InOut

InOut (http://www.inout.gr/forum.php)
-   Καλλιτεχνικά-Πολιτιστικά (http://www.inout.gr/forumdisplay.php?f=368)
-   -   Οι Πέρσες του Αισχύλου σε σκηνοθεσία του Άρη Μπινιάρη (http://www.inout.gr/showthread.php?t=140776)

nastia 21-08-17 21:40

Οι Πέρσες του Αισχύλου σε σκηνοθεσία του Άρη Μπινιάρη
 
1 Συνημμένο(α)
Άρης Μπινιάρης: «Σήμερα μοιάζουμε περισσότερο με τους αρχαίους Πέρσες, παρά με τους Έλληνες»
Στις 30 Αυγούστου στοΩδείο Ηρώδου Αττικού



Ως γνωστόν, οι Πέρσες είναι ένα έργο τολμηρό στην οπτική του γωνία: ο Αισχύλος, που πολέμησε κι ο ίδιος τους Πέρσες, γράφει ένα έργο από την πλευρά των ηττημένων. Αναρωτιέμαι αν αυτό είναι κάτι που σήμερα το έχουμε χάσει. Είναι σαν να λέμε πια πως ο νικητής τα παίρνει όλα, κι όποιος έχασε, έχασε!

Ξεκινώντας να δουλεύω πάνω στους Πέρσες, προφανώς θαύμασα και την παλικαριά, και τη γενναιότητα των Ελλήνων στη Σαλαμίνα. Καθώς όμως περνούσε ο καιρός, στα πλαίσια της έρευνας, είδα ότι για να φτάσω στον αξιακό χώρο των Ελλήνων του τότε όπως τους παρουσιάζει ο Αισχύλος μέσα στο έργο του, περνούσα από την ποίηση - γιατί ο Αισχύλος παίρνει ένα ιστορικό γεγονός, αλλά το διαθλά σε ποιητικό, τα ανάγει όλα σε σύμβολα και αρχέτυπα. Το έργο υπερβαίνει το χρόνο και τον τόπο. Παρόλο που εφορμάται από ένα πραγματικό γεγονός, δεν διστάζει να αλλοιώσει πληροφορίες, να προσθέσει δικές του οι οποίες δεν διασταυρώνονται από ιστορικούς της εποχής, προκειμένου να εξυπηρετήσει τη δραματουργική ροή της ποίησης. Ελλάδα, Σαλαμίνα, Περσία, βασίλισσα, γιος βασιλιάς, νεκρός πατέρας βασιλιάς, η άφιξη των νέων, η σύγκρουση στη Σαλαμίνα, η εκστρατευτική κίνηση του Ξέρξη, όλα αυτά πια ανάγονται σε σύμβολα. Και ως τέτοια υπερβαίνουν το χώρο και το χρόνο. Με τον καιρό λοιπόν είδα ότι ο Αισχύλος σε πάει στη Σαλαμίνα και την Ελλάδα του τότε μέσω Περσών. Αυτή τη διαδρομή ορίζει: από γραφής το έργο επιχειρεί κι επιτυγχάνει μια πλήρη ταύτιση με το χώρο των Περσών. Δεν σε κρατάει σε απόσταση σαν αναγνώστη ή θεατή. Είναι ένα κείμενο γεμάτο πάθος. Δεν είναι περιφρονητικό ως προς τους Πέρσες, δεν τους λυπάται, δεν σε βάζει να τους κρίνεις.

Με ποιον ταυτιζόμαστε δηλαδή στο έργο;
Ταυτιζόμαστε με τα συναισθήματα της Άτοσσας, του Χορού, του Ξέρξη.., Μιλάμε λοιπόν για μια λειτουργία. Όμως σε ταυτίζει με ένα χώρο έτσι ώστε τελικά να σε αποταυτίσει. Σου μιλάει για την ελευθερία δείχνοντάς σου πώς λειτουργεί ένας χώρος που δεν είναι ελεύθερος. Είναι περιχαρακωμένος, περιφρουρημένος, βρίσκεται υπό το μαστίγιο του βασιλιά, ο πλούτος είναι η κυρίαρχη θεότητα και η απόκτησή του η βασική επιδίωξη, υπάρχει πλήρης απουσία ελεύθερης βούλησης… Όλα αυτά σκιαγραφούνται από το Χορό, υπάρχουν μέσα στο κείμενο. Ο τρόπος λειτουργίας του περσικού βασιλείου μέσα στο έργο του Αισχύλου, είναι ο χώρος από τον οποίο θέλει να σε αποταυτίσει. Το καταφέρνει αφού σε ταυτίσει 100%. Αυτό θεωρώ ότι γίνεται συγκλονιστικότερο όταν αναλογιστούμε πως όταν ο Αισχύλος παρουσίαζε το έργο, οκτώ χρόνια μετά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, είναι σίγουρο ότι μέσα στο κοινό υπήρχαν και Σαλαμινομάχοι. Άνθρωποι που πολέμησαν εκεί. Σου μιλάει λοιπόν για την ελευθερία από την αντίστροφη πλευρά. Αυτή η λειτουργία εμένα μου ξεκαθάρισε πάρα πολλά πράγματα. Σε τοποθετεί στη Σαλαμίνα και στα ηρωικά που διαπράχθηκαν εκεί, αλλά σε πηγαίνει μέσω Περσίας. Σε βάζει και στις δύο θέσεις. Δεν σου κρύβω πως εκεί βρήκα αρκετά κοινά με το σήμερα. Δυστυχώς σαν πολιτισμός βλέπω πως έχουμε περισσότερα κοινά με το χώρο των Περσών παρά της Ελλάδας του τότε.

Χρησιμοποίησες σε σχέση με την αρχαία τραγωδία δυο λέξεις στις οποίες κι εγώ πιστεύω πάρα πολύ: αρχέτυπα και σύμβολα. Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει προσεγγίσεις της τραγωδίας που να κινούνται προς το αστικό δράμα, ή που να προσπαθούν και καλά και σώνει να βρουν αναλογίες με πρόσωπα και πράγματα σημερινά.
Ξεκίνησα εκ των προτέρων με την πρόθεση να μην υπάρξουν τέτοιοι συνειρμοί. Χωρίς να λέω πως αν το κάνει κάποιος και το στηρίξει, δεν μπορεί να λειτουργήσει κι έτσι – εγώ δεν θα μπορούσα. Εγώ συνειδητά από την αρχή ήθελα να διατηρήσουμε τα στοιχεία του μύθου, και να τα κρατήσουμε στο χώρο των συμβόλων.. Γι αυτό κι η παράσταση δεν τοποθετείται συνειρμικά σε ένα χώρο ή χρόνο συγκεκριμένο. Παράλληλα, με τη μουσική, ήθελα να αποκαλύψουμε και την επική διάσταση που έχουν τα σύμβολα, έτσι ώστε να μην πάμε προς αυτό που εσύ ονόμασες αστικό δράμα.

Πηγή: greekfestival.gr
m.popaganda.gr/aris-biniaris/


Όλες οι ώρες είναι GMT +3. Η ώρα τώρα είναι 01:38.

Forum engine powered by : vBulletin Version 3.6.8
Copyright ©2000 - 2017, Jelsoft Enterprises Ltd.