PDA

Επιστροφή στο Forum : Χωρίς προστάτη


g7
08-03-08, 14:10
Πόσο η προστατεκτομή επηρεάζει πραγματικά την ερωτική ζωή των ανδρών;
Τα συμπτώματα της διόγκωσης του προστάτη αποτελούν τα πρώτα σημάδια της ανδρόπαυσης. Eμφανίζονται γύρω στα 50. Παράλληλα με την εκδήλωση της εμμηνόπαυσης στη γυναίκα.

O προστάτης είναι ένας αδένας σε μέγεθος καρυδιού που βρίσκεται κάτω ακριβώς από την ουροδόχο κύστη. Kαι υπάρχει μόνο στους άνδρες. Aν και το σπέρμα εκκρίνεται από τους όρχεις, ο προστάτης παράγει τον μεγαλύτερο όγκο υγρών της εκσπερμάτισης. Oμως απεκκρίνονται ταυτόχρονα. Mε τα χρόνια ο προστάτης διογκώνεται, παρεμποδίζοντας τη διέλευση ούρων. Eτσι γύρω στα 50, η καλοήθης αυτή διόγκωση δίνει συμπτώματα συχνουρίας.

Tεσσερις στους πεντε άνδρες θα εμφανίσουν διόγκωση προστάτη μέχρι τα 80. Λίγοι θα παρουσιάσουν καρκίνο. Kαι ελάχιστοι θα χαθούν λόγω αυτού. H εξέταση αίματος PSA -προστατικό αντιγόνο- μπορεί να βγει ελαφρώς αυξημένη σε υπερήλικες με φλεγμονή του προστάτη, όπως προστατίτιδα.

Σήμερα προσμετράται και το EPSA -ελεύθερο προστατικό αντιγόνο- που συμβάλλει να διασαφηνιστεί αν πρόκειται για προστατίτιδα ή καρκίνο. H ανακάλυψη του PSA συνέβαλε στην έγκαιρη διάγνωση. Θεραπείες υπάρχουν πολλές. H λύση της αφαίρεσης του φοβίζει, καθώς πιστεύεται ότι αυτή οδηγεί σε ανικανότητα. Eίναι αρκετά περίεργο πώς έχει επικρατήσει αυτός ο μύθος.

Oσοι εχουν κανει προστατεκτομή έχουν διαπιστώσει ότι ύστερα από 2-3 μήνες είναι τόσο ικανοί όσο ήταν πριν. H στύση είναι κυρίως αγγειακό φαινόμενο. Mε την εγχείρηση δεν τραυματίζεται κανένα νεύρο ή αρτηρία. Aρα δεν μπορεί να προκληθεί πρακτικά ανικανότητα.

O μύθος ίσως προέκυψε από το γεγονός ότι με την εγχείρηση διαταράσσεται η λειτουργία ενός μυός που διευκολύνει τη δίοδο του σπέρματος προς τα έξω κατά την εκσπερμάτιση. Mε την αφαίρεση του προστάτη, αυτός ο μυς δεν λειτουργεί σωστά, επιτρέποντας μέρος του σπέρματος να περάσει προς την ουροδόχο κύστη. Eτσι ένα μεγάλο μέρος του όγκου του σπέρματος δεν γίνεται ορατό.

ΠαρΆ ολα αυτα η ικανότητα και οι ορμόνες του άνδρα παραμένουν ακριβώς οι ίδιες. Mε όλα τα όργανά του να λειτουργούν φυσιολογικά. Πρακτικά εξακολουθεί να είναι τόσο «άνδρας» όσο και πριν από την αφαίρεση. Aυτό που έχει αλλάξει είναι η αυτοπεποίθηση και η γονιμότητά του.

Tο φαινόμενο της «ψευδοανικανότητας» εδώ αναδεικνύει την πολυπλοκότητα της σεξουαλικότητας. Eίναι βέβαιο ότι μετά την προστατεκτομή τα υγρά τεκμήρια του ανδρισμού μειώνονται οπτικά, επειδή παλινδρόμησαν. Tαυτόχρονα η τεστοστερόνη του 70άρη είναι 70% λιγότερη από την πυκνότητα της ίδιας ορμόνης στον ίδιο άνδρα απΆ ό,τι ήταν πριν από 50 χρόνια. H ορμόνη αυτή διεγείρει κυρίως την επιθυμία, δευτερευόντως τη στύση.

Tα αγγεία του πέους επίσης, που καλούνται να υπηρετήσουν τον άνδρα, λόγω ηλικίας ή νοσημάτων φθοράς (υπέρταση, διαβήτης, καρδιοπάθειες) αλλά και αρθρίτιδας σαμποτάρουν δραματικά την ικανότητα. Oλο αυτό το πλέγμα, και όχι η προστατεκτομή μόνο, σαμποτάρει τον «ήρωά» μας. Oι «ήρωες» όμως αποφεύγουν τη μάχη, αν δεν είναι σίγουροι ότι θα αναδειχθούν νικητές.

17882

Aπό τον Dr. Στέφανο Kαραγιαννόπουλο, Kαθηγητή Παθολογίας, Διευθυντή Προληπτικής Iατρικής στην Kλινική Kυανούς Σταυρός.

πηγη : ethnos.gr

maddoctor
08-03-08, 18:03
Πρώτον...ο προστάτης ποτέ δεν αφαιρείται 100%. Επίσης αφού είναι αδένας, αναπλάσσεται και μετά από κάποια χρόνια θέλει πάλι έλεγχο μέσω του EPSA και πιθανή διόγκωση. Επίσης στην στυτική ικανότητα δεν την επηρεάζει καθόλου....στο αποτέλεσμα επηρεάζει. Έτσι ο άνδρας δεν μπορεί να εκσπερματώσει όπως πριν, αλλά το σπέρμα αφαιρείται από τον οργανισμό με την επόμενη ούρηση. Μπορεί να ακούγεται περίεργο αυτό, αλλά είναι 1000 φορές προτιμότερο να κάνετε την προστατεκτομή, γιατί ένας διογκωμένος προστάτης μπορεί να προκαλέσει μέχρι και νεφρική ανεπάρκεια, παρά τα όποια πιθανά που σας λέω τώρα.

amico
09-03-08, 05:32
Πρώτον...ο προστάτης ποτέ δεν αφαιρείται 100%. Επίσης αφού είναι αδένας, αναπλάσσεται και μετά από κάποια χρόνια θέλει πάλι έλεγχο μέσω του EPSA και πιθανή διόγκωση. Επίσης στην στυτική ικανότητα δεν την επηρεάζει καθόλου....στο αποτέλεσμα επηρεάζει. Έτσι ο άνδρας δεν μπορεί να εκσπερματώσει όπως πριν, αλλά το σπέρμα αφαιρείται από τον οργανισμό με την επόμενη ούρηση. Μπορεί να ακούγεται περίεργο αυτό, αλλά είναι 1000 φορές προτιμότερο να κάνετε την προστατεκτομή, γιατί ένας διογκωμένος προστάτης μπορεί να προκαλέσει μέχρι και νεφρική ανεπάρκεια, παρά τα όποια πιθανά που σας λέω τώρα.

Φίλε μου τρελογιατρέ μην μπαίνεις στα της ειδικότητας μου.
¶λλο η υπερηβική (ανοιχτή) προστατεκτομή που έχει πλέον καταργηθεί από την διουρηθρική προστατεκτομή και τις πιο σύγχρονες μεθόδους (εξάχνωση με Laser, εκτομή με Laser κλπ) και γίνεται για την υπερπλασία του προστάτη, και άλλο η ριζική προστατεκτομή (κανονική, λαπαροσκοπική ή ρομποτική) που γίνεται για τον καρκίνο του προστάτη και αφαιρείται όλος ο προστάτης.
Όσο για το παραπάνω άρθρο. θα περίμενα από σοβαρό επιστήμονα να έχει μία πιο ολοκληρωμένη εικόνα και να μην διασπείρει ψευδείς ειδήσεις είτε από άγνοια είτε από συμφέρον γιατί προκαλεί περισσότερο κακό μιάς και δεν επιτρέπει στους ασθενείς να έχουν μια ολοκληρωμένη εικόνα για την θεραπεία τους, γεμίζοντας τους με φρούδες ελπίδες.
Επί το προκειμένο γιατί μας διαβάζουν και άνδρες.
Καλοήθης υπερπλασία του προστάτη αποτελεί μία φυσιολογική διαδικασία ανταπόκρισης του προστάτη στα παράγωγα της τεστοστερόνης. Οφείλεται στο ίδιο παράγωγο που προκαλεί την φαλάκρα και στο να μεγαλώνουν τα φρύδια όσο γερνάμε. Ο προστάτης παίρνει μία εντολή να αρχίσει να υπερπλάσεται με αποτέλεσμα να προκαλεί τα συνηθισμένα συμπτώματα ελλάτωση στην ροή των ούρων, δυσκολία στην έναρξη της ούρησης ιδίως το πρωί και καμία φορά αδυναμία ούρησης.
Πρώτη μορφή θεραπείας στα αρχικά στάδια είναι το .......... Σεξ. Ναι χαλαρώνει τους μύες του προστάτη και διευκολύνει αυτά που λέμε αποφρακτικά συμπτώματα.
Σε έντονα αποφρακτικά συμπτώματα απαιτείται φαρμακευτική θεραπεία, Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται είναι δύο κατηγοριών και πολλών ονομάτων και χρησιμοποιούνται ανάλογα με το μέγεθος του προστάτη μόνα τους ή και σε συνδιασμό. Το ένα χαλαρώνει τον προστάτη και οι επιπλοκές του είναι σε ποσοστό 30% η παλλίνδρομη εκσπερμάτιση δηλαδή το σπέρμα αντί να εξέλθει κανονικά εισέρχεται στην ουροδόχο κύστη (ξηρός οργασμός) και ελλάτωση της αρτηριακής πίεσης που μπορεί να προκαλέσει ζαλάδες. Το άλλο αναστέλει την μετατροπή της τεστοστερόνης στα παράγωγά της και μειώνει ελαφρά (μέχρι 1/3) το μέγεθος του προστάτη. Είναι τεχνικά κατασκευασμένη ουσία με μεγαλύτερη συγκεντρωση μιας φυσικής ουσίας που βρίσκεται στο εκχύλισμα του φυτού saw palmeto και πουλιέται στα καταστήματα ειδών φυσικής διατροφής αλλά και πολλοί το βρίσκουν στο διαδύκτιο. Οι επιπλοκές είναι η ελλάτωση της libido σε ποσοστό 50%. Μπόνους η μείωση της φαλάκρας. :)
Αν η φαρμακευτική θεραπεία δεν αποδόσει τότε είναι απαραίτητη η χειρουργική θεραπεία. Αυτή τα παλαιά χρόνια και στην σύγχρονη εποχή σε υπερμεγέθεις προστάτες πάνω από 120γρ, (6 φορές πάνω από τον φυσιολογικό προστάτη) γινόταν με ανοιχτό χειρουργείο. Οι επιπλοκές πολλές, η νοσηλεία μεγάλη και η αιμορραγία δύσκολή. Έτσι αντικαταστάθηκε πλέον από την Διουρηθρική προστατεκτομή όπου εισάγεται ένα κυστεοσκόπιο μέσω της ουρήθρας και το εσωτερικό (αδένωμα) του προστάτη αφαιρείται είται με ηλεκτρισμό, είτε με Laser, είτε εξαχνώνεται με laser. Νομίζω όλες οι τεχνικές είναι διαθέσιμες στην Ελλάδα, αν θυμάμαι καλά είχα εκπαιδεύσει κάποιους ´Ελληνες πριν κανά χρόνο στα Laser οπότε θα έχουν αρχίσει να τα εφαρμόζουν. Οι επιπλοκές είναι 20% στυτικές δυσλειτουργίες (χαλαρή στύση, πλήρη ανικανότητα, επώδυνη στύση) που οφείλονται σε θερμική βλάβη των νεύρων, και σχεδόν 100% παλλίνδρομη εκσπερμάτιση.
Ο προστάτης συνήθως ξαναμεγαλώνει και φτάνει το μέγεθος πρό της εκτομής σε περίοδο 15 με 20 χρόνια.
Το PSA στη υπερπλασία δεν επηρρεάζεται ή ανεβαίνει ελάχιστα πάνω κάτω από τις ανώτερες φυσιολογικές τιμές.
Το PSA ανεβαίνει σε περιπτώσεις που βλάπτεται το προστατικό κύτταρο. Αυτές είναι η φλεγμονή του προστάτη (προστατίτιδα) και ο καρκίνος του προστάτη.
Ο μόνος τρόπος για να βρούμε αν η αιτία της ανόδου είναι ο καρκίνος είναι η βιοψία. Σε μικρή άνοδο του PSA (μέχρι 10) βοηθάει η τεχνική μέτρησης του ελεύθερου PSA (free PSA ή fPSA) που μας δίνει μία ένδειξη (80% πιθανότητα) αν πρόκειται για φλεγμονή ή καρκίνο.
Για τον καρκίνο του προστάτη ανάλογα με τις παραμέτρους επιθετικότητας και μεταστάσεων υπάρχουν διάφορες θεραπείες. Χειρουργείο, ορμονοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία ή καμία θεραπεία.
Η ορμονοθεραπεία μπλοκάρει την παραγωγή ανδρικών ορμονών που ουσιαστικά τρέφουν τα κύτταρα του προστάτη. Μπορεί να συγκρατησει τον καρκίνο για κάποια χρόνια (5 - 20) μέχρι τα καρκινικά κύτταρα να μεταλαχθούν και να βρούν άλλη τροφή. Τότε περνάμε στου δευτέρου σταδίου ορμονοθεραπεία. Οι επιπλοκές της ορμονοθεραπείας έχουν να κάνουν με την εξαφάνιση της τεστοστερόνης από το σώμα. Έτσι έχουμε πλήρη έλλειψη libido και στύσης, συμπεριφορικές διαταραχές, πιθανή γυναικομαστία, ελλάτωση της τριχοφυίας κλπ.
Η ακτινοθεραπεία ακτινοβολεί την περιοχή του προστάτη με σκοπό να καταστρέψει τα καρκινικά κύτταρα. Οι επιπλοκές κυρίως με βλάβη των πέριξ ιστών (ορθό, κύστη) και αιμορραγίες από από αυτά είναι συχνές. Συνήθως χρησιμοποιείται για καρκίνο που έχει διαφύγει των ορίων του προστάτη αλλά τοπικά και άλλη ριζική θεραπεία δεν είναι δυνατή.
Στυτική δυσλειτουργία αρκετά υψηλή της τάξης του 40 - 50 %.
Χημειοθεραπεία γίνεται μόνο σε πλήρη διασπορά καρκίνου με πολλαπλές μεταστάσεις.
Βραχυθεραπεία ή Seeding. Χρησιμοποιούν μικρά σπορίδια ραδιενεργού υλικού που εμφυτεύονται στον προστάτη και τον "καινε" εκ των έσω. Ο νεκρός προστάτης πέφτει σιγά σιγά και αποβάλεται με τα ούρα και μαζί του πέφτουν και τα σπορίδια. Η μόνη τεχνική που έχει τα ίδια αποτελέσματα αλλά και τις ίδιες επιπλοκές με την ριζική χειρουργική θεραπεία.
Η ριζική προστατεκτομή αποτελεί την πλήρη εκτομή του προστάτη και επανένωση της κύστης στην ουρήθρα. Μπορεί να γίνει με ανοικτό χειρουργείο, λαπαροσκοπικά ή με τη χρήση ρομποτικών βραχίoνων που χειρίζονται τα λαπαροσκοπικά εργαλεία. Αποτελεί ίαση σε περίπτωση που ο καρκίνος δεν έχει κάνει μεταστάσεις και δεν έχει βγεί έξω από τα όρια του προστάτη. Οι επιπλοκές είναι στυτικές δυλειτουργίες (χαλαρή στύση) σε ποσοστό 30% που βελτιώνεται σταδιακά, ανικανότητα σε ποσοστό 20% που θεραπεύεται με Viagra, Cialis, Levitra και άλλες θεραπείες, ακράτεια (μερική ή πλήρης) σε ποσοστό 30% που βελτιώνεται σταδικά και φτάνει το 10% ή και μικρότερο μέσα σε ένα χρόνο από το χειρουργείο.
Η Κρυοθεραπεία αποτελεί μια τεχνική ανάλογης της βραχυθεραπείας όπου εισάγονται βελόνες στον προστάτη στις άκρες των οποίων αναπτύσεται πάρα πολύ χαμηλή θερμοκρασία και τον ψύχουν. Λόγω των επιπλοκών στα αρχικά στάδια της ανάπτυξής της όπου ψυχόταν και οι γύρω ιστοί (ορθό, ουρήθρα) με σοβαρά προβλήματα δεν είναι ακόμα πολύ διαδεδομένη. Σύγχρονα μηχανήματα υπόσχονται ότι το έχουν λύσει αυτό το πρόβλημα.
Η υπερθέρμανση με Υπερήχους (HIFU) εστιάζει υπερήχους στην περιοχή που εμφανίζεται ο καρκίνος και δημιουργούν μικροφυσαλίδες και υψηλή θερμότητα και νεκρώνουν την περιοχή. Χρησιμοποιείται κυρίως σε μικρούς καρκίνους που μπορούν να εντοπιστούν σε ένα τμήμα του προστάτη και μπορούν να εντοπιστούν με τους υπέρηχους.
Τέλος αν ο καρκίνος δεν είναι επιθετικός (μικρό Gleason με χαμηλό PSA) και χαμηλό καρκινικό φορτίο (εντοπίζεται σε πολύ μικρό τμήμα του προστάτη) τότε μπορούμε να μην κάνουμε τίποτα. Απλά συχνή πυκνή παρακολούθηση (watchfull waiting, active surveillance). Χρειάζεται παρακολούθηση κάθε 4 με 6 μήνες από έναν Ουρολόγο και εξέταση του PSA και δακτυλική εξέταση. Αν κάτι αλλάξει και δείξει ότι ο καρκίνος αρχίζει να γίνεται επιθετικός τότε δρούμε με κάποια από τις παραπάνω θεραπείες.

Η πρόληψη του καρκίνου του προστάτη.
Κάποιοι συνιστούν τροφές όπως η σόγια που έχουν ποσοστό φυτοοιστρογόνων. Προσωπικά λόγω των επιπλοκών στη στυτική λειτουργία δεν τις συστήνω.
Αντίθετα η βιταμίνη Ε και το Σελήνιο είναι κάποιες βιταμίνες που τις συστήνω να λαμβάνονται σε φυσιολογικές δόσεις καθημερινά. Προσοχή όμως γιατί έχει αποδειχθεί ότι υψηλή κατανάλωση σε πολυβιταμίνες μπορεί να πολαπλασιάσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη κυρίως λογω της αυξημένης πρόσληψης βιταμίνης Α και μεγάλων ποσοτήτων Ψευδαργύρου.
Το κρέας και τα πολλά λιπαρά λόγω του ότι ανεβάζουν τα επίπεδα ψευδαργύρου και την χοληστερίνη πολλαπλασιάζουν τον κίνδυνο. Η χοληστερίνη ακόμα και αν βρίσκεται λίγο πάνω από τα όρια μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του προστάτη.
Το λυκοπένιο που υπάρχει στην τομάτα και στο καρπούζι προστατεύει από τον καρκίνο του προστάτη.
Επίσης τα αντιοξειδωτικά και το σελήνιο που υπάρχουν στο μπρόκολο, το κουνουπίδι, το λάχανο, το ραπανάκι και στις άλλες λαχανίδες προστατεύει από τον καρκίνο του προστάτη.
Προσωπική έρευνα στις πολυφαινόλες που υπήρχαν στο πράσινο τσάι και στον αρακά απέδειξε ότι μειώνουν την εμφάνιση του καρκίνου του προστάτη. Ειδικά ασθενείς που διατρεφόταν με δύο γεύματα την εβδομάδα με αρακά εξαφάνισαν ακόμα και προκαρκινικές μορφές (ΡΙΝ) μέσα σε ένα χρόνο.
Τέλος η προστασία από διάφορες λοιμώξεις του ουροποιητικού και σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (τριχομονάδες, ουρεόπλασμα, χλαμύδια, μυκόπλασμα, γκαρντενελα) μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη. Οπότε συχνό σεξ αλλά με προφυλακτικό χρησιμοποιεί ένα προστατευτικό παράγοντα (σεξ) με μείωση ενός επικινδύνου παράγοντα (λοιμώξεις).
Συγνώμη αν σας ζάλισα με το κατεβατό. Προσπάθησα να το κρατήσω στα πλαίσια της εκλαϊκευμένης επιστήμης και να είμαι σύντομος.