ovelix21
29-04-10, 00:39
Περιθώριο, μόδα ή εναλλακτική μορφή ψυχανάλυσης; Επαγγελματίες και ερασιτέχνες του είδους αποκαλύπτουν τα μυστικά ενός χορού που γεννήθηκε στην Αργεντινή και συνδέθηκε έντονα με τον έρωτα, το πάθος και το ακραίο συναίσθημα. Περιπλάνηση στις μιλόνγκες της πρωτεύουσας
Η 34χρονη Γιούλα Δελή είναι δικηγόρος. Η δουλειά της είναι σκληρή και απαιτητική, όπως δηλώνει. Ωστόσο η ίδια έχει βρει το προσωπικό της «καταφύγιο». Δύο φορές την εβδομάδα, εκεί γύρω στα μεσάνυχτα, «παραδίνεται» στους ρυθμούς του τάνγκο. Χορεύει παντού, «σε όλες τις καλές μιλόνγκες της Αθήνας» · σ΄ ένα μικρό αλλά ατμοσφαιρικό μέρος πολύ κοντά στο μετρό της Ακρόπολης, σ΄ ένα άλλο κάπου στη Βαρβάκειο Αγορά και γενικά σε διάφορους χώρους στην ευρύτερη ακτίνα του κέντρου της πρωτεύουσας. Εφέτος πάντως ξεχώρισε ιδιαίτερα μια μιλόνγκα στην περιοχή της πλατείας Κουμουνδούρου, η οποία λειτουργεί τις Παρασκευές. Το γεγονός ότι πρόκειται για γειτονιά «δύσκολη» δεν την απασχολεί. «Εχω επίγνωση της κατάστασης- λέει - και προστατεύομαι. Πηγαίνω με το αυτοκίνητό μου, φροντίζω να έχω πάντα παρέα κτλ. Ο κίνδυνος όμως δεν αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα.
[float-left]53690[/float-left]
Ισα ίσα,νομίζω πως αυτή η ατμόσφαιρα μου αρέσει, ταιριάζει στο τάνγκο.Τονίζει τον εναλλακτικό χαρακτήρα του.
Τα τελευταία τέσσερα χρόνιαμάλιστα, οπότεο χορός έχει γίνει μόδα, το εναλλακτικό το ψάχνουμε πολύ...».
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της καλής μιλόνγκας (σ.σ.: βραδιά τάνγκο) για τη νεαρή δικηγόρο; «Η καλή μουσική, το ωραίο πάτωμα και, φυσικά, ο κόσμος που μαζεύεται» απαντά. «Η ατμόσφαιρα αυτή πάντωςδεν μένει σταθερή σε ένα μέρος, μεταφέρεται. Κάποιους μήνες υπάρχει ιδιαίτερα σε έναν χώρο,αργότερα πάει αλλού. Ετσι κάπως δια μορφώνονται και τα στέκια που προτιμά κάποιος...».
Η περιπέτεια του τάνγκο άρχισε για τη Γιούλα Δελή πριν από δέκα χρόνια, όταν έτυχε να δει σε κάποιο περιοδικό μια διαφήμιση για μαθήματα λατινοαμερικάνικων χορών. Απευθύνθηκε σε μια σχολή και η πρώτη εικόνα με την οποία ήρθε σε επαφή ήταν ένα ζευγάρι αργεντινών που χόρευε τάνγκο. «Αυτό ήταν. Κόλλησα.Ερωτας με την πρώτη ματιά», θυμάται. Στη συνέχεια έκανε μαθήματα, άκουσε μουσική, ταξίδεψε. «Αυτό που κυρίως με ώθησε - υποστηρίζει- ήταν ο συγκλονιστικός ήχος του μπαντονεόν. Οταν πρωτοξεκίνησαπάντωςτο τάνγκο ήταν κάτι περιθωριακό: ήμασταν 70 με 80 άτομα σε μια πόλη εκατομμυρίων...».
Τι της προσφέρει άραγε η ενασχόλησή της με το τάνγκο; «Πρώτ΄ απ΄ όλα ισορροπία, με την έννοια ότι είναι μια ενασχόληση η οποία θεωρώ ότι κάνει καλό στην ψυχή μου» λέει και συνεχίζει: «Οπως είπα ήδη, το επάγγελμά μου είναι απαιτητικό.Το τάνγκο με χαλαρώνει,με βοηθά να εκφραστώ,να κοινωνικοποιηθώ. Προσωπικά θα το πρότεινα ως μορφή ψυχοθεραπείας.Οχι μόνο για μεμονωμένα άτομα, αλλά και για ζευγάρια...».
Ο Αρης Canaro, όπως έχει γίνει γνωστός στον χώρο, είναι βετεράνος του τάνγκο. Η ενασχόλησή του όμως παρέμεινε σταθερά σε ερασιτεχνικό επίπεδο: το επάγγελμά του είναι μηχανικός αυτοκινήτων. «Το επώνυμο Canaro παραπέμπει σ΄ έναν πολύ αγαπημένο μου συνθέτη του τάνγκο» εξηγεί. «Οταν άρχισαλοιπόννα χορεύω,μου το κόλλησαν. Ξεκίνησα ν΄ ασχολούμαι με το τάνγκο σχετικά μεγάλος, σε ηλικία 40 ετών. Πολύ νωρίτεραβεβαίως άκουγα μουσική του Πιατσόλα και ήμουν επηρεασμένος από το άκουσμα. Τον είχα συναντήσειμάλιστα και τον ίδιο,στη διάρκεια κάποιας συνεργασίας του με τον Μάνο Χατζιδάκι.Ωστόσο,δεν μπορούσα να το διαχωρίσω από το τάνγκο που ξέραμε από τους πατεράδες μας. Γύρω στα 40λοιπόνανακάλυψα τη σχέση της μουσικής με τον αργεντίνικο χορό και συνειδητοποίησα ότιτελικάδεν έχει καμία σχέση με το τάνγκο». Στη συνέχεια ταξίδεψε και το έψαξε περισσότερο. Με την ομάδα του, το Τango Querer, οργάνωσαν την πρώτη μιλόνγκα στην Αθήνα, το 1999.
«Ηταν σ΄ ένα μαγαζί στην Κηφισιά, όπου μαζευόμαστε 30 με 40 άτομα τις Πέμπτες και χορεύαμε». Σήμερα ο ίδιος πηγαίνει σ΄ όλες τις μιλόνγκες αλλά, όπως λέει, χορεύει λιγότερο. Ωστόσο, δεν πιστεύει ότι το τάνγκο γνωρίζει κάποια ιδιαίτερη και σταθερή άνθηση τα τελευταία χρόνια. «Το τάνγκο ήταν πάντα για λίγους» υποστηρίζει. «Σε κάποιες περιόδους,για λόγους ευκαιριακούς, εξελίσσεται σε μόδα, όπως άλλωστε συμβαίνει και μ΄ άλλα πράγματα, αλλά αυτό δεν είναι κάτι σταθερό,με γερά θεμέλια.Είναι κόσμος που μπαινοβγαίνει στον χώρο.Μπαίνειδηλαδή,βλέπει πως είναι χώρος δύσκολος,κι όχι ακριβώς όπως τον έχει φανταστεί, και εγκαταλείπει.Το τάνγκο θέλει χρόνο.Ταυτοχρόνως,σε αποκαλύπτει αμέσως.Εχει τη δυνατότητα να φέρει στην επιφάνεια όλο σου το υπόβαθρο,τα προσόντα,τις αδυναμίες. Πράγματα που η παρέα σου θέλει ίσωςχρόνια να τ΄ ανακαλύψει, το τάνγκο τα φέρνει στο φως πολύ γρήγορα...».
Για τον Αρη Canaro το τάνγκο είναι το όχημα που σε οδηγεί προκειμένου να φέρεις στην επιφάνεια τα συναισθήματά σου. «Ταυτοχρόνως,έχει την ποιότητα του έρωτα - λέει. Ολοι τον θέλουμε,όλοι τον αναζητούμε, αλλά δεν ξέρουμε τι μας προσφέρει.Αυτός ακριβώς είναι και ο σκοπός του τάνγκο».
Σε μια αγκαλιά
[Στις μιλόνγκες χορεύουν άνθρωποι κάθε ηλικίας και κάθε επαγγέλματος ]
Στις μιλόνγκες χορεύουν άνθρωποι κάθε ηλικίας και κάθε επαγγέλματος
Ο 40χρονος Κωνσταντίνος Μπαγρόπουλος χορεύει εδώ και 12 χρόνια και σήμερα ασχολείται επί της ουσίας αποκλειστικά με το τάνγκο παραδίδοντας, μεταξύ άλλων, και μαθήματα. Βρέθηκε στον χώρο έχοντας προηγουμένως διαγράψει πολύχρονη διαδρομή ως στέλεχος επιχειρήσεων τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. «Αρχισα ψάχνοντας να δω πώς μπορώ να χορέψω τάνγκο στην Αθήνα» καταθέτει την εμπειρία του και συνεχίζει: «Τότε δεν υπήρχε μια σκηνή. Τηλεφωνούσαμε ο ένας στον άλλον όσοι ασχολούμαστε για να δούμε σε ποιο σπίτι θα χορέψουμε. Στην αρχή ήταν για μένα απασχόληση παραπλήσια με την καριέρα μου στις επιχειρήσεις.Αργότεραόμωςείδα ότι μ΄ ενδιαφέρει ουσιαστικά και αποτελεί ένα μονοπάτι εξέλιξης. Παράλληλα, είχα σπουδάσει και μουσική και έτσι, γύρω στο 2004,αποφάσισα να κάνω στροφή στη ζωή μου. Διαμορφώσαμε τον χώρο κοντά στο μετρό της Ακρόπολης και αρχίσαμε να διοργανώνουμε βραδιές τάνγκο. Σιγά σιγάδημιουργήθηκαν και άλλοι χώροι,όπου σήμερα πηγαίνουν άνθρωποι κάθε ηλικίας, προερχόμενοι από κάθε επαγγελματικό χώρο».
Για τον Κωνσταντίνο Μπαγρόπουλο το τάνγκο είναι ψυχαγωγία, όχι διασκέδαση. Εν τούτοις, όπως λέει, «το τι αναζητά ο καθένας σ΄ αυτό είναι πολύ προσωπικό. Το σίγουρο είναι ότι το τάνγκο σού προσφέρει μια αγκαλιά,είναι χορός για δύο». Πιστεύει ότι υφίσταται σήμερα σκηνή τάνγκο στην Αθήνα; «Αν σκεφτεί κάποιος ότι υπάρχουν έναδύο μέρη όπου μπορεί να χορέψει καθημερινά, θα έλεγα πως ναι» απαντά και την επόμενη στιγμή προσθέτει: «Αν και είναι δύσκολο να μιλήσει κάποιος με αριθμούς, θεωρώ πως ο σκληρός πυρήνας, οι άνθρωποι δηλαδή οι οποίοι πηγαίνουν σταθερά στις μιλόνγκες και χορεύουν, είναι γύρω στους 150.Από ΄κεί και πέρα, αν συνυπολογίσουμε τον κόσμο από τις σχολές,οι οποίοιγια δικούς τους λόγους δεν “φαίνονται” περισσότερο, τότε μιλάμε για αρκετά άτομα.Η αυξητική τάση όμως δεν εντοπίζεται στα άτομα που ασχολούνται με το τάνγκο,αλλά σε αυτά τα οποία ασχολούνται με τον χορό γενικότερα...».
[1. Τα ψηλά τακούνια ταιριάζουν στο τάνγκο 2. Ο Λουκάς Μπαλόκας και η παρτενέρ του Γεωργία Πρίσκου χορεύουν τάνγκο 3. Ο Κωνσταντίνος Μπαγρόπουλος με την ντάμα του ]
1. Τα ψηλά τακούνια ταιριάζουν στο τάνγκο 2. Ο Λουκάς Μπαλόκας και η παρτενέρ του Γεωργία Πρίσκου χορεύουν τάνγκο 3. Ο Κωνσταντίνος Μπαγρόπουλος με την ντάμα του
Χορευτής, δάσκαλος και επιχειρηματίας του χώρου, ο 29χρονος Λουκάς Μπαλόκας ασχολείται με το τάνγκο τα τελευταία 10 χρόνια. Ο ίδιος κρατά χαμηλούς τόνους, αλλά όπως ο συνάδελφός του Κωνσταντίνος Μπαγρόπουλος δηλώνει: «Ο Λουκάς και η παρτενέρ του, η Γεωργία, αποτελούν σήμερα το καλύτερο χορευτικό ζευγάρι της Ελλάδας και θα έλεγαμάλισταμε διαφορά.Εχουν διεθνή καριέρα και ταξιδεύουν πολύ συχνά στο εξωτερικό είτε για να χορέψουν είτε για να διδάξουν». Για τον Λουκά και τη Γεωργία τα πράγματα εξελίχθηκαν ομαλά. «Ημασταν και οι δύο φοιτητές Γεωπονικής και κάποια στιγμή η Γεωργία αποφάσισε να μάθει τάνγκο» λέει ο Λουκάς. «Επέμεινε να πάω κι εγώ μαζί της, καθώς χρειαζόταν παρτενέρ,και κάπως έτσι άρχισαν όλα.Μας άρεσε, περνούσαμε ωραία,και το ένα έφερε το άλλο.Ποτέ δεν ασχοληθήκαμε με το αντικείμενο των σπουδών μας.Στην αρχή,όταν μας ζήτησαν να διδάξουμε,καλά καλά δεν το λέγαμε...».
Ο ίδιος πιστεύει ότι στην Ελλάδα προκειμένου να μάθει κάποιος τάνγκο χρειάζε ται ακόμη να παρακολουθήσει μαθήματα. «Η σκηνή δεν έχει εξελιχθεί τόσο ώστε να μαθαίνει κανείς μόνο βλέποντας και παρατηρώντας τους χορευτές.Ισως σε 10 χρόνια να είναι εφικτό ακόμη και μόνο μέσω της κοινωνικής ενασχόλησης, ωστόσο προς το παρόν δεν θα έλεγα ότι είναι». Ο Λουκάς θεωρεί ότι το τάνγκο είναι εγκεφαλικός χορός. «Ωστόσο,κουβαλά διάφορα στερεότυπα:ο χορός του πάθους, ο χορός του ερωτισμού... Τα στοιχεία αυτάλοιπόνπου ελκύουν τον κόσμο στο τάνγκο είναι ταυτόχρονα και αυτά που μπορούν να τον μπλοκάρουν. Το τάνγκο δεν είναι απαραίτητα ούτε ο χορός του πάθους ούτε ο χορός του ερωτισμού. Είναι απλώς ό,τι θέλεις εσύ στη δεδομένη στιγμή».
Μιλόνγκες της Αθήνας
(ενδεικτικές)
Κάθε Σάββατο βράδυ στη Στοά του Βιβλίου
Κάθε Τρίτη βράδυ στο Αrtower (Αρμοδίου 10,Βαρβάκειος Αγορά)
Κάθε Πέμπτη βράδυ στο Βaile de Βarrio (Κωνσταντινουπόλεως 52Α, Κεραμεικός)
Κάθε Τετάρτη και Κυριακή βράδυ στο 365 Tango Cafe Βar (Πορίνου 2, μετρό Ακρόπολης)
Από τις 6 ως τις 11 Μαΐου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και από τις 14 ως τις 19 Μαΐου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Οι παραστάσεις τελούν υπό την αιγίδα της πρεσβείας της Δημοκρατίας της Αργεντινής στην Ελλάδα.
www.tovima.gr (http://www.tovima.gr)
Η 34χρονη Γιούλα Δελή είναι δικηγόρος. Η δουλειά της είναι σκληρή και απαιτητική, όπως δηλώνει. Ωστόσο η ίδια έχει βρει το προσωπικό της «καταφύγιο». Δύο φορές την εβδομάδα, εκεί γύρω στα μεσάνυχτα, «παραδίνεται» στους ρυθμούς του τάνγκο. Χορεύει παντού, «σε όλες τις καλές μιλόνγκες της Αθήνας» · σ΄ ένα μικρό αλλά ατμοσφαιρικό μέρος πολύ κοντά στο μετρό της Ακρόπολης, σ΄ ένα άλλο κάπου στη Βαρβάκειο Αγορά και γενικά σε διάφορους χώρους στην ευρύτερη ακτίνα του κέντρου της πρωτεύουσας. Εφέτος πάντως ξεχώρισε ιδιαίτερα μια μιλόνγκα στην περιοχή της πλατείας Κουμουνδούρου, η οποία λειτουργεί τις Παρασκευές. Το γεγονός ότι πρόκειται για γειτονιά «δύσκολη» δεν την απασχολεί. «Εχω επίγνωση της κατάστασης- λέει - και προστατεύομαι. Πηγαίνω με το αυτοκίνητό μου, φροντίζω να έχω πάντα παρέα κτλ. Ο κίνδυνος όμως δεν αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα.
[float-left]53690[/float-left]
Ισα ίσα,νομίζω πως αυτή η ατμόσφαιρα μου αρέσει, ταιριάζει στο τάνγκο.Τονίζει τον εναλλακτικό χαρακτήρα του.
Τα τελευταία τέσσερα χρόνιαμάλιστα, οπότεο χορός έχει γίνει μόδα, το εναλλακτικό το ψάχνουμε πολύ...».
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της καλής μιλόνγκας (σ.σ.: βραδιά τάνγκο) για τη νεαρή δικηγόρο; «Η καλή μουσική, το ωραίο πάτωμα και, φυσικά, ο κόσμος που μαζεύεται» απαντά. «Η ατμόσφαιρα αυτή πάντωςδεν μένει σταθερή σε ένα μέρος, μεταφέρεται. Κάποιους μήνες υπάρχει ιδιαίτερα σε έναν χώρο,αργότερα πάει αλλού. Ετσι κάπως δια μορφώνονται και τα στέκια που προτιμά κάποιος...».
Η περιπέτεια του τάνγκο άρχισε για τη Γιούλα Δελή πριν από δέκα χρόνια, όταν έτυχε να δει σε κάποιο περιοδικό μια διαφήμιση για μαθήματα λατινοαμερικάνικων χορών. Απευθύνθηκε σε μια σχολή και η πρώτη εικόνα με την οποία ήρθε σε επαφή ήταν ένα ζευγάρι αργεντινών που χόρευε τάνγκο. «Αυτό ήταν. Κόλλησα.Ερωτας με την πρώτη ματιά», θυμάται. Στη συνέχεια έκανε μαθήματα, άκουσε μουσική, ταξίδεψε. «Αυτό που κυρίως με ώθησε - υποστηρίζει- ήταν ο συγκλονιστικός ήχος του μπαντονεόν. Οταν πρωτοξεκίνησαπάντωςτο τάνγκο ήταν κάτι περιθωριακό: ήμασταν 70 με 80 άτομα σε μια πόλη εκατομμυρίων...».
Τι της προσφέρει άραγε η ενασχόλησή της με το τάνγκο; «Πρώτ΄ απ΄ όλα ισορροπία, με την έννοια ότι είναι μια ενασχόληση η οποία θεωρώ ότι κάνει καλό στην ψυχή μου» λέει και συνεχίζει: «Οπως είπα ήδη, το επάγγελμά μου είναι απαιτητικό.Το τάνγκο με χαλαρώνει,με βοηθά να εκφραστώ,να κοινωνικοποιηθώ. Προσωπικά θα το πρότεινα ως μορφή ψυχοθεραπείας.Οχι μόνο για μεμονωμένα άτομα, αλλά και για ζευγάρια...».
Ο Αρης Canaro, όπως έχει γίνει γνωστός στον χώρο, είναι βετεράνος του τάνγκο. Η ενασχόλησή του όμως παρέμεινε σταθερά σε ερασιτεχνικό επίπεδο: το επάγγελμά του είναι μηχανικός αυτοκινήτων. «Το επώνυμο Canaro παραπέμπει σ΄ έναν πολύ αγαπημένο μου συνθέτη του τάνγκο» εξηγεί. «Οταν άρχισαλοιπόννα χορεύω,μου το κόλλησαν. Ξεκίνησα ν΄ ασχολούμαι με το τάνγκο σχετικά μεγάλος, σε ηλικία 40 ετών. Πολύ νωρίτεραβεβαίως άκουγα μουσική του Πιατσόλα και ήμουν επηρεασμένος από το άκουσμα. Τον είχα συναντήσειμάλιστα και τον ίδιο,στη διάρκεια κάποιας συνεργασίας του με τον Μάνο Χατζιδάκι.Ωστόσο,δεν μπορούσα να το διαχωρίσω από το τάνγκο που ξέραμε από τους πατεράδες μας. Γύρω στα 40λοιπόνανακάλυψα τη σχέση της μουσικής με τον αργεντίνικο χορό και συνειδητοποίησα ότιτελικάδεν έχει καμία σχέση με το τάνγκο». Στη συνέχεια ταξίδεψε και το έψαξε περισσότερο. Με την ομάδα του, το Τango Querer, οργάνωσαν την πρώτη μιλόνγκα στην Αθήνα, το 1999.
«Ηταν σ΄ ένα μαγαζί στην Κηφισιά, όπου μαζευόμαστε 30 με 40 άτομα τις Πέμπτες και χορεύαμε». Σήμερα ο ίδιος πηγαίνει σ΄ όλες τις μιλόνγκες αλλά, όπως λέει, χορεύει λιγότερο. Ωστόσο, δεν πιστεύει ότι το τάνγκο γνωρίζει κάποια ιδιαίτερη και σταθερή άνθηση τα τελευταία χρόνια. «Το τάνγκο ήταν πάντα για λίγους» υποστηρίζει. «Σε κάποιες περιόδους,για λόγους ευκαιριακούς, εξελίσσεται σε μόδα, όπως άλλωστε συμβαίνει και μ΄ άλλα πράγματα, αλλά αυτό δεν είναι κάτι σταθερό,με γερά θεμέλια.Είναι κόσμος που μπαινοβγαίνει στον χώρο.Μπαίνειδηλαδή,βλέπει πως είναι χώρος δύσκολος,κι όχι ακριβώς όπως τον έχει φανταστεί, και εγκαταλείπει.Το τάνγκο θέλει χρόνο.Ταυτοχρόνως,σε αποκαλύπτει αμέσως.Εχει τη δυνατότητα να φέρει στην επιφάνεια όλο σου το υπόβαθρο,τα προσόντα,τις αδυναμίες. Πράγματα που η παρέα σου θέλει ίσωςχρόνια να τ΄ ανακαλύψει, το τάνγκο τα φέρνει στο φως πολύ γρήγορα...».
Για τον Αρη Canaro το τάνγκο είναι το όχημα που σε οδηγεί προκειμένου να φέρεις στην επιφάνεια τα συναισθήματά σου. «Ταυτοχρόνως,έχει την ποιότητα του έρωτα - λέει. Ολοι τον θέλουμε,όλοι τον αναζητούμε, αλλά δεν ξέρουμε τι μας προσφέρει.Αυτός ακριβώς είναι και ο σκοπός του τάνγκο».
Σε μια αγκαλιά
[Στις μιλόνγκες χορεύουν άνθρωποι κάθε ηλικίας και κάθε επαγγέλματος ]
Στις μιλόνγκες χορεύουν άνθρωποι κάθε ηλικίας και κάθε επαγγέλματος
Ο 40χρονος Κωνσταντίνος Μπαγρόπουλος χορεύει εδώ και 12 χρόνια και σήμερα ασχολείται επί της ουσίας αποκλειστικά με το τάνγκο παραδίδοντας, μεταξύ άλλων, και μαθήματα. Βρέθηκε στον χώρο έχοντας προηγουμένως διαγράψει πολύχρονη διαδρομή ως στέλεχος επιχειρήσεων τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. «Αρχισα ψάχνοντας να δω πώς μπορώ να χορέψω τάνγκο στην Αθήνα» καταθέτει την εμπειρία του και συνεχίζει: «Τότε δεν υπήρχε μια σκηνή. Τηλεφωνούσαμε ο ένας στον άλλον όσοι ασχολούμαστε για να δούμε σε ποιο σπίτι θα χορέψουμε. Στην αρχή ήταν για μένα απασχόληση παραπλήσια με την καριέρα μου στις επιχειρήσεις.Αργότεραόμωςείδα ότι μ΄ ενδιαφέρει ουσιαστικά και αποτελεί ένα μονοπάτι εξέλιξης. Παράλληλα, είχα σπουδάσει και μουσική και έτσι, γύρω στο 2004,αποφάσισα να κάνω στροφή στη ζωή μου. Διαμορφώσαμε τον χώρο κοντά στο μετρό της Ακρόπολης και αρχίσαμε να διοργανώνουμε βραδιές τάνγκο. Σιγά σιγάδημιουργήθηκαν και άλλοι χώροι,όπου σήμερα πηγαίνουν άνθρωποι κάθε ηλικίας, προερχόμενοι από κάθε επαγγελματικό χώρο».
Για τον Κωνσταντίνο Μπαγρόπουλο το τάνγκο είναι ψυχαγωγία, όχι διασκέδαση. Εν τούτοις, όπως λέει, «το τι αναζητά ο καθένας σ΄ αυτό είναι πολύ προσωπικό. Το σίγουρο είναι ότι το τάνγκο σού προσφέρει μια αγκαλιά,είναι χορός για δύο». Πιστεύει ότι υφίσταται σήμερα σκηνή τάνγκο στην Αθήνα; «Αν σκεφτεί κάποιος ότι υπάρχουν έναδύο μέρη όπου μπορεί να χορέψει καθημερινά, θα έλεγα πως ναι» απαντά και την επόμενη στιγμή προσθέτει: «Αν και είναι δύσκολο να μιλήσει κάποιος με αριθμούς, θεωρώ πως ο σκληρός πυρήνας, οι άνθρωποι δηλαδή οι οποίοι πηγαίνουν σταθερά στις μιλόνγκες και χορεύουν, είναι γύρω στους 150.Από ΄κεί και πέρα, αν συνυπολογίσουμε τον κόσμο από τις σχολές,οι οποίοιγια δικούς τους λόγους δεν “φαίνονται” περισσότερο, τότε μιλάμε για αρκετά άτομα.Η αυξητική τάση όμως δεν εντοπίζεται στα άτομα που ασχολούνται με το τάνγκο,αλλά σε αυτά τα οποία ασχολούνται με τον χορό γενικότερα...».
[1. Τα ψηλά τακούνια ταιριάζουν στο τάνγκο 2. Ο Λουκάς Μπαλόκας και η παρτενέρ του Γεωργία Πρίσκου χορεύουν τάνγκο 3. Ο Κωνσταντίνος Μπαγρόπουλος με την ντάμα του ]
1. Τα ψηλά τακούνια ταιριάζουν στο τάνγκο 2. Ο Λουκάς Μπαλόκας και η παρτενέρ του Γεωργία Πρίσκου χορεύουν τάνγκο 3. Ο Κωνσταντίνος Μπαγρόπουλος με την ντάμα του
Χορευτής, δάσκαλος και επιχειρηματίας του χώρου, ο 29χρονος Λουκάς Μπαλόκας ασχολείται με το τάνγκο τα τελευταία 10 χρόνια. Ο ίδιος κρατά χαμηλούς τόνους, αλλά όπως ο συνάδελφός του Κωνσταντίνος Μπαγρόπουλος δηλώνει: «Ο Λουκάς και η παρτενέρ του, η Γεωργία, αποτελούν σήμερα το καλύτερο χορευτικό ζευγάρι της Ελλάδας και θα έλεγαμάλισταμε διαφορά.Εχουν διεθνή καριέρα και ταξιδεύουν πολύ συχνά στο εξωτερικό είτε για να χορέψουν είτε για να διδάξουν». Για τον Λουκά και τη Γεωργία τα πράγματα εξελίχθηκαν ομαλά. «Ημασταν και οι δύο φοιτητές Γεωπονικής και κάποια στιγμή η Γεωργία αποφάσισε να μάθει τάνγκο» λέει ο Λουκάς. «Επέμεινε να πάω κι εγώ μαζί της, καθώς χρειαζόταν παρτενέρ,και κάπως έτσι άρχισαν όλα.Μας άρεσε, περνούσαμε ωραία,και το ένα έφερε το άλλο.Ποτέ δεν ασχοληθήκαμε με το αντικείμενο των σπουδών μας.Στην αρχή,όταν μας ζήτησαν να διδάξουμε,καλά καλά δεν το λέγαμε...».
Ο ίδιος πιστεύει ότι στην Ελλάδα προκειμένου να μάθει κάποιος τάνγκο χρειάζε ται ακόμη να παρακολουθήσει μαθήματα. «Η σκηνή δεν έχει εξελιχθεί τόσο ώστε να μαθαίνει κανείς μόνο βλέποντας και παρατηρώντας τους χορευτές.Ισως σε 10 χρόνια να είναι εφικτό ακόμη και μόνο μέσω της κοινωνικής ενασχόλησης, ωστόσο προς το παρόν δεν θα έλεγα ότι είναι». Ο Λουκάς θεωρεί ότι το τάνγκο είναι εγκεφαλικός χορός. «Ωστόσο,κουβαλά διάφορα στερεότυπα:ο χορός του πάθους, ο χορός του ερωτισμού... Τα στοιχεία αυτάλοιπόνπου ελκύουν τον κόσμο στο τάνγκο είναι ταυτόχρονα και αυτά που μπορούν να τον μπλοκάρουν. Το τάνγκο δεν είναι απαραίτητα ούτε ο χορός του πάθους ούτε ο χορός του ερωτισμού. Είναι απλώς ό,τι θέλεις εσύ στη δεδομένη στιγμή».
Μιλόνγκες της Αθήνας
(ενδεικτικές)
Κάθε Σάββατο βράδυ στη Στοά του Βιβλίου
Κάθε Τρίτη βράδυ στο Αrtower (Αρμοδίου 10,Βαρβάκειος Αγορά)
Κάθε Πέμπτη βράδυ στο Βaile de Βarrio (Κωνσταντινουπόλεως 52Α, Κεραμεικός)
Κάθε Τετάρτη και Κυριακή βράδυ στο 365 Tango Cafe Βar (Πορίνου 2, μετρό Ακρόπολης)
Από τις 6 ως τις 11 Μαΐου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και από τις 14 ως τις 19 Μαΐου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Οι παραστάσεις τελούν υπό την αιγίδα της πρεσβείας της Δημοκρατίας της Αργεντινής στην Ελλάδα.
www.tovima.gr (http://www.tovima.gr)