που εμπορεύονται τη φτώχεια, την απελπισία και τη δυστυχία του λαού. Πλουτίζει και προστατεύει τα μερίδια των Αγγλοσαξόνων μεγαλομετόχων του ΟΠΑΠ, που τον διόρισαν. Από το βρετανικό LSE κατΆ ευθείαν στη δούλεψή τους εις βάρος των Ελλήνων. "¶ξιος" και αυτός του μισθού του, που ανέρχεται στις 500.000 ετησίως δηλαδή, 41.666 ευρώ μηνιαίως, 1923 ευρώ ημερησίως και 240 ευρώ την ώρα δηλαδή 82.000 δρχ την ΩΡΑ.

Καταλαβαίνει ο αναγνώστης τι ακριβώς λέμε; Το να πάρεις από όλους αυτούς πίσω τα κλεμμένα είναι το λιγότερο που μπορείς να τους κάνεις. Αν αυτά τα οποία υποψιαζόμαστε είναι αληθινά, οι άνθρωποι αυτοί δικαιούνται να έχουν ως τελευταία εικόνα του μάταιου τούτου κόσμου την Πλατεία Συντάγματος από "ψηλά". Αυτό που λέμε, το εννοούμε. Αν πρόδωσαν τον ελληνικό λαό, για να εξυπηρετήσουν ξένα συμφέροντα, δεν πρέπει ποτέ να τους ξεχάσουν οι Έλληνες. Εμείς τουλάχιστον δεν θα τους ξεχάσουμε ποτέ.

Ο κόσμος να χαλάσει, εμείς αυτούς θ' αναζητούμε. Ακόμα κι αν χρειαστεί να τους "θυμηθούμε", όταν θα περιφέρονται με τις πυτζάμες από τα γηροκομεία. Όπως εξακολουθούμε να θυμόμαστε τον Γκαργκάνα, που αυτήν τη στιγμή βρίσκεται με τις πυτζάμες στο πολυτελές σπίτι, το οποίο απέκτησε με δημόσια χρήματα. Του Γκαργκάνα, που, ως Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, ήταν αυτός ο οποίος επέτρεψε να συμβούν όλα τα οικονομικά εγκλήματα των τραπεζών εις βάρος του εργαζόμενου λαού και της πατρίδας μας. Του χρυσοπληρωμένου υπαλληλάκου, που έζησε σαν μεγιστάνας δημοσία δαπάνη.
Αυτοί, που λεηλάτησαν τον εθνικό πλούτο και ξεπούλησαν την εθνική περιουσία, ας μην κάνουν μακροπρόθεσμα σχέδια, γιατί θα "εκτεθούν". Τώρα που τελειώνει η εποχή των Λεσχών και των Κολεγίων, θα ξεμείνουν στην πατρίδα μας όπως ξεμένουν στην αμμουδιά τα σκουπίδια μετά από μια πλημμυρίδα. Τότε να δούμε τι θα κάνουν. Όταν θα φύγει το Golden "επίχρισμα" που τους εξασφαλίζουν οι ιμπεριαλιστές και θα πρέπει σαν ταπεινά "μπακίρια" να αντιμετωπίσουν την οργή του κόσμου.

Απόσπασμα: Το Α' μέρος εδώ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
eamb-ydrohoos.blogspot.com

Συνημμένα Thumbnails
Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  business-commerce-golden_boy-glow-worker-colleague-board_room-narn46_low.jpg Εμφανίσεις:  12 Μέγεθος:  28,0 KB  
2012 is online now   Απάντηση με παράθεση Share on facebook
Απάντηση στο θέμα


Συνδεδεμένοι χρήστες που διαβάζουν αυτό το θέμα: 1 (0 μέλη και 1 επισκέπτες)
 
Members who have read this thread : 5
2012, eapedBem, evan84, Kartsonakis, sapedBem
Εργαλεία Θεμάτων
Τρόποι εμφάνισης Αξιολογήστε αυτό το θέμα
Αξιολογήστε αυτό το θέμα:

Δικαιώματα - Επιλογές
Δεν Μπορείτε να δημοσιεύσετε νέα θέματα
Δεν Μπορείτε να απαντήσετε
Δεν Μπορείτε να ανεβάσετε συνημμένα αρχεία
Δεν Μπορείτε να επεξεργαστείτε τα μηνύματα σας

vB code είναι σε λειτουργία
Τα Smilies είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας HTML είναι σε λειτουργία
Forum Jump

Παρόμοια Θέματα
Θέμα Δημιουργός Forum Απαντήσεις Τελευταίο Μήνυμα
Ρεζιλοχαμός στον """Σύριζα""". (Ναι! με πολλά εισαγωγικά το Σύριζα και σχόλια από τον 2012). Ανανεώνεται. 2012 Πολιτικά 11 22-07-15 19:33
"Εγκαταλείπει την ΑΟΖ η Ελλάδα" -"οι Έλληνες το έβαλαν κυριολεκτικά στα πόδια, μετά τις άμεσες τουρκικές αντιδράσεις". texasasl Απόψεις 1 06-02-13 16:54
"ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ" ΜΕ ΚΟΣΜΟ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ. ΚΑΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΟΜΩΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΥΚΑΡΑ ΠΟΥ "ΕΦΑΓΑΝ" ΣΤΟΝ ΑΓ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ Romanos O 1os Μεταναστευτικά Κοινωνικά θέματα 1 19-01-13 22:34
"ΜΝΗΜΟΝΙΟ, ΤΕΛΟΣ!" διακήρυξε ο Π.Καμμένος - Πάνε για πρωτιά οι "Ανεξάρτητοι Έλληνες" paris4u Κοινωνικά Θέματα 6 03-04-12 09:24
"Δεν δέχομαι να βάζουν οι "βάρβαροι" τους Έλληνες, στο... πάγκο της Ευρώπης"...!!! Vendetta Θέματα Εθνικού και Πολιτικού Περιεχόμενου 10 20-01-12 00:01


Inout.gr is Poolandered
Forum engine powered by : vBulletin Version 3.6.8
Copyright ©2000 - 2017, Jelsoft Enterprises Ltd.
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι των διαχειριστών ή συντονιστών της σελίδας(εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν είναι υπεύθυνοι για αυτές.
Η αναδημοσίευση άρθρων και δημοσιεύσεων που υπάρχουν στην σελίδα είναι ελεύθερη, αρκεί να αναφέρεται ως πηγή το InOut.gr - Η ελευθερία στην πληροφόρηση στο διαδίκτυο είναι ο πρωταρχικός μας στόχος.