Leivadi
Εγγραφή Συχνές Ερωτήσεις Λίστα Μελών Ημερολόγιο Casino Αναζήτηση Σημερινά Μηνύματα Σημείωσε τα forums ως διαβασμένα
Επιστροφή   InOut > Κύρια 'Αρθρα > Απόψεις
Find All Thanked Posts
Απάντηση στο θέμα
 
Εργαλεία Θεμάτων Αξιολόγηση Θέματος Τρόποι εμφάνισης
Παλιά 19-03-17, 18:57   #1
2012
Administrator




 
Το avatar του χρήστη 2012
 
Εγγραφή: 28-01-2008
Μηνύματα: 15.522
Thanks: 2.178
Thanked 9.838 Times in 4.725 Posts
Οπερα Αρλεζιάνα... πολλών ταχυτήτων

Από τη Σύνοδο Κορυφής των «27» στη Μάλτα, μέχρι την άτυπη Συνάντηση των Τεσσάρων Μεγάλων -Μέρκελ, Ολάντ, Ραχόι και Τζεντιλόνι- στο Ανάκτορο των Βερσαλιών, στον ορίζοντα της Ε.Ε. κυριαρχεί η Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων,

μια γενικόλογη αναφορά χωρίς ενδείξεις ότι τουλάχιστον οι Τέσσερις των Βερσαλιών συμφωνούν για το περιεχόμενό της: Ενα σκηνικό που θυμίζει την Όπερα Αρλεζιάνα του Μπιζέ, όπου όλοι μιλούν συνεχώς γι’ αυτή, καθώς την περιμένουν από στιγμή σε στιγμή, αλλά αυτή ποτέ δεν εμφανίζεται.
Κυρίως με πρωτοβουλία του Ολάντ και της Γαλλίας και με την κατανόηση της Γερμανίας, το πλαίσιο της Ε.Ε. των πολλών ταχυτήτων θέλει να στείλει ένα μήνυμα αισιοδοξίας ότι τουλάχιστον ένας σκληρός πυρήνας, με άλλα λόγια η Ευρωζώνη των 19, θέλει να προχωρήσει προς την εμβάθυνση.


Σήμερα η Ε.Ε. - Ευρωζώνη είναι πολυδιασπασμένη: Εντός της Ευρωζώνης ο πλεονασματικός Βορράς και ο ελλειμματικός Νότος, η αποχωρούσα Βρετανία, οι Μινιμαλιστές του Βορρά, Σουηδία και Δανία, η Τετράδα του Βίζεγκραντ (Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία και Ουγγαρία) μαζί στα κλειστά για τους πρόσφυγες σύνορα και χώρια απέναντι στη Ρωσία, τα παρελκόμενα του Σόιμπλε στην Ευρωζώνη Σλοβακία και τρεις Βαλτικές, μια Αυστρία στη σκιά της επερχόμενης Ακροδεξιάς πιο κοντά στο Βίζεγκραντ παρά στο Βερολίνο που συντονίζει την εντός και εκτός Ε.Ε. Νοτιοανατολική Ευρώπη με κοινό παρονομαστή τα κλειστά σύνορα. Εξυπακούεται ότι την Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων θα την προσδιορίσει καθοριστικά το πλαίσιο και το περιεχόμενο της πρώτης ταχύτητας, ένα δύσκολο ζητούμενο. Σε μια δύσκολη εκλογική πολύμηνη δοκιμασία οι Μέρκελ - Σόιμπλε θα ήθελαν να ενισχύσουν το status quo στην Ευρωζώνη, με τη Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία να έχουν επενδύσει προς την αντίθετη κατεύθυνση την πολιτική της πλαισίωση.

Από την πόρτα και το παράθυρο


Από την πρώτη μέρα της Παγκόσμιας Χρηματοπιστωτικής Κρίσης, τον Σεπτέμβριο του 2008, η Γερμανία διαμηνύει με κάθε δυνατό τρόπο ότι πολιτικά θέλει την παραμονή στο σημερινό status quo της Ευρωζώνης. Το πρώτο μήνυμα το πήρε ο τότε πρόεδρος της Γαλλίας Σαρκοζί, όταν συγκάλεσε για πρώτη φορά Σύνοδο Κορυφής της Ευρωζώνης στις αρχές Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς στο Παρίσι, με τη Μέρκελ να απειλεί ότι δεν θα παραστεί μέχρι την τελευταία στιγμή, όταν έκρινε ότι η παρουσία του πρωθυπουργού της εκτός ΟΝΕ Βρετανίας Γκόρντον Μπράουν καθιστούσε υποχρεωτική τη δική της συμμετοχή.

Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: η Γερμανία που προσπάθησε δύο φορές να δημιουργήσει Σκληρό Πυρήνα Πολιτικής Συνοχής στην Ευρώπη την πρώτη το 1994 με το Ντοκουμέντο Σόιμπλε- Λάμερς και τη δεύτερη το 2000 με την ομιλία Φίσερ στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ για Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, έβλεπε την αλλαγή στάσης της Γαλλίας ως προσπάθεια να μπει από το παράθυρο αυτό που δεν περνά από την πόρτα: Μέσω της Πολιτικής Πλαισίωσης της Ευρωζώνης να χαλαρώσει η δημοσιονομική πειθαρχία όπως αυτή ορίζεται από το Μάαστριχτ και το Σύμφωνο Σταθερότητας και κυρίως να παρακαμφθούν οι κόκκινες γραμμές που είχαν χαραχθεί κυρίως από την Μπούντεσμπανκ, δηλαδή όχι στη διάσωση άλλης χώρας-μέλους της Ευρωζώνης, όχι στον κοινό δανεισμό, στην αμοιβαιοποίηση του κινδύνου και στη μεταφορά πόρων.


Το Μπούνκερ του Σόιμπλε

Από τη αρχή της Κρίσης, η γερμανική ελίτ και κυρίως ο Σόιμπλε κατανόησαν ότι η περιχαράκωση του Βερολίνου στο status quo που περιγράψαμε παραπάνω θα οδηγούσε σε δυσμενείς για τη χώρα τους συσχετισμούς, αν όχι στην απομόνωσή της, κάθε φορά που θα προέκυπτε πολιτική διαπραγμάτευση.

Με την παραπάνω προσέγγιση ακόμη και η αρμοδιότητα της Κομισιόν για εποπτεία της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας προέβαλε επικίνδυνη ή αντιπροσώπευε στρατηγικό κίνδυνο για τις θέσεις του Βερολίνου, καθώς λειτουργούσε με πολιτικά κριτήρια συμψηφισμών και συμβιβασμών.

Ετσι η θέση Σόιμπλε γύρω στα μέσα του 2015 διαμορφώθηκε ξεκάθαρη: Η δημοσιονομική πειθαρχία, η τήρησή της και η επιβολή κυρώσεων στους παραβάτες δεν μπορούν να είναι θέμα πολιτικής διαπραγμάτευσης, αλλά δεδομένος κανόνας που εφαρμόζεται από τεχνοκράτες με αυτοματισμούς αλγορίθμων: Σήμερα, την ώρα που ο αποχωρών Ολάντ παραμένει προσκολλημένος στην Ενωση του Ευρώ ή τη Δημοσιονομική Ένωση ή ένα Ευρωπαϊκό Υπουργείο Οικονομικών που θα πλαισιώνεται από ένα Κοινοβούλιο του Ευρώ, μια πολιτικοποίηση δηλαδή της Ευρωζώνης που θα αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο εναλλακτικών της μόνιμης λιτότητας επιλογών, ο Σόιμπλε θέλει όλες οι αρμοδιότητας για την πειθαρχία στην Ευρωζώνη να αφαιρεθούν από την Κομισιόν και να υπαχθούν στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, τον γνωστό μας ESM, του οποίου προΐσταται ο Ρέγκλιγκ.

Η παράκαμψη Ολάντ

Με τα παραπάνω δεδομένα ο Ολάντ, πλην της ακινησίας στο σημερινό status quo, δεν έχει άλλη επιλογή, παρά τη θεμελίωση και οικοδόμηση ενισχυμένης πολιτικής συνεργασίας στην κοινή Αμυνα και την Ασφάλεια, με επίκληση της τρομοκρατικής απειλής, με την προσδοκία ότι αργά ή γρήγορα η ενισχυμένη πολιτική συνεργασία δεν μπορεί πάρα να επεκταθεί και στην πολιτική διαχείριση της Ευρωζώνης.


Στη σύλληψη Ολάντ για παράκαμψη της περιχαράκωσης Σόιμπλε στον αυτόματο πιλότο αιώνιας λιτότητας ήλθε και προστέθηκε μια παρόμοια προσέγγιση του Ρέντζι.
Δεν χρειάζεται να συγκρουσθούμε μετωπικά με τη λιτότητα έλεγε ο Ρέντζι, μπορούμε να την εξισορροπήσουμε ζητώντας εξαίρεση από τη δημοσιονομική πειθαρχία των δαπανών για την αντιμετώπιση εκτάκτων περιστάσεων από την τρομοκρατία και το προσφυγικό, μέχρι και τους σεισμόπληκτους.

Με τα παραπάνω δεδομένα είναι κατανοητό γιατί τα περί Ε.Ε. πολλών ταχυτήτων είναι αοριστολογίες ή περί διαγραμμάτων προβληματισμοί και στην καλύτερη περίπτωση ασκήσεις επί χάρτου με τους Μέρκελ - Σόιμπλε προφανώς να ανέχονται τους ελιγμούς Ολάντ για ευνόητους λόγους μέχρι τις γαλλικές εκλογές.

Ο Κλαούζεβιτς και η μάχη Γερμανίας - Γαλλίας

Ο μεγάλος θεωρητικός της Στρατηγικής Κλάουζεβιτς στο σύγγραμμα του «Περί Πολέμου» είχε ορίσει τον Πόλεμο ως συνέχιση της Διπλωματίας με άλλα μέσα. Αν ζούσε σήμερα είναι πιθανόν να όριζε την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση, τη συνέχιση της γαλλογερμανικής αντιπαράθεσης για την κυριαρχία στην Ευρώπη με άλλα μέσα.


Γερμανία και Γαλλία μετά το 1950 έχουν κατά καιρούς υπάρξει η κάθε μια μαξιμαλιστική ή μινιμαλιστική χώρα ως προς το μέλλον της Ευρώπης, ανάλογα με τις εθνικές σκοπιμότητές τους σε κάθε συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Τη σκληρή αυτή αλήθεια δεν την αμφισβητεί ούτε η πλήρης επίγνωση του κινδύνου ότι το σημερινό βραχυκύκλωμα στην Ε.Ε. - Ευρωζώνη διογκώνει ένα ετερόκλητο λαϊκιστικό αντιευρωπαϊκό μέτωπο, το οποίο σε καμιά περίπτωση δεν ηττήθηκε αποφασιστικά στις ολλανδικές εκλογές στις 15 Μαρτίου.

Προς το παρόν καμία αλλαγή

Πανηγύρια, επικοινωνία, αλλά οι ανατροπές μετά τις γερμανικές εκλογές

Η απόσταση ανάμεσα στην επικοινωνία και στην ουσία ήταν φανερή στη Σύνοδο των Τεσσάρων στις Βερσαλίες και θα είναι ακόμη μεγαλύτερη στην Πανηγυρική Σύνοδο Κορυφής στη Ρώμη στις 25 Μαρτίου για τα εξήντα χρόνια από την υπογραφή της ομώνυμης Συνθήκης.

Η κοινή λογική λέει ότι τίποτε επί της ουσίας ως προς την εμβάθυνση της Ευρωζώνης ως πρώτης ταχύτητας, σκληρού πυρήνα ή πρωτοπορίας της Ε.Ε. δεν μπορούμε να περιμένουμε πριν από τις γερμανικές εκλογές, όπου και θα ξεκαθαρίσει αν θα συντρέξουν οι πολιτικές προϋποθέσεις για απομάκρυνση από την άκαμπτη γραμμή που προσωποποιείται σήμερα στον Γερμανό υπουργό Οικονομιών.

Όμως, ακόμη και στην περίπτωση της αλλαγής φρουράς στην Καγκελαρία με τον Σουλτς επικεφαλής μιας κυβέρνησης Κόκκινων - Πράσινων - Κόκκινων δηλαδή Σοσιαλδημοκρατών - Πρασίνων Αριστεράς δεν προκύπτει αυτοματισμός σύγκλισης με τη Γαλλία του Μακρόν για πολιτική εμβάθυνση της Ευρωζώνης, καθώς στην περίπτωση αυτή το Βερολίνο θα κάνει ρελάνς ομοσπονδιακού τύπου, με το Παρίσι σταθερά περιχαρακωμένο στο δικό του Μπούνκερ, δηλαδή μιας ενισχυμένης διακυβερνητικής- διακρατικής συνεργασίας.

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Για όλους όσοι θυμούνται την Ιστορία της Ευρωπαϊκής Αμυντικής Κοινότητας στις αρχές της Δεκαετίας του 1950 όλα τα παραπάνω μοιάζουν με επανάληψη της Ιστορίας: Τότε, όταν οι ΗΠΑ μετά την έναρξη του Πολέμου στην Κορέα πίεζαν ασφυκτικά τη Γαλλία να δεχθεί τον επανεξοπλισμό της Δυτικής Γερμανίας, το Παρίσι πρότεινε την Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα, έναν κοινό Ευρωπαϊκό Στρατό, μια πρόταση που την αποδέχθηκαν τόσο η Ουάσιγκτον όσο και η Βόννη, για να ναυαγήσει τελικά στη γαλλική Βουλή το 1954, όταν την καταψήφισαν από κοινού Γκολικοί και Κομμουνιστές ως κίνδυνο για τη διατήρηση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας.

Ολοταχώς για εμβάθυνση

Με πρωτοβουλία του Ολάντ και της Γαλλίας και με την κατανόηση της Γερμανίας, το πλαίσιο της Ε.Ε. των πολλών ταχυτήτων θέλει να στείλει ένα μήνυμα αισιοδοξίας ότι τουλάχιστον ένας σκληρός πυρήνας, με άλλα λόγια η Ευρωζώνη των 19, θέλει να προχωρήσει προς την εμβάθυνση.


Αμυνα και ασφάλεια

Ο Ολάντ, πλην της ακινησίας στο σημερινό status quo, δεν έχει άλλη επιλογή, παρά τη θεμελίωση και οικοδόμηση ενισχυμένης πολιτικής συνεργασίας στην κοινή Αμυνα και την Ασφάλεια, με επίκληση της τρομοκρατικής απειλής, με την προσδοκία ότι αργά ή γρήγορα η ενισχυμένη πολιτική συνεργασία δεν μπορεί πάρα να επεκταθεί και στην πολιτική διαχείριση της Ευρωζώνης.


Του Γιώργου Καποπουλου
ΠΗΓΗ
Συνημμένα Thumbnails
Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα:  assets_LARGE_t_942_45072976_type13031.jpg Εμφανίσεις:  6 Μέγεθος:  37,5 KB  
2012 is offline   Απάντηση με παράθεση Share on facebook
Απάντηση στο θέμα


Συνδεδεμένοι χρήστες που διαβάζουν αυτό το θέμα: 1 (0 μέλη και 1 επισκέπτες)
 
Members who have read this thread : 6
2012, Aduarype, evan84, Juliogype, Pavelpet, PyranNurf
Εργαλεία Θεμάτων
Τρόποι εμφάνισης Αξιολογήστε αυτό το θέμα
Αξιολογήστε αυτό το θέμα:

Δικαιώματα - Επιλογές
Δεν Μπορείτε να δημοσιεύσετε νέα θέματα
Δεν Μπορείτε να απαντήσετε
Δεν Μπορείτε να ανεβάσετε συνημμένα αρχεία
Δεν Μπορείτε να επεξεργαστείτε τα μηνύματα σας

vB code είναι σε λειτουργία
Τα Smilies είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας HTML είναι σε λειτουργία
Forum Jump

Παρόμοια Θέματα
Θέμα Δημιουργός Forum Απαντήσεις Τελευταίο Μήνυμα
FT: Ο καυγάς για την Ευρώπη των «πολλών ταχυτήτων» 2012 Διεθνή 0 08-03-17 13:56
Βάσεις εισαγωγής πολλών ταχυτήτων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ texasasl Εκπαιδευτικά 0 15-06-13 00:09
Αλαλούμ με ΦΠΑ... πολλών ταχυτήτων! maestro Οικονομικά Θέματα 3 28-08-11 09:25
Κοινό πολλών ταχυτήτων texasasl Απόψεις 0 22-07-08 14:11
Δημοσιογράφοι με αμοιβές πολλών ταχυτήτων roylag7 Εκπαιδευτικά 3 20-01-08 10:28


Inout.gr is Poolandered
Forum engine powered by : vBulletin Version 3.6.8
Copyright ©2000 - 2017, Jelsoft Enterprises Ltd.
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι των διαχειριστών ή συντονιστών της σελίδας(εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν είναι υπεύθυνοι για αυτές.
Η αναδημοσίευση άρθρων και δημοσιεύσεων που υπάρχουν στην σελίδα είναι ελεύθερη, αρκεί να αναφέρεται ως πηγή το InOut.gr - Η ελευθερία στην πληροφόρηση στο διαδίκτυο είναι ο πρωταρχικός μας στόχος.